Leki zawierające w składzie
mitoksantron

Mitoksantron to lek cytostatyczny z grupy antracyklin, który hamuje syntezę DNA i RNA, a także działa na topoizomerazę II, enzym odpowiedzialny za rozplatanie podwójnej helisy DNA. Dzięki temu mechanizmowi działa przeciwnowotworowo, blokując podziały komórek rakowych. Dodatkowo wykazuje działanie immunosupresyjne, co znalazło zastosowanie w leczeniu stwardnienia rozsianego.

W Polsce mitoksantron jest dostępny pod nazwami handlowymi jak Mitoxantron-Ebewe czy Novantrone. Stosowany jest w leczeniu nowotworów hematologicznych, w tym ostrej białaczki szpikowej i chłoniaków nieziarniczych, a także guzów litych, takich jak rak piersi z przerzutami. Ponadto wykorzystywany jest w agresywnych, nawracających postaciach stwardnienia rozsianego.

Główną zaletą mitoksantronu jest jego skuteczność w hamowaniu progresji chorób nowotworowych opornych na standardowe leczenie. W stwardnieniu rozsianym ogranicza liczbę rzutów choroby i spowalnia progresję niepełnosprawności. Wykazuje również relatywnie dobry profil toksyczności w porównaniu do niektórych innych antracyklin.

Stosowanie mitoksantronu wiąże się jednak z poważnymi zagrożeniami. Najistotniejszym jest kardiotoksyczność, która może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia mięśnia sercowego, dlatego konieczne jest monitorowanie funkcji serca przed i w trakcie leczenia. Lek może też powodować mielosupresję, zwiększając ryzyko infekcji i krwawień. Dodatkowo istnieje ryzyko rozwoju wtórnych nowotworów, szczególnie ostrej białaczki szpikowej. Ze względu na te zagrożenia, stosowanie mitoksantronu wymaga starannego rozważenia stosunku korzyści do ryzyka.