Leki zawierające w składzie
kloksacylina
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
Kloksacylina to półsyntetyczny antybiotyk beta-laktamowy z grupy penicylin opornych na penicylinazę. Stosowana jest głównie w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, zwłaszcza gronkowce wytwarzające penicylinazę. Jej mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich śmierci.
Kloksacylina jest szczególnie skuteczna w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, zakażeń kości i stawów, a także w leczeniu bakteryjnego zapalenia wsierdzia wywołanego przez wrażliwe szczepy bakterii. Na polskim rynku dostępna jest w preparatach takich jak Syntarpen i Cloxacillin.
Największą zaletą kloksacyliny jest jej odporność na działanie penicylinazy – enzymu wytwarzanego przez niektóre bakterie, który rozkłada zwykłe penicyliny. Dzięki tej właściwości jest skuteczna w leczeniu zakażeń wywołanych przez szczepy gronkowców opornych na penicylinę, ale wrażliwych na meticylinę (MSSA). Dodatkowo cechuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym, co ułatwia prowadzenie terapii ambulatoryjnej.
Stosowanie kloksacyliny wiąże się jednak z pewnymi zagrożeniami. Najpoważniejszym jest możliwość wystąpienia reakcji alergicznych, od łagodnych wysypek skórnych po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny. U pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny istnieje ryzyko reakcji krzyżowych. Antybiotyk ten może również powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty czy biegunka. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do nefrotoksyczności i hepatotoksyczności. Jak w przypadku wszystkich antybiotyków, istnieje również ryzyko rozwoju oporności bakterii podczas nieodpowiedniej terapii.
Lista leków z tym składnikiem
-
Syntarpen – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań – 1 g
Produkt leczniczy zawiera kloksacylinę sodową, antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez gronkowce. Jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Wskazany do terapii zakażeń skóry, tkanek miękkich, układu oddechowego oraz powikłań pooperacyjnych i pourazowych. Przed zastosowaniem zaleca się przeprowadzenie badania lekowrażliwości drobnoustroju odpowiedzialnego za infekcję.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna -
Syntarpen – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji – 2 g
Produkt leczniczy zawiera 2 g kloksacyliny sodowej w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosuje się go w leczeniu zakażeń wywołanych przez metycylinowrażliwe gronkowce, takich jak zakażenia skóry, tkanek miękkich, dolnych dróg oddechowych, osteomyelitis, czy posocznica. Lek jest szczególnie wskazany w przypadkach ropnych powikłań pooparzeniowych, zapalenia wsierdzia oraz ośrodkowego układu nerwowego. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się badanie lekowrażliwości wyizolowanego drobnoustroju.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna -
Syntarpen – Tabletki powlekane – 500 mg
Produkt leczniczy zawiera 500 mg kloksacyliny w postaci soli sodowej oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w formie tabletek powlekanych o białym lub jasnokremowym odcieniu. Stosuje się go w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, dolnych dróg oddechowych oraz powikłań ropnych po oparzeniach i zabiegach chirurgicznych. Lek jest również używany w późniejszym etapie leczenia zakażeń kości i szpiku, głównie pourazowych.