Leki zawierające w składzie
cefotaksym

Kliknij tutaj aby przewinąć do listy leków zawierających cefotaksym.
Skrócony opis

Cefotaksym jest antybiotykiem należącym do grupy cefalosporyn III generacji. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich lizy i śmierci. Cefotaksym wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmujące bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, w tym wiele szczepów opornych na penicyliny i cefalosporyny niższych generacji.

Antybiotyk ten jest stosowany w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, dróg moczowych, tkanek miękkich, kości i stawów, zakażeń wewnątrzbrzusznych, a także w przypadku posocznicy, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i innych ciężkich zakażeń. Cefotaksym jest szczególnie skuteczny w zwalczaniu takich patogenów jak Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae i wielu innych.

Na polskim rynku cefotaksym jest dostępny pod nazwami handlowymi takimi jak Biotaksym, Cefotaxim oraz Tarcefoksym. Preparat występuje w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, zazwyczaj w dawkach 1g i 2g.

Największą zaletą cefotaksymu jest jego wysoka skuteczność w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, przy stosunkowo niskiej toksyczności w porównaniu do innych antybiotyków o podobnym spektrum działania. Cefotaksym dobrze penetruje do różnych tkanek i płynów ustrojowych, w tym do płynu mózgowo-rdzeniowego, co czyni go cennym lekiem w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Ponadto, ze względu na mechanizm działania, rzadko indukuje oporność bakteryjną.

Należy jednak pamiętać o potencjalnych zagrożeniach związanych ze stosowaniem cefotaksymu. Może on powodować reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne, szczególnie u pacjentów uczulonych na penicyliny. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do nadkażeń bakteryjnych i grzybiczych. Cefotaksym może również wywoływać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), układu krwiotwórczego (neutropenia, małopłytkowość) oraz zaburzenia czynności nerek. W rzadkich przypadkach może powodować drgawki, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Lista leków z tym składnikiem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl