peptydylotransferaza
Peptydylotransferaza to enzym kluczowy w procesie biosyntezy białek, zlokalizowany w rybosomach. Jest odpowiedzialny za katalizowanie reakcji tworzenia wiązania peptydowego między aminokwasami podczas translacji. Centrum peptydylotransferazowe znajduje się w podjednostce 50S (u prokariontów) lub 60S (u eukariontów) rybosomu.
Mechanizm działania peptydylotransferazy polega na przeniesieniu łańcucha peptydowego z tRNA znajdującego się w miejscu P rybosomu na aminokwas dołączony do tRNA w miejscu A. Co istotne, enzym ten jest właściwie rybozymem, ponieważ jego aktywność katalityczna wynika ze struktury RNA, a nie z białkowych komponentów rybosomu, co potwierdzono w badaniach krystalograficznych.
Peptydylotransferaza jest celem działania wielu antybiotyków, takich jak chloramfenikol, makrolidy czy linkozamidy. Substancje te wiążą się z centrum peptydylotransferazowym, hamując biosyntezę białek w komórkach bakteryjnych, co stanowi podstawę ich działania przeciwbakteryjnego. Ze względu na różnice strukturalne między rybosomami prokariotycznymi i eukariotycznymi, antybiotyki te wykazują selektywną toksyczność wobec bakterii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Chloramfenikol – Właściwości farmakodynamiczne
Chloramfenikol jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania bakteriostatycznego, stosowanym miejscowo w preparatach takich jak Detreomycyna 1% i 2%, zawierających odpowiednio 10 mg i 20 mg chloramfenikolu na 1 g maści. Mechanizm działania polega na selektywnym wiązaniu się z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego, co hamuje aktywność peptydylotransferazy i w efekcie syntezę białek oraz lipidów niezbędnych do wzrostu i funkcjonowania komórki bakteryjnej. Chloramfenikol wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum patogenów, w tym bakterii Gram-ujemnych (np. Haemophilus influenzae, Salmonella spp., Neisseria spp.), Gram-dodatnich (Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus spp.), bakterii beztlenowych (Bacteroides fragilis, Propionibacterium acnes) oraz bakterii wewnątrzkomórkowych (Mycoplasma spp., Rickettsia spp., Chlamydia spp.).
angina paciorkowcowa, Bacillus, Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, chlamydia, chloramfenikol, czerwonka bakteryjna, Detreomycyna, działanie bakteriostatyczne, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella, krętki i riketsje, molekularny mechanizm działania, Mycobacterium tuberculosis, Mycoplasma, Neisseria, oporność mikroorganizmów, patogen skórny, patogen szpitalny, patogen układu moczowego, peptydylotransferaza, podjednostka 50S rybosomu, pozaszpitalne zapalenie płuc, prątek kwasoodporny, Propionibacterium acnes, Proteus mirabilis, Pseudomonas aeruginosa, Rickettsia, rzeżączka, Salmonella, Serratia marcescens, shigella, Staphylococcus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, trądzik, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie pokarmowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie spojówek, zapalenie ucha środkowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Detreomycyna 1% 10 mg/g
Preparat Detreomycyna 1% w postaci maści zawiera chloramfenikol w stężeniu 10 mg/g i należy do grupy antybiotyków stosowanych miejscowo (kod ATC: D06AX02). Chloramfenikol wykazuje szerokie spektrum działania bakteriostatycznego, obejmujące bakterie Gram-dodatnie (Staphylococcus spp., Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae) oraz Gram-ujemne (Haemophilus influenzae, Salmonella spp., Neisseria spp., Klebsiella spp., Escherichia coli, Proteus mirabilis, Shigella spp., Serratia marcescens). Ponadto wykazuje wysoką aktywność wobec bakterii beztlenowych Propionibacterium acnes oraz umiarkowaną wobec Bacteroides fragilis, a także skuteczność przeciwko bakteriom atypowym, takim jak Mycoplasma spp., Rickettsia spp. i Chlamydia spp. Chloramfenikol nie jest skuteczny wobec Pseudomonas aeruginosa, prątków kwasoodpornych (w tym Mycobacterium tuberculosis) oraz niektórych laseczek Bacillus.
angina paciorkowcowa, antybiotyk miejscowy, Bacillus, Bacteroides fragilis, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, chlamydia, chloramfenikol, czerwonka bakteryjna, Detreomycyna, działanie bakteriostatyczne, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella, krętki, meningokoki, Mycobacterium tuberculosis, Mycoplasma, Neisseria, pałeczka okrężnicy, pałeczka ropy błękitnej, patogen dróg oddechowych, patogen oportunistyczny, patogen przewodu pokarmowego, patogen układu moczowego, peptydylotransferaza, podjednostka 50S rybosomu, polimeryzacja aminokwasów, prątek gruźlicy, prątek kwasoodoporny, Propionibacterium acnes, Proteus mirabilis, Pseudomonas aeruginosa, Rickettsia, Salmonella, Serratia marcescens, shigella, Staphylococcus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, trądzik, zakażenie dróg moczowych, zakażenie oczu, zakażenie skóry, zakażenie szpitalne, zapalenie płuc pozaszpitalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Detreomycyna 2% 20 mg/g
Detreomycyna 2% w postaci maści zawiera chloramfenikol w stężeniu 20 mg/g i należy do grupy antybiotyków stosowanych miejscowo (kod ATC: D06AX02). Chloramfenikol wykazuje szerokie spektrum działania bakteriostatycznego, obejmujące bakterie Gram-dodatnie (Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus spp., Streptococcus pyogenes), Gram-ujemne (Haemophilus influenzae, Salmonella spp., Neisseria spp., Klebsiella spp., Escherichia coli, Proteus mirabilis, Shigella spp., Serratia marcescens), bakterie beztlenowe (umiarkowanie Bacteroides fragilis, silnie Propionibacterium acnes) oraz inne mikroorganizmy, takie jak Mycoplasma spp., Rickettsia spp. i Chlamydia spp. Preparat nie wykazuje aktywności wobec Pseudomonas aeruginosa, prątków kwasoodpornych (np. Mycobacterium tuberculosis) oraz niektórych laseczek z rodzaju Bacillus.
Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, chlamydia, chloramfenikol, działanie bakteriostatyczne, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella, krętki i riketsje, Mycobacterium tuberculosis, Mycoplasma, pałeczka ropy błękitnej, patogen oporny, peptydylotransferaza, podjednostka 50S rybosomu, polimeryzacja aminokwasów, prątek kwasooporny, Propionibacterium acnes, Proteus mirabilis, Pseudomonas aeruginosa, Rickettsia, Salmonella, Serratia marcescens, shigella, Staphylococcus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes