neuroborelioza
Wskazanie

Neuroborelioza to forma boreliozy z Lyme, w której dochodzi do zajęcia układu nerwowego przez bakterie z rodzaju Borrelia. Rozwija się zwykle w II fazie choroby, kilka tygodni lub miesięcy po zakażeniu, często po wcześniejszym wystąpieniu rumienia wędrującego. Objawy obejmują zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie korzeni nerwowych oraz nerwów czaszkowych, szczególnie nerwu twarzowego. Pacjenci zgłaszają silne bóle głowy, sztywność karku, zaburzenia czucia, drętwienia, niedowłady, porażenie nerwu twarzowego, a niekiedy zaburzenia świadomości.

W leczeniu neuroboreliozy stosuje się antybiotykoterapię, która powinna być wdrożona jak najszybciej po rozpoznaniu. W Polsce najczęściej wykorzystuje się ceftriakson (Biotraxon, Tartriakson, Ceftriaxon) w dawce 2g na dobę przez 14-28 dni. Alternatywnie stosuje się cefotaksym (Tarcefoksym), penicylinę G (Penicillinum Crystallisatum) oraz doksycyklinę (Doxycyclinum, Doxycycline, Dotur). Przy współistniejących silnych bólach podaje się również leki przeciwbólowe i przeciwzapalne.

Największą trudnością w leczeniu neuroboreliozy jest jej prawidłowa i szybka diagnostyka. Objawy mogą być niespecyficzne i przypominać inne schorzenia neurologiczne. Interpretacja wyników badań serologicznych bywa problematyczna ze względu na możliwość wyników fałszywie ujemnych we wczesnej fazie choroby oraz długotrwałe utrzymywanie się przeciwciał po skutecznym leczeniu. Kolejnym wyzwaniem jest zjawisko zespołu poboreliozowego, gdy objawy neurologiczne utrzymują się pomimo prawidłowo przeprowadzonej antybiotykoterapii. W takich przypadkach przedłużanie leczenia antybiotykami zwykle nie przynosi poprawy, a leczenie wymaga podejścia wielospecjalistycznego z uwzględnieniem rehabilitacji neurologicznej.