zakażenie drożdżakowe błony śluzowej zewnętrznych narządów płciowych
Wskazanie

Zakażenie drożdżakowe błony śluzowej zewnętrznych narządów płciowych (vulvovaginal candidiasis – VVC) to powszechna infekcja wywoływana najczęściej przez grzyby z rodzaju Candida, głównie Candida albicans. Szacuje się, że około 75% kobiet doświadczy co najmniej jednego epizodu drożdżycy sromu i pochwy w ciągu życia, a 40-45% będzie miało nawroty. Zakażenie charakteryzuje się świądem, pieczeniem, zaczerwienieniem i obrzękiem błony śluzowej sromu oraz gęstą, białawą wydzieliną przypominającą ser twarogowy.

Do czynników predysponujących należą: antybiotykoterapia, ciąża, cukrzyca, stosowanie antykoncepcji hormonalnej, immunosupresja, a także noszenie obcisłej, nieprewiewnej bielizny. Diagnostyka opiera się na badaniu ginekologicznym, badaniu pH wydzieliny pochwowej (które pozostaje w normie: 4,0-4,5) oraz preparacie bezpośrednim lub posiewie mikrobiologicznym.

W leczeniu zakażeń drożdżakowych stosuje się głównie leki przeciwgrzybicze z grupy azoli. W Polsce dostępne są preparaty miejscowe, takie jak: Clotrimazolum (Clotrimazolum GSK, Canesten), Miconazolum (Gyno-Pevaryl), Natamycyna (Pimafucin), a także globulki dopochwowe zawierające nystatynę. W terapii doustnej najczęściej stosuje się flukonazol (Fluconazole, Flukonazol, Diflucan) w jednorazowej dawce 150 mg lub itrakonazol (Itragen, Orungal) w schemacie 2×200 mg przez 1 dzień.

Największe trudności w leczeniu zakażeń drożdżakowych dotyczą nawrotowych infekcji, definiowanych jako 4 lub więcej epizodów w ciągu roku. W takich przypadkach konieczne jest zastosowanie przedłużonej terapii przeciwgrzybiczej (np. flukonazol 150 mg co 3 dni przez 3 dawki, następnie raz w tygodniu przez 6 miesięcy) oraz identyfikacja i eliminacja czynników predysponujących. Problemem jest również narastająca oporność Candida na standardowe leki, szczególnie w przypadku gatunków non-albicans, takich jak C. glabrata czy C. krusei, które wymagają terapii innymi lekami przeciwgrzybiczymi.

Istotnym elementem postępowania jest również edukacja pacjentki w zakresie profilaktyki nawrotów: unikanie czynników drażniących, noszenie bawełnianej bielizny, właściwa higiena intymna oraz stosowanie preparatów probiotycznych (np. Lacibios femina, Ellen, Lactovaginal), które pomagają utrzymać prawidłową florę bakteryjną pochwy.