zapalenie otrzewnej
Wskazanie

Zapalenie otrzewnej to stan zapalny błony otrzewnowej, która wyściela jamę brzuszną i pokrywa narządy wewnętrzne. Może występować jako pierwotne (np. spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej u pacjentów z marskością wątroby) lub wtórne, będące powikłaniem innych chorób (np. perforacji przewodu pokarmowego, zapalenia wyrostka robaczkowego, perforacji wrzodu żołądka lub dwunastnicy). Objawami są silny, rozlany ból brzucha, wzdęcie, nudności, wymioty, gorączka, tachykardia oraz objaw Blumberga (nasilenie bólu przy nagłym zwolnieniu ucisku).

Leczenie zapalenia otrzewnej obejmuje antybiotykoterapię o szerokim spektrum działania. W Polsce stosuje się takie leki jak: Tarcefoksym (cefoksytyna), Tazocin (piperacylina z tazobaktamem), Zinacef (cefuroksym), Metronidazol, Cipronex (cyprofloksacyna), Meronem (meropenem) czy Imipenem z cylastatyną. W ciężkich przypadkach lub przy podejrzeniu zakażenia wielolekoopornymi szczepami stosuje się kombinacje antybiotyków, np. cefalosporyny z metronidazolem lub karbapenemów z wankomycyną.

Kluczowym elementem leczenia jest interwencja chirurgiczna mająca na celu usunięcie źródła zakażenia (np. perforowanego wyrostka robaczkowego) oraz płukanie jamy otrzewnej. Pacjent wymaga również intensywnej terapii płynowej, wyrównania zaburzeń elektrolitowych, a w ciężkich przypadkach – wsparcia krążeniowo-oddechowego.

Największe trudności w leczeniu zapalenia otrzewnej to opóźnione rozpoznanie, co prowadzi do rozwoju sepsy i wstrząsu septycznego. Dodatkowym wyzwaniem jest rosnąca antybiotykooporność bakterii. Poważnym powikłaniem mogą być ropnie wewnątrzbrzuszne, zespół ciasnoty wewnątrzbrzusznej oraz niewydolność wielonarządowa. U pacjentów z wtórnym zapaleniem otrzewnej znaczącym problemem jest także rozwinięcie niedrożności jelit w wyniku tworzenia się zrostów otrzewnowych, które mogą wymagać kolejnych interwencji chirurgicznych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl