zapalenie woreczka łzowego
Wskazanie

Zapalenie woreczka łzowego (dacryocystitis) to stan zapalny woreczka łzowego, zazwyczaj spowodowany zablokowaniem przewodu nosowo-łzowego. Blokada ta prowadzi do zastoju łez i stwarza sprzyjające warunki do namnażania się bakterii. Najczęstszymi patogenami są Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae i bakterie Gram-ujemne.

Objawy obejmują zaczerwienienie, obrzęk i bolesność w okolicy przyśrodkowego kącika oka, wyciek ropny z punktu łzowego po ucisku na worek łzowy, a także łzawienie. W przypadkach przewlekłych dolegliwości bólowe mogą być mniej nasilone, ale utrzymuje się zastój i łzawienie.

W leczeniu stosuje się przede wszystkim antybiotyki miejscowe i doustne. Wśród preparatów miejscowych stosowanych w Polsce znajdują się krople i maści zawierające: tobramycynę (Tobrex), ofloksacynę (Floxal), moksifloksacynę (Vigamox), lewofloksacynę (Oftaquix) czy chloramfenikol (Chloramphenicol WZF). W przypadkach ostrych zakażeń często konieczne jest zastosowanie antybiotyków doustnych, takich jak amoksycylina z kwasem klawulanowym (Augmentin, Amoksiklav) lub cefalosporyny.

Największym wyzwaniem w leczeniu zapalenia woreczka łzowego jest wyeliminowanie pierwotnej przyczyny, czyli niedrożności dróg łzowych. W przypadkach nawracających lub przewlekłych zakażeń może być konieczne zastosowanie procedur chirurgicznych, takich jak dakryocystorhinostomia (DCR) – zabieg tworzący nowe połączenie między woreczkiem łzowym a jamą nosową. Leczenie zachowawcze bez udrożnienia dróg odpływu łez często prowadzi do nawrotów, dlatego ważna jest właściwa diagnostyka i kompleksowe podejście terapeutyczne.