paciorkowiec grupy viridans
Paciorkowce grupy viridans to heterogenna grupa bakterii należących do rodzaju Streptococcus, które stanowią istotną część prawidłowej flory jamy ustnej, układu oddechowego, przewodu pokarmowego i dróg moczowo-płciowych. W skład tej grupy wchodzą m.in. S. mitis, S. oralis, S. sanguinis, S. mutans i S. salivarius.
Pomimo że paciorkowce grupy viridans są zwykle uważane za bakterie o niskiej wirulencji, mogą wywoływać zakażenia oportunistyczne, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością. Najpoważniejszym zakażeniem powodowanym przez te drobnoustroje jest infekcyjne zapalenie wsierdzia (IZW), stanowiące 30-40% przypadków IZW związanych z zastawkami naturalnymi. Do czynników ryzyka należą zabiegi stomatologiczne, procedury na drogach oddechowych i przewodzie pokarmowym.
W diagnostyce zakażeń wywołanych przez paciorkowce grupy viridans kluczowe znaczenie mają posiewy krwi oraz metody biologii molekularnej. Szczepy te wykazują zróżnicowaną wrażliwość na antybiotyki β-laktamowe, a niektóre mogą prezentować oporność na makrolidy, klindamycynę i tetracykliny. W leczeniu ciężkich zakażeń, takich jak IZW, stosuje się najczęściej połączenie penicyliny z gentamycyną, a u pacjentów uczulonych na β-laktamy – wankomycynę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Teicoplanin AptaPharma 400 mg
Teikoplanina jest antybiotykiem glikopeptydowym o szerokim spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-dodatnim, zarówno tlenowym, jak i beztlenowym. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu biosyntezy ściany komórkowej bakterii poprzez specyficzne wiązanie z resztami D-alanylo-D-alaninowymi, co blokuje syntezę peptydoglikanu. Oporność na teikoplaninę może wynikać z modyfikacji miejsca docelowego (np. u Enterococcus faecium, gdzie D-Ala-D-Ala zamieniane jest na D-Ala-D-mleczan) lub nadprodukcji prekursorów murein (szczególnie u gronkowców). Istotne jest również zjawisko oporności krzyżowej z wankomycyną, choć nie wszystkie szczepy oporne na wankomycynę wykazują oporność na teikoplaninę, co ma znaczenie terapeutyczne. Według wytycznych EUCAST (wersja 11.0, 01.01.2021) wartości graniczne MIC dla teikoplaniny wynoszą m.in. ≤ 2 mg/L dla Staphylococcus aureus i Enterococcus spp., a > 2 mg/L oznacza oporność.
antybiotyk glikopeptydowy, bakteria Gram-ujemna, bakterie Gram-dodatnie, beztlenowa bakteria Gram-dodatnia, biosynteza ściany komórkowej, Clostridium difficile, D-dehydrogenaza mleczanowa, Enterococcus, Enterococcus faecium, gronkowiec koagulazo-ujemny, minimalne stężenie hamujące, modyfikacja miejsca docelowego, MRSA, oporność krzyżowa, paciorkowiec grupy viridans, peptydoglikan, reszty D-alanylo-D-alaninowe, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, teikoplanina, wankomycyna, zakażenie bakteryjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Teicoplanin AptaPharma 200 mg
Teikoplanina, antybiotyk glikopeptydowy (ATC: J01XA02), działa poprzez hamowanie biosyntezy ściany komórkowej bakterii Gram-dodatnich, wiążąc się specyficznie z resztami D-alanylo-D-alaninowymi prekursorów peptydoglikanu. Mechanizm ten różni się od działania beta-laktamów. Oporność na teikoplaninę może wynikać z modyfikacji miejsca docelowego (np. wymiana D-Ala-D-Ala na D-Ala-D-mleczan w Enterococcus faecium) lub nadprodukcji prekursorów murein (w gronkowcach). Istnieje ryzyko oporności krzyżowej z wankomycyną, choć fenotyp Van-B enterokoków może pozostawać wrażliwy na teikoplaninę. Zgodnie z wytycznymi EUCAST (wersja 11.0, 01.01.2021), wartości graniczne MIC dla teikoplaniny wynoszą: Staphylococcus aureus ≤ 2 mg/L (oporność > 2 mg/L), gronkowce koagulazo-ujemne ≤ 4 mg/L (oporność > 4 mg/L), Enterococcus spp. ≤ 2 mg/L (oporność > 2 mg/L), a dla paciorkowców grup A, B, C, G, S. pneumoniae i grupy viridans ≤ 2 mg/L (oporność > 2 mg/L). Wartości progowe PK/PD nie są określone (IE – insufficient evidence).
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk glikopeptydowy, bakteria Gram-ujemna, bakteriemia, beztlenowa bakteria Gram-dodatnia, biosynteza ściany komórkowej, chlamydia, Chlamydophila, Clostridium difficile, Corynebacterium jeikeium, D-Ala-D-mleczan, D-dehydrogenaza mleczanowa, Enterococcus, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, enterokok oporny na wankomycynę, fenotyp Van-B, gronkowiec, gronkowiec koagulazo-ujemny, infekcyjne zapalenie wsierdzia, Legionella pneumophila, minimalne stężenie hamujące, MRSA, Mycoplasma, oporność krzyżowa, paciorkowiec grupy viridans, Peptostreptococcus, prekursor mureiny, reszta D-alanylo-D-alaninowa, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Staphylococcus haemolyticus, Staphylococcus hominis, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza peptydoglikanu, szczep metycylinooporny, teikoplanina, wankomycyna, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie zatok