Właściwości farmakodynamiczne leku Detreomycyna 1%

Preparat Detreomycyna 1% w postaci maści zawiera substancję czynną chloramfenikol w stężeniu 10 mg/g. Lek należy do grupy farmakoterapeutycznej antybiotyków do stosowania miejscowego i jest sklasyfikowany kodem ATC: D 06 AX 02.¹

Spektrum działania przeciwbakteryjnego

Chloramfenikol charakteryzuje się szerokim zakresem działania bakteriostatycznego wobec różnych grup mikroorganizmów. Spektrum jego aktywności obejmuje zarówno bakterie Gram-ujemne, jak i Gram-dodatnie, a także krętki i riketsje.²

Szczególną wrażliwość na działanie chloramfenikolu wykazują następujące drobnoustroje:

• Haemophilus influenzae – ważny patogen dróg oddechowych³
• Salmonella spp. – patogeny przewodu pokarmowego⁴
• Neisseria spp. – obejmujące m.in. meningokoki i gonokoki⁵
• Klebsiella spp. – patogeny układu oddechowego i moczowego⁶
• Streptococcus pneumoniae – najczęstszy czynnik etiologiczny pozaszpitalnych zapaleń płuc⁷

Chloramfenikol wykazuje także działanie wobec bakterii beztlenowych, przy czym obserwuje się zróżnicowaną skuteczność: umiarkowaną wobec Bacteroides fragilis oraz wysoką aktywność przeciwko Propionibacterium acnes – patogenowi odgrywającemu istotną rolę w patogenezie trądziku.⁸

Do innych mikroorganizmów wrażliwych na działanie chloramfenikolu należą:

• Staphylococcus spp. – grampozytywne ziarenkowce często wywołujące zakażenia skóry⁹
• Streptococcus pyogenes – powodujący m.in. anginę paciorkowcową i zakażenia skóry¹⁰
• Escherichia coli – pałeczka okrężnicy, powszechny patogen układu moczowego¹¹
• Proteus mirabilis – bakteria powodująca zakażenia dróg moczowych¹²
• Shigella spp. – wywołujące czerwonkę bakteryjną¹³
• Serratia marcescens – patogen oportunistyczny¹⁴
• Mycoplasma spp. – drobnoustroje pozbawione ściany komórkowej¹⁵
• Rickettsia spp. – wewnątrzkomórkowe patogeny przenoszone przez stawonogi¹⁶
• Chlamydia spp. – wewnątrzkomórkowe bakterie powodujące zakażenia oczu, układu oddechowego i moczowo-płciowego¹⁷

Bakterie oporne na działanie chloramfenikolu

Należy podkreślić, że chloramfenikol nie wykazuje skuteczności przeciwko następującym drobnoustrojom:¹⁸

• Pseudomonas aeruginosa – pałeczka ropy błękitnej, często powodująca zakażenia w warunkach szpitalnych
• Prątki kwasoodporne – w tym prątki gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis)
• Niektóre laseczki z rodzaju Bacillus – laseczki Gram-dodatnie tworzące przetrwalniki

Mechanizm działania chloramfenikolu

Mechanizm przeciwbakteryjnego działania chloramfenikolu polega na hamowaniu biosyntezy białek oraz lipidów w komórce bakteryjnej. Efekt ten jest następstwem specyficznego wiązania antybiotyku z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego. W wyniku tego połączenia dochodzi do wybiórczego zahamowania aktywności enzymu peptydylotransferazy, co uniemożliwia polimeryzację aminokwasów do polipeptydów i w konsekwencji zatrzymuje syntezę białek niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania komórki bakteryjnej.¹⁹