kumulacja jonów magnezu

Kumulacja jonów magnezu (hipermagnezmia) to stan podwyższonego stężenia magnezu w surowicy krwi powyżej wartości referencyjnych (>2,5 mg/dl lub >1,1 mmol/l). Jest to zaburzenie elektrolitowe znacznie rzadziej występujące niż niedobór magnezu, najczęściej obserwowane u pacjentów z niewydolnością nerek.

Główne przyczyny kumulacji jonów magnezu obejmują: przewlekłą chorobę nerek, stosowanie leków zawierających magnez (antacydy, środki przeczyszczające), nadmierne spożycie suplementów magnezu, rzadziej zespół lizy guza czy rabdomiolizę. Jatrogenna hipermagnezmia może wystąpić po dożylnym podaniu siarczanu magnezu, stosowanym w leczeniu rzucawki, stanu przedrzucawkowego czy zaburzeń rytmu serca.

Objawy klinicznej hipermagnezmii pojawiają się zwykle przy stężeniach przekraczających 4-5 mg/dl i obejmują: osłabienie mięśniowe, hipotonię, bradykardię, zaburzenia przewodnictwa serca, depresję oddechową, a w ciężkich przypadkach nawet zatrzymanie krążenia. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia magnezu w surowicy i ocenie funkcji nerek.

Leczenie kumulacji jonów magnezu polega na odstawieniu źródła magnezu, intensywnym nawadnianiu, stosowaniu diuretyków pętlowych, a w ciężkich przypadkach – dializoterapii. W stanach zagrażających życiu z objawami kardiologicznymi stosuje się dożylnie chlorek lub glukonian wapnia jako antagonistę fizjologicznego działania magnezu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl