zaburzenie rytmu przedsionkowego

Zaburzenie rytmu przedsionkowego (arytmia przedsionkowa) to nieprawidłowość w elektrycznej aktywności przedsionków serca, prowadząca do nieregularnego lub przyspieszonego rytmu serca. Najczęstsze formy tych zaburzeń obejmują migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków oraz częstoskurcz przedsionkowy.

Migotanie przedsionków (AF) to najczęstsze klinicznie istotne zaburzenie rytmu, charakteryzujące się chaotyczną, nieskoordynowaną aktywnością elektryczną przedsionków, prowadzącą do nieregularnego przewodzenia impulsów do komór. Trzepotanie przedsionków cechuje się natomiast regularną, szybką aktywnością przedsionków (250-350/min), często z przewodzeniem do komór w stosunku 2:1 lub 4:1.

Diagnostyka zaburzeń rytmu przedsionkowego opiera się głównie na badaniu EKG, które wykazuje charakterystyczne zmiany zależne od typu arytmii. W przypadku napadowych form zaburzeń stosuje się również monitorowanie holterowskie, rejestratory zdarzeń lub wszczepiane rejestratory pętlowe dla uchwycenia epizodów arytmii.

Leczenie zaburzeń rytmu przedsionkowego zależy od ich typu, przyczyny oraz nasilenia objawów. Obejmuje farmakoterapię (leki antyarytmiczne, beta-blokery, antagoniści wapnia), kardiowersję elektryczną lub farmakologiczną, ablację przezskórną oraz leczenie przeciwkrzepliwe w przypadku migotania przedsionków w celu redukcji ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bosutinib Zentiva 500 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bosutynibu wykazały brak wpływu na czynności oddechowe oraz potencjalne ryzyko wydłużenia QTc w testach in vitro, jednak badania na psach nie potwierdziły istotnych zaburzeń sercowo-naczyniowych przy ekspozycjach do 3-krotności klinicznej dawki 400 mg i 2-krotności dawki 500 mg. Długoterminowa toksyczność po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów wskazała na układ pokarmowy jako główny narząd docelowy, z objawami takimi jak zmiany w kale, spadek masy ciała i zmniejszone spożycie pokarmu, a także toksyczne zmiany histopatologiczne. U szczurów dodatkowo obserwowano toksyczność wątroby, objawiającą się przerostem hepatocytów i mikroskopowymi oznakami cytotoksyczności, bez wzrostu enzymów wątrobowych. Poziomy ekspozycji bez działań niepożądanych były porównywalne z ekspozycją kliniczną przy dawkach 400 mg i 500 mg (AUC niezwiązanej postaci leku). Bosutynib nie wykazał działania mutagennego ani rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo.
bariera łożyskowa, cytotoksyczność hepatocytarna, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, enzym wątrobowy, erytrocytoza, fototoksyczność, hiperplazja komórek kubkowych, hipotensja, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadżerka przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, parametr reprodukcyjny, promieniowanie UV, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, przerost hepatocytów, resorpcja płodu, rozwój pourodzeniowy, tachykardia, układ pokarmowy, wada wrodzona, wątroba, węzeł chłonny krezkowy, wydłużenie odstępu QTc, wydłużenie QTc, zaburzenie chodu, zaburzenie rytmu komorowego, zaburzenie rytmu przedsionkowego, znakowanie radioaktywne
Leksykon substancji czynnych
Promazyna – Działania niepożądane

Promazyna, neuroleptyk z grupy pochodnych fenotiazyny, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, krwiotwórczy, immunologiczny, endokrynny, sercowo-naczyniowy, oddechowy, wątrobowy oraz skórny. Szczególnie istotne są potencjalnie zagrażające życiu powikłania hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna czy małopłytkowość, które wymagają regularnej kontroli morfologii krwi, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Wśród zaburzeń neurologicznych należy zwrócić uwagę na parkinsonizm polekowy, akatyzję, złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) oraz późne dyskinezy, które mogą wymagać modyfikacji leczenia. ZZN charakteryzuje się m.in. hipertermią, tachykardią, zaburzeniami świadomości i leukocytozą, a jego leczenie obejmuje natychmiastowe odstawienie leku, wyrównanie zaburzeń elektrolitowych oraz podanie bromokryptyny, amantadyny lub dantrolenu.
agranulocytoza, akatyzja, blok przedsionkowo-komorowy, cukromocz, depresja oddechowa, eozynofilia, fenotiazyna, fotosensytywność, ginekomastia, granulocytopenia, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, hipotermia, impotencja, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, morfologia krwi, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół dyskinetyczny, parkinsonizm polekowy, pokrzywka, późna dyskineza, priapizm, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie libido, zaburzenie rytmu przedsionkowego, zaburzenie wegetatywne, zahamowanie ruchowe, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka zastoinowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Symquel XR 200 mg

Lek Symquel XR (kwetiapina w postaci fumaranu) dostępny jest w dawkach 50 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Profil działań niepożądanych jest szeroki i obejmuje często występujące objawy takie jak senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz objawy odstawienia. Często obserwuje się zaburzenia metaboliczne, w tym wzrost stężenia triglicerydów, cholesterolu LDL, spadek HDL, zwiększenie masy ciała oraz zmniejszenie stężenia hemoglobiny. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania zgodnie z wytycznymi CIOMS III. Istotne są również poważne powikłania kardiologiczne (wydłużenie QT, torsade de pointes) oraz ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. U dzieci i młodzieży (10-17 lat) obserwuje się podobny profil działań niepożądanych, z dodatkowymi objawami takimi jak hiperprolaktynemia, zwiększone łaknienie, objawy pozapiramidowe, wzrost ciśnienia tętniczego, wymioty, omdlenia i drażliwość.
agranulocytoza, ból głowy, duszność, dyspepsja, dyzartria, eozynofilia, fumaran kwetiapiny, hiperfagia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, monitorowanie działań niepożądanych, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje serca, parasomnia, podwyższone AlAT, podwyższone GGTP, rabdomioliza, SCAR, senność, suchość jamy ustnej, tachykardia, tendencje samobójcze, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia widzenia, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie rytmu przedsionkowego, zaparcie, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół metaboliczny, zespół odstawienny, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Kefrenex 200 mg

Kefrenex, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu, dostępny jest w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg w formie tabletek powlekanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) obejmują zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, ból głowy, objawy pozapiramidowe), metaboliczne (wzrost triglicerydów, cholesterolu całkowitego, zwłaszcza LDL, spadek HDL, przyrost masy ciała) oraz inne, takie jak suchość w jamie ustnej, objawy odstawienia i obniżenie hemoglobiny. Działania niepożądane klasyfikowane są zgodnie z wytycznymi CIOMS III, obejmując szeroki zakres układów i narządów, w tym hematologiczne, immunologiczne, endokrynologiczne, sercowe, skórne i inne. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu incydenty kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, nagłe zgony sercowe oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka (TEN) i zespół DRESS.
agranulocytoza, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, dysfagia, dyskineza późna, dyspepsja, dyzartria, działanie niepożądane, fumaran kwetiapiny, hemoglobina, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotermia, hormon antydiuretyczny, kardiomiopatia, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, nagły zgon, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedrożność jelit, objaw pozapiramidowy, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, triglicerydy w surowicy, wydłużony odstęp QT, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie metabolizmu, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie nerek, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu przedsionkowego, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu chłonnego, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zatrzymanie akcji serca, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny

zaburzenie rytmu przedsionkowego

Powiązane wpisy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bosutinib Zentiva 500 mg

Promazyna – Działania niepożądane

Działania niepożądane – Symquel XR 200 mg

Działania niepożądane – Kefrenex 200 mg