zespół TEN
Zespół Toksycznej Nekrolizy Naskórka (TEN, Toxic Epidermal Necrolysis) jest rzadkim, zagrażającym życiu schorzeniem dermatologicznym, charakteryzującym się rozległym złuszczaniem naskórka obejmującym ponad 30% powierzchni ciała. Stanowi najcięższą postać reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS).
TEN rozwija się najczęściej jako reakcja nadwrażliwości na leki, szczególnie na antybiotyki (sulfonamidy), leki przeciwpadaczkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz allopurynol. Początkowo objawy obejmują gorączkę, złe samopoczucie i bolesną wysypkę, która szybko przekształca się w pęcherze i rozległe złuszczanie naskórka, odsłaniające surowe, bolesne powierzchnie skóry przypominające oparzenia.
Diagnostyka TEN opiera się na obrazie klinicznym oraz badaniu histopatologicznym, które wykazuje martwicę keratynocytów i oddzielenie naskórka od skóry właściwej. Leczenie wymaga natychmiastowej hospitalizacji, najlepiej w ośrodku leczenia oparzeń, odstawienia leku wywołującego reakcję, intensywnej opieki podporowej obejmującej kontrolę równowagi płynowo-elektrolitowej, profilaktykę zakażeń oraz specjalistyczną pielęgnację skóry. W niektórych przypadkach stosuje się immunoglobuliny dożylne, cyklosporynę lub kortykosteroidy systemowe.
Śmiertelność w zespole TEN jest wysoka i wynosi od 25% do 35%, głównie z powodu powikłań takich jak sepsa, niewydolność wielonarządowa oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej. U pacjentów, którzy przeżyli, mogą wystąpić długotrwałe powikłania, w tym blizny, zaburzenia pigmentacji skóry oraz powikłania oczne (np. zespół suchego oka, symbleparon, ślepota).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Lizynopryl – Działania niepożądane
Lizynopryl, inhibitor ACE, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz profilaktyce powikłań po zawale mięśnia sercowego. Najczęstsze działania niepożądane obejmują suchy kaszel (5%), zawroty głowy i ból głowy (8%), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka i wymioty. Działania niepożądane są zwykle łagodne i przemijające, jednak istnieje ryzyko poważnych powikłań, takich jak obrzęk naczynioruchowy (rzadko), który może zagrażać życiu, szczególnie gdy dotyczy głośni i krtani. Inne istotne działania niepożądane to zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, neutropenia), zaburzenia czynności nerek (często), hiperkaliemia (1-10/1000 pacjentów), a także rzadkie przypadki zapalenia wątroby i niewydolności wątroby. Monitorowanie parametrów laboratoryjnych, w tym stężenia kreatyniny, mocznika, potasu oraz enzymów wątrobowych, jest zalecane, zwłaszcza na początku terapii i po zwiększeniu dawki.
agranulocytoza, bezmocz, ból głowy, choroba autoimmunologiczna, depresja, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, leukopenia, lizynopryl, łuszczyca, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, tachykardia, udar mózgu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, zespół TEN - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Allopurinol Aurovitas
Allopurinol Aurovitas, zawierający allopurynol, wymaga ostrożnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z ostrym napadem dny moczanowej, gdzie terapię należy rozpoczynać po ustąpieniu objawów, stosując profilaktycznie leki przeciwzapalne lub kolchicynę przez minimum miesiąc. W trakcie leczenia nie należy przerywać allopurynolu podczas napadu dny, a dawkę utrzymać, wdrażając jednocześnie leczenie przeciwzapalne. Istotnym ryzykiem są ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak rumień grudkowo-plamkowy, zespół DRESS, Stevensa-Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, zwłaszcza stosujących diuretyki tiazydowe, oraz u osób leczonych inhibitorami ACE, ze względu na zwiększone ryzyko tych reakcji. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby powinno być odpowiednio zmniejszone.
allel HLA-B*5801, allopurynol, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, dysfagia, genotypowanie HLA-B*5801, glikokortykosteroid, hiperurykemia, hormon TSH, inhibitor ACE, kamica moczowa, kamień moczanowy, kolchicyna, laktoza jednowodna, lek moczopędny, lek urykozuryczny, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostry napad dny moczanowej, pH moczu, przewlekłe zaburzenie czynności nerek, reakcja nadwrażliwości, rumień grudkowo-plamkowy, tiazyd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności tarczycy, zespół DRESS, zespół Lescha-Nyhana, zespół nadwrażliwości, zespół SJS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół TEN, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Epigapent
Gabapentyna (Epigapent 600 mg, 800 mg) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji skórnych (SCAR), takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz polekowa wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu. W przypadku wystąpienia objawów tych reakcji należy natychmiast przerwać terapię. Ponadto gabapentyna może wywoływać reakcje anafilaktyczne, objawiające się trudnościami w oddychaniu, obrzękiem warg, gardła i języka oraz niedociśnieniem tętniczym, wymagającymi pilnej interwencji. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem myśli i zachowań samobójczych, które wykazują niewielki wzrost ryzyka w badaniach klinicznych. W przypadku ich pojawienia się należy rozważyć przerwanie leczenia. Dodatkowo, u pacjentów z padaczką odstawianie gabapentyny powinno przebiegać stopniowo, aby uniknąć ryzyka stanu padaczkowego, a lek nie jest skuteczny w napadach pierwotnie uogólnionych, takich jak napady nieświadomości, które może nawet nasilać.
ból neuropatyczny, ciężkie skórne działania niepożądane, depresja oddechowa, depresja OUN, gabapentyna, lek przeciwpadaczkowy, metoda biuretowa, metoda turbidymetryczna, myśl samobójcza, napad drgawkowy, napad nieświadomości, napad pierwotnie uogólniony, niedociśnienie tętnicze, obrzęk obwodowy, ostre zapalenie trzustki, polekowa wysypka z eozynofilią i objawami układowymi, reakcja anafilaktyczna, stan padaczkowy, stan splątania, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, zachowanie samobójcze, zespół DRESS, zespół odstawienny, zespół SJS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół TEN - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluconazole B. Braun 2 mg/ml 2 mg/ml
Flukonazol, stosowany w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 2 mg/ml (Fluconazole B. Braun), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (>1/10) to ból głowy, ból w jamie brzusznej, biegunka, nudności, wymioty, wzrost aktywności aminotransferaz (ALT, AST) oraz fosfatazy alkalicznej, a także wysypka. Szczególnie istotne są ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica rozpływna naskórka (TEN) oraz ostra uogólniona osutka krostkowa, a także zespół DRESS, który może prowadzić do niewydolności wielonarządowej. Ponadto flukonazol może indukować hepatotoksyczność, objawiającą się zarówno biochemicznym wzrostem enzymów wątrobowych, jak i poważnym uszkodzeniem wątroby, a także zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsades de pointes. Wśród działań hematologicznych odnotowano agranulocytozę, leukopenię, neutropenię i trombocytopenię, zwiększające ryzyko infekcji i krwawień, a także rzadkie reakcje anafilaktyczne wymagające natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hipertrójglicerydemia, hipokaliemia, leukopenia, martwica wątroby, napad padaczkowy, neutropenia, niedokrwistość, nudności, osutka krostkowa, parestezja, reakcja anafilaktyczna, terapia przeciwgrzybicza, torsades de pointes, trombocytopenia, wydłużenie QT, wymioty, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół TEN, żółtaczka