niespecyficzne zapalenie pochwy
Wskazanie

Niespecyficzne zapalenie pochwy (bacterial vaginosis, BV) to najczęstsza dysfunkcja mikrobioty pochwy u kobiet w wieku rozrodczym. Charakteryzuje się zaburzeniem równowagi mikrobiologicznej pochwy, gdzie dominujące zazwyczaj pałeczki kwasu mlekowego (Lactobacillus spp.) zostają wyparte przez bakterie beztlenowe, takie jak Gardnerella vaginalis, Atopobium vaginae, Prevotella spp. czy Mobiluncus spp. Objawami są upławy o nieprzyjemnym, „rybim” zapachu, szczególnie nasilającym się po stosunku seksualnym, szarawy kolor wydzieliny oraz czasami świąd lub pieczenie pochwy.

W leczeniu niespecyficznego zapalenia pochwy stosuje się przede wszystkim antybiotyki. Najczęściej wybieranymi lekami w Polsce są: metronidazol (Metronidazol, Metronidazol Polpharma), klindamycyna (Dalacin, Clindamycin MIP) podawane doustnie lub miejscowo w postaci żeli, kremów dopochwowych. Alternatywnie stosuje się preparaty dopochwowe zawierające kwas mlekowy i glikogen (Lactacyd, Lacibios femina, Lactovaginal), które przywracają fizjologiczne pH pochwy i sprzyjają odbudowie prawidłowej flory bakteryjnej.

Największym wyzwaniem w leczeniu niespecyficznego zapalenia pochwy jest wysoki odsetek nawrotów, sięgający nawet 50-70% w ciągu 12 miesięcy od zakończenia terapii. Trudność stanowi także identyfikacja czynników predysponujących, takich jak stosowanie irygacji pochwy, częsta zmiana partnerów seksualnych czy palenie tytoniu. U pacjentek z nawracającymi infekcjami stosuje się przedłużone terapie metronidazolem lub klindamycyną oraz probiotyki dopochwowe (np. Ellen, Lacibios femina, Lactovaginal). Warto podkreślić, że nieleczone BV może zwiększać ryzyko powikłań ginekologicznych, w tym zapalenia narządów miednicy mniejszej, a u kobiet ciężarnych może być przyczyną przedwczesnego porodu.