Cefotaxime Dali Pharma
Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Preparat zawiera cefotaksym sodowy w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosuje się go w leczeniu poważnych zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na cefotaksym, takich jak infekcje dróg oddechowych, moczowych, skóry, kości, układu nerwowego i innych narządów. Lek jest również używany w profilaktyce okołooperacyjnej u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem zakażenia. Może być stosowany w przypadkach zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, posocznicy czy boreliozy na zaawansowanych etapach.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- borelioza
- posocznica
- profilaktyka okołooperacyjna
- rzeżączka
- zakażenie brzucha
- zakażenie dróg moczowych
- zakażenie dróg oddechowych
- zakażenie gardła
- zakażenie kości
- zakażenie narządów płciowych
- zakażenie nerek
- zakażenie nosa
- zakażenie skóry
- zakażenie stawów
- zakażenie tkanek miękkich
- zakażenie uszu
- zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- zapalenie otrzewnej
- zapalenie wsierdzia
-
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Cefotaxime Dali Pharma jest ściśle uzależnione od ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu oraz stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych standardowa dawka wynosi 1-2 g co 12 godzin, z możliwością zwiększenia do 12 g/dobę w ciężkich zakażeniach, podzielonych na 2-4 dawki w odstępach 6-12 godzin. Młodzież powyżej 12 lat stosuje dawki jak dorośli, natomiast dzieci do 12 lat otrzymują 50-100 mg/kg mc./dobę (do 150 mg/kg, a w ciężkich przypadkach do 200 mg/kg), podzielone na dawki co 6-12 godzin. Wcześniaki nie powinny przekraczać 50 mg/kg/dobę ze względu na ograniczony klirens nerkowy. W zakażeniach takich jak rzeżączka zaleca się pojedynczą dawkę 0,5 g domięśniowo, a w profilaktyce okołooperacyjnej 1-2 g na 30-60 minut przed zabiegiem. W boreliozie stosuje się 6 g/dobę przez 14-21 dni, podzielone na 2-3 dawki.
W ciężkich zakażeniach wskazane jest leczenie skojarzone z aminoglikozydami, z koniecznością monitorowania funkcji nerek i oddzielnego podawania leków. U pacjentów z klirensem kreatyniny <10 mL/min dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć o połowę, a u hemodializowanych stosować 1-2 g/dobę po dializie. Cefotaksym nie jest usuwany podczas dializy otrzewnowej. Dożylne podanie wymaga rozpuszczenia 1 g leku w co najmniej 4 mL wody do wstrzykiwań i podania przez 3-5 minut lub infuzji trwającej około 20 minut w 40-50 mL roztworu. Podanie domięśniowe wymaga rozpuszczenia w 4 mL wody lub 1% lidokainy (z wyłączeniem dzieci poniżej 30 miesięcy), unikając iniekcji donaczyniowej. Czas terapii jest indywidualny i zależy od przebiegu klinicznego choroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Cefotaxime Dali Pharma 1 g
aminoglikozyd, antybiogram, borelioza, cefotaksym, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dawka pojedyncza, dializa otrzewnowa, hemodializa, infuzja krótkotrwała, iniekcja donaczyniowa, kiła, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, lidokaina, obniżona odporność, podanie dożylne, Pseudomonas aeruginosa, rzeżączka, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie rytmu serca, zakażenie ciężkie, zakażenie okołooperacyjne -
Działania niepożądane
Cefotaxime Dali Pharma, cefalosporyna III generacji, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy krwiotwórczy, skórny, nerwowy, pokarmowy, wątrobowy oraz nerkowy. Do bardzo często występujących działań należą nadkażenia grzybicze (kandydoza jamy ustnej i pochwy, ≥1/10). Istotne są hematologiczne powikłania, takie jak granulocytopenia, leukopenia, eozynofilia, małopłytkowość, a w ciężkich przypadkach agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ze strony skóry obserwuje się wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz ciężkie reakcje, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczną martwicę naskórka, stanowiące zagrożenie życia. W układzie pokarmowym mogą wystąpić biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jelit, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, które wymaga pilnej interwencji. Cefotaksym może również powodować wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, gamma-GT, fosfataza alkaliczna) oraz bilirubiny, wskazując na uszkodzenie wątroby, zwykle cholestatyczne, rzadko przekraczające dwukrotnie górną granicę normy.
Neurologiczne działania niepożądane obejmują drgawki, encefalopatię, ból i zawroty głowy, z nasileniem ryzyka u pacjentów z niewydolnością nerek lub przy przedawkowaniu. Cefotaksym może indukować zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność i śródmiąższowe zapalenie nerek, zwłaszcza w kojarzeniu z aminoglikozydami. Szybkie podanie dożylne może wywołać tachykardię, arytmię, uczucie gorąca i wymioty. Reakcja Jarischa-Herxheimera, obserwowana podczas leczenia boreliozy, manifestuje się gorączką, dreszczami i bólami stawów. Zaleca się regularne monitorowanie morfologii krwi, parametrów nerkowych (kreatynina, mocznik) i wątrobowych oraz obserwację kliniczną pacjentów, szczególnie z chorobami nerek, wątroby i u osób starszych. Zgłaszanie działań niepożądanych do odpowiednich organów jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa terapii cefotaksymem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Cefotaxime Dali Pharma 1 g
agranulocytoza, arytmia, borelioza, cefalosporyna III generacji, cefotaksym, cewnik żylny, Clostridioides difficile, encefalopatia, eozynofilia, granulocytopenia, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, małopłytkowość, nadkażenie, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, ostra niewydolność nerek, osutka krostkowa, pancytopenia, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, toksyczna martwica naskórka, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurologiczne, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona -
Interakcje leku
Cefotaksym wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków. Antagonizm działania przeciwbakteryjnego obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu cefotaksymu z bakteriostatycznymi antybiotykami, takimi jak tetracykliny, erytromycyna, chloramfenikol i sulfonamidy, co skutkuje osłabieniem skuteczności terapii. Z kolei synergizm przeciwbakteryjny występuje przy łączeniu cefotaksymu z aminoglikozydami (np. gentamycyna, amikacyna), co może być korzystne w leczeniu ciężkich zakażeń, jednak wymaga monitorowania funkcji nerek ze względu na ryzyko nefrotoksyczności. Probenecyd podwaja ekspozycję na cefotaksym i zmniejsza jego klirens nerkowy o około 50%, co u pacjentów z prawidłową czynnością nerek nie wymaga modyfikacji dawki, natomiast u chorych z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania.
Współstosowanie cefotaksymu z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak polimyksyna B, kolistyna oraz silne diuretyki (np. furosemid), zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów nerkowych. Pomimo braku efektu disulfiramopodobnego, zaleca się unikanie spożycia alkoholu podczas terapii cefotaksymem ze względu na potencjalne osłabienie odpowiedzi immunologicznej, nasilenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz ryzyko hepatotoksyczności. Warto również uwzględnić, że preparat zawiera 2,1 mmol (48 mg) sodu na gram substancji czynnej, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji na poziomie wiązania z białkami osocza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Cefotaxime Dali Pharma 1 g
amikacyna, aminoglikozydy, antagonizm działania, antagonizm farmakodynamiczny, antybiotyki aminoglikozydowe, antybiotyki bakteriostatyczne, cefotaksym, chloramfenikol, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, efekt disulfiramopodobny, efekt synergiczny, erytromycyna, funkcja nerek, furosemid, gentamycyna, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, kolistyna, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, probenecyd, spektrum działania, sulfonamid, synergizm przeciwbakteryjny, tetracyklina, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek -
Profil bezpieczeństwa leku
Cefotaksym wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. U kobiet karmiących lek przenika do mleka matki, co może prowadzić do biegunek, kolonizacji nowymi szczepami bakterii oraz reakcji uczuleniowych u niemowląt; w takich przypadkach należy rozważyć przerwanie karmienia piersią lub alternatywne leczenie. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest monitorowanie funkcji nerek i dostosowanie dawki do klirensu kreatyniny, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków nefrotoksycznych, takich jak aminoglikozydy czy probenecyd. W przypadku prowadzenia pojazdów pacjenci powinni zachować ostrożność, gdyż działania niepożądane jak zawroty głowy czy encefalopatia mogą wpływać na zdolność do bezpiecznego prowadzenia maszyn.
Brak jest danych dotyczących interakcji cefotaksymu z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka w praktyce klinicznej. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie stwierdzono przeciwwskazań ani konieczności modyfikacji dawkowania, co sugeruje, że cefotaksym można stosować bez specjalnych ograniczeń w tej grupie. Podsumowując, stosowanie cefotaksymu wymaga uwzględnienia specyfiki pacjenta, zwłaszcza w kontekście funkcji nerek i karmienia piersią, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych i zapewnić bezpieczeństwo terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Cefotaxime Dali Pharma 1 g
-
Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Cefotaxime Dali Pharma, zawierający cefotaksym sodowy, jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na cefotaksym, inne cefalosporyny, penicyliny lub beta-laktamy ze względu na ryzyko wstrząsu anafilaktycznego. Szczególną ostrożność należy zachować przy podawaniu preparatu z lidokainą – jest to przeciwwskazane dożylnie, u dzieci poniżej 30 miesięcy, u pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę, blokiem serca bez rozrusznika oraz ciężką niewydolnością serca. Każdorazowo konieczna jest dokładna kwalifikacja pacjenta, uwzględniająca wywiad alergiczny, stan układu krążenia oraz wiek.
Ważnym aspektem jest także zawartość sodu w preparacie – 2,1 mmol (48 mg) sodu na 1 g leku, co wymaga uwzględnienia u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi dotyczącymi sodu, zwłaszcza przy niewydolności serca i nadciśnieniu tętniczym. Przy stosowaniu roztworu z lidokainą należy ściśle przestrzegać instrukcji przygotowania, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Decyzja o zastosowaniu Cefotaxime Dali Pharma powinna zawsze opierać się na ocenie stosunku korzyści do ryzyka, szczególnie u osób z historią reakcji alergicznych na beta-laktamy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Cefotaxime Dali Pharma 1 g
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, blok serca, cefalosporyna, cefotaksym sodowy, ciężka niewydolność serca, lidokaina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lidokainę, niewydolność serca, reakcja alergiczna na leki, reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie przewodzenia serca -
Skład i postać leku
Cefotaxime Dali Pharma to antybiotyk w dawce 1 g (zawierający 1,048 g cefotaksymu sodowego) dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Preparat zawiera 2,1 mmol (48 mg) sodu na gram, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Brak substancji pomocniczych minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Po rekonstytucji pH roztworu wynosi 4,5-6,5, co zapewnia stabilność i kompatybilność. Preparat jest pakowany w fiolki szklane typu III o pojemności 15 mL, zamknięte korkiem z gumy chlorobutylowej i aluminiowym wieczkiem typu flip-off. Roztwór należy stosować tylko, gdy jest przejrzysty i wolny od cząstek.
Przygotowanie roztworu zależy od drogi podania: do wstrzyknięcia domięśniowego 1 g cefotaksymu rozpuszcza się w 4 mL wody do wstrzykiwań lub 1% roztworze lidokainy, do podania dożylnego bolusowego – w co najmniej 4 mL wody, a do krótkiej infuzji – w 40-50 mL wody lub kompatybilnego roztworu infuzyjnego. Preparat jest kompatybilny z 0,9% roztworem chlorku sodu, 5% roztworem glukozy, mleczanem Ringera i roztworem Ringera, natomiast niezgodny z roztworem wodorowęglanu sodu, roztworami o pH >7 oraz aminoglikozydami. W przypadku jednoczesnego stosowania cefotaksymu i aminoglikozydów należy unikać mieszania w tym samym roztworze lub strzykawce. Po rekonstytucji roztwór jest stabilny do 4 godzin w 25°C, a niewykorzystany preparat należy wyrzucić, stosując zasady aseptyki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Cefotaxime Dali Pharma 1 g
aminoglikozyd, aseptyka, bolus dożylny, cefotaksym sodowy, dieta niskosodowa, guma chlorobutylowa, infuzja dożylna, lidokaina, mleczan Ringera, niezgodność farmaceutyczna, niezgodność fizyko-chemiczna, podanie dożylne, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, skażenie mikrobiologiczne, stężenie terapeutyczne, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie domięśniowe -
Specjalne ostrzeżenia
Podczas stosowania cefotaksymu, w tym preparatu Cefotaxime Dali Pharma, istnieje ryzyko wystąpienia poważnych reakcji nadwrażliwości, takich jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli czy wstrząs anafilaktyczny, które mogą prowadzić do zgonu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią na penicyliny i inne beta-laktamy oraz u osób z astmą oskrzelową czy katarem siennym. Zgłaszano także ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczną martwicę naskórka. W trakcie terapii możliwe są zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, neutropenia, pancytopenia czy agranulocytoza, zwłaszcza przy leczeniu dłuższym niż 7-10 dni, co wymaga monitorowania morfologii krwi. Cefotaksym może również wywołać encefalopatię z drgawkami i zaburzeniami świadomości, szczególnie przy dużych dawkach, przedawkowaniu lub u pacjentów z niewydolnością nerek, u których konieczne jest dostosowanie dawki według klirensu kreatyniny.
W trakcie terapii należy zwracać uwagę na ryzyko rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridioides difficile, objawiającego się ciężką biegunką, wymagającego natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniej terapii. Konieczne jest unikanie leków hamujących perystaltykę jelit. Preparat zawiera 2,1 mmol (48 mg) sodu na fiolkę 1 g, co stanowi 2,4% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej przez WHO (2 g), co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Ponadto, szybkie wstrzyknięcie cefotaksymu do żyły centralnej może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, dlatego należy przestrzegać zalecanej szybkości podawania. Długotrwałe stosowanie może sprzyjać rozwojowi zakażeń wtórnych przez patogeny niewrażliwe na lek, a test Coombsa może być dodatni u niektórych pacjentów, co wpływa na diagnostykę i monitorowanie terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Cefotaxime Dali Pharma
agranulocytoza, aminoglikozyd, antybiotyk beta-laktamowy, astma oskrzelowa, cefotaksym, ciężka reakcja skórna, Clostridioides difficile, encefalopatia, eozynofilia, katar sienny, klirens kreatyniny, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, oksydaza glukozowa, pancytopenia, probenecyd, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, Salmonella typhi, skurcz oskrzeli, test Coombsa, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zespół Stevensa-Johnsona -
Właściwości farmakodynamiczne
Cefotaksym, będący beta-laktamowym antybiotykiem z grupy cefalosporyn III generacji (kod ATC: J01DD01), wykazuje szerokie spektrum działania bakteriobójczego poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, głównie przez blokadę białek wiążących penicylinę (PBPs). Jego skuteczność zależy od utrzymania stężenia leku powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla danego patogenu, co jest kluczowe dla optymalizacji dawkowania. Oporność na cefotaksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz (ESBL, AmpC), modyfikacji PBPs, zaburzeń penetracji leku oraz aktywnego usuwania przez pompy efflux. Istotna jest krzyżowa oporność z ceftriaksonem i innymi beta-laktamami, co ma znaczenie przy planowaniu terapii zakażeń wywołanych przez szczepy oporne.
Wrażliwość drobnoustrojów na cefotaksym ocenia się według wytycznych EUCAST, z wartościami granicznymi MIC dla Enterobacterales wynoszącymi ≤ 1 mg/L (wrażliwe) i > 2 mg/L (oporne) przy wskazaniach innych niż zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, a dla Streptococcus pneumoniae odpowiednio ≤ 0,5 mg/L i > 2 mg/L. Dane epidemiologiczne wskazują na rosnącą oporność Escherichia coli na cefalosporyny III generacji w Polsce od 2015 roku, z 5,9% szczepów Streptococcus pneumoniae niewrażliwych na tę grupę antybiotyków, w tym 1,5% opornych na cefotaksym. Szczególną uwagę należy zwrócić na szczepy S. pneumoniae oporne na cefalosporyny III generacji, które zgodnie z krajowymi regulacjami stanowią czynniki alarmowe, wymagające wdrożenia odpowiednich procedur diagnostycznych i terapeutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Cefotaxime Dali Pharma 1 g
antybiotyk beta-laktamowy, beta-laktamaza, beta-laktamaza AmpC, beta-laktamaza o rozszerzonym spektrum, białko wiążące penicylinę, cefalosporyna trzeciej generacji, cefotaksym, diagnostyka mikrobiologiczna, dwoinka zapalenia płuc, działanie bakteriobójcze, Enterobacterales, Escherichia coli, farmakodynamika, gronkowiec oporny na metycylinę, Haemophilus influenzae, lek przeciwbakteryjny, lekowrażliwość, mechanizm działania, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, oporność bakteryjna, oporność krzyżowa, oporność nabyta, peptydoglikan, pompa efflux, Staphylococcus, Streptococcus pneumoniae, synteza bakteryjnej ściany komórkowej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Cefotaksym, stosowany w standardowych dawkach małych i średnich, nie wykazuje istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne, takie jak zdolność koncentracji i szybkość reakcji, co pozwala na bezpieczne prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz obsługę maszyn. Niemniej jednak, lekarze powinni być świadomi potencjalnych działań niepożądanych o charakterze neurologicznym, takich jak zawroty głowy, encefalopatia manifestująca się drgawkami, splątaniem, zaburzeniami świadomości oraz upośledzeniem czynności ruchowych, które mogą znacząco obniżyć zdolność pacjenta do bezpiecznego funkcjonowania w tych obszarach. W przypadku wystąpienia wymienionych objawów, pacjent powinien bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn przez cały czas trwania symptomów.
W praktyce klinicznej istotne jest, aby lekarz przed rozpoczęciem terapii Cefotaxime Dali Pharma ocenił indywidualne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych neurologicznych u pacjenta oraz przekazał mu szczegółowe informacje dotyczące potencjalnego wpływu leku na zdolności psychomotoryczne. Należy również uwzględnić dane zawarte w punktach 4.4 i 4.8 charakterystyki produktu leczniczego, które opisują neurologiczne działania niepożądane cefotaksymu. Szczególną ostrożność zaleca się u osób zawodowo prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny, a właściwa komunikacja z pacjentem stanowi kluczowy element zapewniający bezpieczeństwo terapii oraz minimalizujący ryzyko zagrożeń dla pacjenta i osób trzecich.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cefotaxime Dali Pharma 1 g
cefotaksym, drgawki, działanie niepożądane, encefalopatia, funkcja psychomotoryczna, neurologiczne działanie niepożądane, ośrodkowy układ nerwowy, splątanie, sprawność psychomotoryczna, upośledzenie czynności ruchowych, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia orientacji, zaburzenia świadomości, zawroty głowy