białko SP-B i SP-C

Białka SP-B i SP-C (ang. Surfactant Protein B and C) to kluczowe komponenty surfaktantu płucnego, które odgrywają istotną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu układu oddechowego. Należą do grupy białek hydrofilowych surfaktantu i stanowią około 2-3% masy całkowitej surfaktantu płucnego.

Białko SP-B, o masie cząsteczkowej około 8 kDa, jest peptydową cząsteczką o charakterze amfipatycznym, która umożliwia tworzenie i stabilizację monowarstwy fosfolipidowej na granicy faz powietrze-ciecz w pęcherzykach płucnych. Jest niezbędne do prawidłowego rozprzestrzeniania się surfaktantu na powierzchni pęcherzyków płucnych oraz uczestniczy w cyklach kompresji-ekspansji podczas oddychania.

Białko SP-C, mniejsze (około 4 kDa), jest silnie hydrofobowym peptydem, który również wspomaga stabilizację monowarstwy fosfolipidowej surfaktantu. Poprzez interakcje z fosfolipidami przyczynia się do utrzymania odpowiedniego napięcia powierzchniowego w pęcherzykach płucnych, co zapobiega ich zapadaniu się podczas wydechu.

Niedobór lub dysfunkcja białek SP-B i SP-C związana jest z poważnymi schorzeniami układu oddechowego. Wrodzony brak białka SP-B prowadzi do rozwoju śmiertelnego zespołu niewydolności oddechowej u noworodków, podczas gdy mutacje genu kodującego SP-C są powiązane z przewlekłymi chorobami śródmiąższowymi płuc, takimi jak idiopatyczne włóknienie płuc czy proteinoza pęcherzyków płucnych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl