zakażenie rany po zabiegu chirurgicznym
Wskazanie

Zakażenie rany po zabiegu chirurgicznym to powikłanie, które może wystąpić w miejscu cięcia chirurgicznego. Objawia się ono zaczerwienieniem, obrzękiem, zwiększonym bólem, podwyższoną temperaturą ciała, a także wyciekiem ropnej wydzieliny z rany. Zakażenia ran pooperacyjnych dzieli się zwykle na powierzchowne (obejmujące skórę i tkankę podskórną) oraz głębokie (dotyczące powięzi i mięśni). Najczęstszymi patogenami wywołującymi zakażenia ran są Staphylococcus aureus, Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa oraz paciorkowce.

W leczeniu zakażeń ran pooperacyjnych stosuje się zarówno terapię miejscową, jak i ogólnoustrojową. Terapia miejscowa obejmuje przemywanie rany odpowiednimi preparatami antyseptycznymi (np. Octenisept, Microdacyn, Prontosan), nakładanie opatrunków specjalistycznych (np. Aquacel Ag, Sorbacel, UrgoClean Ag) oraz ewentualne chirurgiczne opracowanie rany. W przypadku zakażeń powierzchownych stosuje się maści i kremy antybiotykowe, takie jak Altacet Plus, Argosulfan czy Bactroban.

Leczenie ogólnoustrojowe polega na podawaniu antybiotyków. Przy braku antybiogramu rozpoczyna się od antybiotykoterapii empirycznej preparatami o szerokim spektrum działania. W Polsce często stosuje się amoksycylinę z kwasem klawulanowym (Augmentin, Taromentin, Amoksiklav), cefalosporyny (Cefuroxim, Zinacef, Biofuroksym), fluorochinolony (Cipronex, Avelox, Floxamic) lub klindamycynę (Dalacin C, Klimicin). W przypadku zakażeń MRSA stosuje się wankomycynę (Vancomycin) lub linezolid (Zyvoxid).

Największą trudnością w leczeniu zakażeń ran pooperacyjnych jest narastająca oporność bakterii na antybiotyki, co wymaga racjonalnego doboru terapii w oparciu o wyniki antybiogramu. Wyzwaniem jest również leczenie pacjentów z obniżoną odpornością (np. cukrzyca, leczenie immunosupresyjne), u których zakażenia przebiegają ciężej i trudniej poddają się terapii. Istotnym problemem jest także opóźniona diagnostyka zakażenia, co może prowadzić do powikłań, takich jak rozejście się rany, zakażenie ogólnoustrojowe czy posocznica. Kluczowe znaczenie ma więc wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia.