ropne powikłanie pooperacyjne
Wskazanie
Ropne powikłania pooperacyjne to zakażenia ran pojawiające się po zabiegach chirurgicznych, charakteryzujące się obecnością ropy w obrębie rany lub w przylegających tkankach. Rozwijają się zwykle w ciągu 30 dni od operacji lub do roku w przypadku implantacji ciała obcego. Głównymi czynnikami ryzyka są: długi czas trwania zabiegu, zanieczyszczenie pola operacyjnego, niewłaściwa antybiotykoterapia profilaktyczna, obniżona odporność pacjenta oraz choroby współistniejące jak cukrzyca czy otyłość.
Leczenie ropnych powikłań pooperacyjnych obejmuje przede wszystkim drenaż chirurgiczny ogniska zakażenia, usunięcie martwiczych tkanek (debridement) oraz celowaną antybiotykoterapię. W Polsce stosowane są leki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania, takie jak: Augmentin (amoksycylina z kwasem klawulanowym), Tazocin (piperacylina z tazobaktamem), Cipronex (ciprofloksacyna), Metronidazol, Klindamycyna, Ceftriaxon (ceftriakson), czy w przypadkach zakażeń MRSA – Zyvoxid (linezolid) lub Cubicin (daptomycyna).
Największą trudnością w leczeniu ropnych powikłań pooperacyjnych jest rosnąca oporność bakterii na antybiotyki, zwłaszcza w środowisku szpitalnym. Problemem jest również właściwa identyfikacja patogenu, co wymaga pobrania materiału do badania mikrobiologicznego przed włączeniem antybiotykoterapii. Zakażenia wieloopornymi szczepami bakterii (MDR) znacznie wydłużają czas hospitalizacji i zwiększają koszty leczenia. Dodatkowym wyzwaniem jest leczenie pacjentów z upośledzoną odpornością oraz z implantami, gdzie biofilm bakteryjny utrudnia eradykację zakażenia.
W przypadkach trudno gojących się ran z ropnym wysiękiem stosuje się również nowoczesne metody wspomagające, takie jak terapia podciśnieniowa (VAC), opatrunki ze srebrem (np. Aquacel Ag, Atrauman Ag) czy roztwory do przemywania ran zawierające oktenidynę (Octenisept). Istotnym elementem postępowania jest także wyrównanie zaburzeń metabolicznych pacjenta, właściwe odżywienie oraz kontrola glikemii u chorych z cukrzycą.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Syntarpen – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań – 1 g
Produkt leczniczy zawiera kloksacylinę sodową, antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez gronkowce. Jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Wskazany do terapii zakażeń skóry, tkanek miękkich, układu oddechowego oraz powikłań pooperacyjnych i pourazowych. Przed zastosowaniem zaleca się przeprowadzenie badania lekowrażliwości drobnoustroju odpowiedzialnego za infekcję.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Syntarpen – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji – 2 g
Produkt leczniczy zawiera 2 g kloksacyliny sodowej w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosuje się go w leczeniu zakażeń wywołanych przez metycylinowrażliwe gronkowce, takich jak zakażenia skóry, tkanek miękkich, dolnych dróg oddechowych, osteomyelitis, czy posocznica. Lek jest szczególnie wskazany w przypadkach ropnych powikłań pooparzeniowych, zapalenia wsierdzia oraz ośrodkowego układu nerwowego. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się badanie lekowrażliwości wyizolowanego drobnoustroju.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Syntarpen – Tabletki powlekane – 500 mg
Produkt leczniczy zawiera 500 mg kloksacyliny w postaci soli sodowej oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w formie tabletek powlekanych o białym lub jasnokremowym odcieniu. Stosuje się go w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, dolnych dróg oddechowych oraz powikłań ropnych po oparzeniach i zabiegach chirurgicznych. Lek jest również używany w późniejszym etapie leczenia zakażeń kości i szpiku, głównie pourazowych.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku