posocznica
Wskazanie

Posocznica (sepsa) to ogólnoustrojowa reakcja zapalna organizmu na zakażenie, charakteryzująca się dysfunkcją narządów i wysoką śmiertelnością. Powstaje, gdy bakterie, wirusy lub grzyby z ogniska zakażenia przedostają się do krwioobiegu, prowadząc do kaskady reakcji immunologicznych. Może rozwinąć się z pierwotnie ograniczonego zakażenia (np. zapalenie płuc, zakażenie układu moczowego) lub pojawić się bez uchwytnego ogniska.

Rozpoznanie opiera się na obecności objawów dysfunkcji narządowej (hipotensja, zaburzenia świadomości, oliguria, hipoksemia) oraz laboratoryjnych wykładników zakażenia. Kluczowe znaczenie ma szybkie wdrożenie leczenia, które musi nastąpić w ciągu pierwszej godziny od rozpoznania. Obejmuje ono podanie antybiotyków o szerokim spektrum działania, płynoterapię oraz leczenie wspomagające.

W leczeniu posocznicy stosuje się różne grupy antybiotyków, dobierane empirycznie, a następnie weryfikowane po uzyskaniu wyników posiewów. Najczęściej używane preparaty w Polsce to: Tazocin (piperacylina z tazobaktamem), Meronem (meropenem), Invanz (ertapenem), Tienam (imipenem z cylastatyną), Targocid (teikoplanina), Vancomycin (wankomycyna), Zyvoxid (linezolid) oraz Colistin (kolistyna) w przypadkach zakażeń wielolekoopornymi bakteriami Gram-ujemnymi.

Największe trudności w leczeniu posocznicy związane są z opóźnieniem rozpoznania (niespecyficzne objawy we wczesnej fazie), narastającą lekoopornością patogenów oraz szybkim postępem dysfunkcji narządowej. Wyzwaniem pozostaje identyfikacja pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju wstrząsu septycznego, który cechuje się śmiertelnością sięgającą 40-60%. Opóźnienie włączenia właściwej antybiotykoterapii o każdą godzinę zwiększa śmiertelność o około 8%, dlatego krytyczne znaczenie ma szybka diagnostyka i wdrożenie protokołów postępowania w sepsie.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl