remdesiwir
Remdesiwir to przeciwwirusowy lek o szerokim spektrum działania, który hamuje aktywność wirusowej polimerazy RNA zależnej od RNA (RdRp). Został opracowany pierwotnie do leczenia zakażeń wirusem Ebola, jednak największe zastosowanie znalazł w terapii COVID-19.
Mechanizm działania remdesiwiru polega na wbudowywaniu się aktywnego metabolitu leku (trifosforanu GS-441524) do nowo syntetyzowanego łańcucha RNA wirusa, co prowadzi do przedwczesnego zakończenia replikacji wirusowego materiału genetycznego. Jest podawany dożylnie i zalecany głównie u pacjentów hospitalizowanych z COVID-19 wymagających tlenoterapii.
Badania kliniczne wykazały, że remdesiwir może skracać czas do wyzdrowienia u pacjentów z COVID-19, szczególnie gdy jest podawany we wczesnej fazie choroby. Do najczęstszych działań niepożądanych należą wzrost aktywności enzymów wątrobowych, bóle głowy, nudności i reakcje nadwrażliwości. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół zapalny wielonarządowy u dzieci (mis-c) – Leczenie
Zespół zapalny wielonarządowy u dzieci (MIS-C) jest poważnym powikłaniem po zakażeniu SARS-CoV-2, wymagającym natychmiastowej hospitalizacji i intensywnej terapii. Podstawą leczenia jest modulacja odpowiedzi immunologicznej, głównie za pomocą dożylnego podania immunoglobulin (IVIG) w dawce 2 g/kg masy ciała (maksymalnie 100 g), z uwzględnieniem wydłużonego czasu infuzji u pacjentów z niewydolnością serca. Glikokortykosteroidy (metyloprednizolon 1-2 mg/kg/dobę) stosuje się jako terapię wspomagającą, szczególnie u chorych z wstrząsem lub niewydolnością narządową, z możliwością zwiększenia dawki do pulsacyjnej (10-30 mg/kg/dobę) w przypadkach opornych. W terapii opornej na IVIG i sterydy rozważa się leki biologiczne: anakinrę (2-6 mg/kg/dobę), tocilizumab (12 mg/kg dożylnie <30 kg, 8 mg/kg ≥30 kg) oraz infliksymab, zwłaszcza w ciężkich przypadkach. Leczenie wspomagające obejmuje dożylne płyny, wsparcie oddechowe, leki inotropowe oraz przeciwgorączkowe, a także profilaktykę przeciwzakrzepową kwasem acetylosalicylowym (3-5 mg/kg/dobę przez 6-8 tygodni) i heparyną drobnocząsteczkową u pacjentów z podwyższonymi D-dimerami (>5-krotna norma) lub innymi czynnikami ryzyka zakrzepicy.
Amerykańskie Kolegium Reumatologiczne, anakinra, antagonista receptora IL-1, antagonista receptora IL-6, antybiotyk o szerokim spektrum, badanie echokardiograficzne, bezwzględna liczba limfocytów, białko C-reaktywne, D-dimer, dożylne immunoglobuliny, dożylne podawanie płynów, enzym sercowy, enzym wątrobowy, glikokortykosteroid, hematolog, heparyna drobnocząsteczkowa, infliksymab, inhibitor TNF-α, kardiolog dziecięcy, kwas acetylosalicylowy, leczenie immunomodulujące, lek przeciwgorączkowy, leki wazoaktywne, marker stanu zapalnego, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii pediatrycznej, profilaktyka przeciwzakrzepowa, remdesiwir, reumatolog, sepsa bakteryjna, stan nadkrzepliwości, terapia immunosupresyjna, terapia przeciwwirusowa, tętnica wieńcowa, tocilizumab, wentylacja mechaniczna, wsparcie inotropowe, wsparcie oddechowe, wstrząs, zakażenie SARS-CoV-2, zespół aktywacji makrofagów, zespół zapalny wielonarządowy u dzieci - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wirusowa ebola – Zapobieganie i profilaktyka
Choroba wirusowa ebola (EVD) charakteryzuje się wysoką śmiertelnością (50-90%) i przenosi się przez bezpośredni kontakt z krwią lub płynami ustrojowymi zakażonych osób lub zwierząt. Profilaktyka obejmuje szczepienia zatwierdzonymi preparatami: ERVEBO (rVSV-ZEBOV) podawaną w pojedynczej dawce domięśniowej dla osób ≥18 lat oraz dwudawkowy schemat Zabdeno/Mvabea (Ad26.ZEBOV/MVA-BN-Filo) z odstępem 8 tygodni. Szczepienia te wykazały skuteczność w ograniczaniu epidemii, np. zaszczepiono ponad 300 000 osób w Prowincji Północne Kivu. Kobiety w ciąży i karmiące piersią mogą być szczepione podczas aktywnych ognisk choroby po uzyskaniu świadomej zgody. Kluczowe środki zapobiegawcze to unikanie kontaktu z płynami ustrojowymi, stosowanie środków ochrony osobistej (PPE), higiena rąk oraz monitorowanie stanu zdrowia przez 21 dni po ekspozycji. Pracownicy służby zdrowia powinni stosować pełne środki ochrony, w tym respiratory N95, podwójne rękawice i nieprzemakalne fartuchy, a także korzystać z systemu „partnera” przy zakładaniu i zdejmowaniu PPE.
choroba wirusowa ebola, choroba zakaźna, dezynfekcja, dziczyzna, epidemia, fawipirawir, higiena osobista, izolacja pacjenta, kontakt z krwią, kontrola zakażeń, lek przeciwwirusowy, nadzór epidemiologiczny, nasienie, okres inkubacji, Orthoebolavirus zairense, płyn ustrojowy, pracownik służby zdrowia, profilaktyka poekspozycyjna, przeciwciało monoklonalne, remdesiwir, schemat szczepienia, śledzenie kontaktów, śmiertelność, środek dezynfekujący, środek ochrony osobistej, środek ostrożności, standardowy środek ostrożności, transmisja seksualna, wirus Ebola, Zaire ebolavirus - Leksykon substancji czynnych
Hydroksychlorochina – Interakcje
Hydroksychlorochina, będąca pochodną 4-aminochinoliny, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, co może prowadzić do istotnych konsekwencji klinicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii komorowych przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy IA i III, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwpsychotycznych oraz niektórych antybiotyków (np. fluorochinolony, makrolidy). Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie hydroksychlorochiny z halofantryną ze względu na wysokie ryzyko zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Hydroksychlorochina może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wymaga monitorowania glikemii i ewentualnej redukcji dawek. Ponadto, stosowanie hydroksychlorochiny z lekami przeciwmalarycznymi obniżającymi próg drgawkowy (np. meflochina) zwiększa ryzyko drgawek, a łączenie z artemeterem/lumefantryną może prowadzić do zwiększonej toksyczności i wydłużenia odstępu QTc.
agalzydaza, artemeter/lumefantryna, arytmia komorowa, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, dapson, digoksyna, efekt hipoglikemiczny, fluorochinolon, halofantryna, hepatotoksyczność, induktor enzymatyczny, inhibitor cytochromu P450, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kaolin, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwretrowirusowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, meflochina, methemoglobina, metoprolol, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, pirydostygmina, prazykwantel, reakcja hemolityczna, remdesiwir, retinopatia, ryfampicyna, substrat P-glikoproteiny, tamoksyfen, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT - Leksykon chorób i schorzeń
Ostra zespół niewydolności oddechowej – Leczenie
Ostry zespół niewydolności oddechowej (SARS) wywołany przez koronawirusa SARS-CoV charakteryzuje się ciężkim przebiegiem klinicznym, wymagającym głównie leczenia objawowego i podtrzymującego. W terapii stosuje się dożylne nawodnienie, tlenoterapię oraz leczenie powikłań, a w przypadkach ostrej niewydolności oddechowej – nieinwazyjną wentylację ciśnieniową (NIPPV), wentylację mechaniczną z objętościami oddechowymi około 6 ml/kg masy ciała idealnej i ciśnieniem plateau <30 cm H₂O, pozycjonowanie na brzuchu oraz ECMO. Leki przeciwwirusowe, takie jak rybawiryna, lopinawir/rytonawir (LPV/r) i remdesiwir, były testowane, jednak rybawiryna wykazuje ograniczoną skuteczność i istotną toksyczność (np. anemia z obniżeniem hemoglobiny o ≥2 g/dl u 49% pacjentów), natomiast LPV/r i remdesiwir wykazują potencjalne korzyści, choć wymagają dalszych badań. Immunomodulacja obejmuje stosowanie kortykosteroidów, interferonów alfa-1 oraz tocilizumabu, jednak ich efektywność i bezpieczeństwo pozostają nie do końca potwierdzone, a stosowanie kortykosteroidów wiąże się z ryzykiem nasilenia replikacji wirusa i poważnych działań niepożądanych.
anemia hemolityczna, antybiotyk o szerokim spektrum, immunoglobulina dożylna, interferon, koronawirus SARS-CoV, kortykosteroid, leczenie objawowe, lek przeciwwirusowy, lopinawir/rytonawir, maska N95, osocze ozdrowieńców, ostra niewydolność oddechowa, ostry zespół niewydolności oddechowej, pozaustrojowe natlenianie krwi, pozycja na brzuchu, remdesiwir, rybawiryna, tlenoterapia, tocilizumab, tradycyjna medycyna chińska, wentylacja mechaniczna, wentylacja ochronna płuc, wtórne zakażenie bakteryjne, zapalenie płuc