zakażenie stawu
Wskazanie

Zakażenie stawu, znane również jako zapalenie stawu septyczne, to poważna infekcja dotycząca przestrzeni stawowej. Najczęściej dochodzi do niej w wyniku rozprzestrzenienia się bakterii drogą krwionośną z innego miejsca infekcji (zakażenie krwiopochodne), bezpośredniego wprowadzenia patogenów podczas zabiegu (zakażenie jatrogenne) lub urazu penetrującego. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym jest Staphylococcus aureus, choć inne bakterie jak paciorkowce, gronkowce koagulazo-ujemne czy pałeczki Gram-ujemne również mogą być przyczyną.

Objawy zakażenia stawu obejmują silny ból, obrzęk, zaczerwienienie, ograniczenie ruchomości oraz podwyższoną temperaturę okolicznych tkanek. Często towarzyszy temu gorączka i ogólne złe samopoczucie. Diagnostyka opiera się na badaniu płynu stawowego (punkcja diagnostyczna), badaniach laboratoryjnych (podwyższone CRP, OB, leukocytoza) oraz obrazowych (RTG, USG, MRI). Kluczowe jest szybkie rozpoczęcie leczenia, gdyż nieleczone zakażenie może prowadzić do trwałego uszkodzenia chrząstki stawowej i kości.

W leczeniu zakażenia stawu stosuje się antybiotykoterapię empiryczną, a następnie celowaną po uzyskaniu wyników posiewu. W Polsce najczęściej stosowanymi lekami są: Klacid (klarytromycyna), Augmentin (amoksycylina z kwasem klawulanowym), Tazocin (piperacylina z tazobaktamem), Zinacef (cefuroksym), Ciprofloxacin (ciprofloksacyna), Vancomycin (wankomycyna) oraz Linezolid (linezolid). W ciężkich przypadkach konieczne jest również chirurgiczne oczyszczenie stawu (debridement) poprzez artroskopię lub otwartą operację.

Największe trudności w leczeniu zakażeń stawów to rosnąca antybiotykooporność patogenów, szczególnie szczepów MRSA, opóźniona diagnoza prowadząca do nieodwracalnych uszkodzeń strukturalnych, oraz właściwe dobranie odpowiednich antybiotyków penetrujących do stawu. Dodatkowym wyzwaniem jest leczenie zakażeń stawów u pacjentów z implantami (endoprotezami), gdzie często konieczne jest usunięcie implantu. Rehabilitacja po przebytym zakażeniu stawu stanowi również istotny element procesu terapeutycznego, mający na celu przywrócenie pełnej funkcjonalności stawu i zapobieganie długotrwałym ograniczeniom ruchomości.