samoistne włóknienie płuc

Samoistne włóknienie płuc (idiopatyczne włóknienie płuc, IPF) to przewlekła, postępująca choroba z grupy śródmiąższowych chorób płuc o nieznanej etiologii. Charakteryzuje się stopniowym zastępowaniem prawidłowego miąższu płucnego przez tkankę włóknistą, co prowadzi do nieodwracalnego upośledzenia funkcji oddechowej.

Choroba dotyczy głównie osób powyżej 50. roku życia, częściej mężczyzn oraz palaczy tytoniu. W obrazie klinicznym dominuje narastająca duszność wysiłkowa, suchy kaszel oraz trzeszczenia przypodstawne podczas osłuchiwania płuc. W badaniach obrazowych (HRCT) stwierdza się charakterystyczny obraz o typie UIP (zwykłego śródmiąższowego zapalenia płuc) z obecnością zmian siateczkowatych i obrazem plastra miodu, zlokalizowanych głównie podopłucnowo i w dolnych partiach płuc.

Diagnostyka IPF wymaga wykluczenia innych przyczyn włóknienia płuc i opiera się na charakterystycznym obrazie HRCT lub – w przypadkach wątpliwych – na badaniu histopatologicznym materiału pobranego podczas biopsji płuca. Leczenie obejmuje stosowanie leków antyfibroblastycznych (nintedanib, pirfenidon), które spowalniają progresję choroby, jednak nie cofają już powstałych zmian. W zaawansowanych stadiach choroby u wybranych pacjentów rozważa się przeszczepienie płuc. Rokowanie pozostaje poważne, ze średnim czasem przeżycia 3-5 lat od momentu rozpoznania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl