Przedawkowanie
Mitoksantron

Przedawkowanie mitoksantronu, szczególnie w dawkach 140-180 mg/m² powierzchni ciała podanych w pojedynczym bolusie dożylnym, wiąże się z wysokim ryzykiem ciężkiej leukopenii i towarzyszących zakażeń oportunistycznych, które mogą prowadzić do zgonu pacjenta. W opisywanych przypadkach klinicznych wszyscy pacjenci zmarli wskutek powikłań związanych z głęboką mielosupresją i immunosupresją. Toksyczność mitoksantronu obejmuje również objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zapalenie błon śluzowych), wątroby (podwyższenie enzymów wątrobowych, żółtaczka) oraz nerek (zaburzenia czynności nerek). Ze względu na silne wiązanie leku z tkankami, dializa otrzewnowa i hemodializa nie są skuteczne w usuwaniu mitoksantronu, co ogranicza możliwości leczenia przedawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek.

Przedawkowanie mitoksantronu

Przedawkowanie mitoksantronu stanowi poważne wyzwanie kliniczne ze względu na brak swoistej odtrutki dla tej substancji czynnej. W literaturze medycznej dostępne są dane o przypadkach przypadkowego przedawkowania, w tym przypadkach zakończonych zgonem pacjentów. 1

Przypadki śmiertelne przedawkowania

Udokumentowano przypadki czterech pacjentów, którzy otrzymali dawkę 140 do 180 mg/m² powierzchni ciała mitoksantronu w jednym bolusie dożylnym. Wszyscy ci pacjenci zmarli w wyniku wystąpienia ciężkiej leukopenii oraz zakażeń towarzyszących znacznemu obniżeniu odporności. 2

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania mitoksantronu należy wdrożyć następujące działania:

  • Dokładne i częste monitorowanie parametrów życiowych pacjenta
  • Wdrożenie leczenia objawowego i podtrzymującego
  • W przypadku dłuższych okresów ciężkiej mielosupresji konieczne może być wspomaganie układu krwiotwórczego
  • Zastosowanie leczenia przeciwdrobnoustrojowego przy wystąpieniu objawów infekcji

3

Skuteczność dializ w przedawkowaniu

Warto podkreślić, że mitoksantron silnie wiąże się z tkankami, przez co jest bardzo mało prawdopodobne, aby dializa otrzewnowa lub hemodializa mogły osłabić działanie lecznicze lub toksyczne leku. Nie przeprowadzono szczegółowych badań u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, jednak właściwości farmakokinetyczne mitoksantronu sugerują ograniczoną skuteczność metod pozaustrojowego oczyszczania krwi. 4

Spektrum objawów toksycznych

W zależności od zastosowanego dawkowania mitoksantronu (Mitoxantron Sandoz) oraz stanu fizycznego pacjenta, przedawkowanie może wywołać toksyczne działanie skierowane wobec różnych układów i narządów, przede wszystkim:

5

Tabela objawów przedawkowania

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Dawka związana z objawem
Ciężka leukopenia Drastyczne obniżenie liczby leukocytów, znacznie zwiększające ryzyko ciężkich infekcji, potencjalnie śmiertelnych 140-180 mg/m² pc. (w pojedynczym bolusie)
Zakażenie Infekcje oportunistyczne różnego pochodzenia, często przy braku objawów gorączkowych ze względu na supresję układu immunologicznego 140-180 mg/m² pc. (w pojedynczym bolusie)
Mielosupresja długotrwała Przedłużające się hamowanie czynności szpiku, wymagające intensywnego wspomagania układu krwiotwórczego Brak dokładnych danych dawkowych
Toksyczność żołądkowo-jelitowa Nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych, biegunka Brak dokładnych danych dawkowych
Hepatotoksyczność Podwyższenie enzymów wątrobowych, żółtaczka, uszkodzenie miąższu wątroby Brak dokładnych danych dawkowych
Nefrotoksyczność Zaburzenia czynności nerek, podwyższenie parametrów nerkowych Brak dokładnych danych dawkowych

Tabela przedstawia najważniejsze objawy przedawkowania mitoksantronu (Mitoxantron Sandoz) wraz z ich charakterystyką kliniczną. Szczególnie należy zwrócić uwagę na zagrożenia związane z ciężką leukopenią i zakażeniami, które stanowiły przyczynę zgonów w udokumentowanych przypadkach przedawkowania. 6

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl