zakażenie gardła
Wskazanie

Zakażenie gardła, znane również jako zapalenie gardła, to powszechne schorzenie charakteryzujące się bólem, podrażnieniem i stanem zapalnym gardła. Najczęściej jest wywoływane przez wirusy (80-90% przypadków), w tym rinowirusy, adenowirusy, koronawirusy, wirusy grypy i paragrypy. Rzadziej przyczyną są bakterie, wśród których dominuje paciorkowiec beta-hemolizujący grupy A (Streptococcus pyogenes), odpowiedzialny za anginę paciorkowcową.

Diagnostyka zakażenia gardła obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz opcjonalnie szybki test antygenowy lub posiew wymazu z gardła. Szczególnie ważne jest różnicowanie zakażeń wirusowych od bakteryjnych, gdyż wpływa to bezpośrednio na dobór właściwej terapii. Charakterystyczne dla zakażeń bakteryjnych są: wysoka gorączka, silny ból gardła, powiększone i bolesne węzły chłonne podżuchwowe, naloty na migdałkach oraz brak objawów kataru i kaszlu.

W leczeniu zakażeń wirusowych stosuje się głównie leki objawowe, takie jak: paracetamol (Apap, Panadol), ibuprofen (Ibuprom, Nurofen), flurbiprofen (Strepsils Intensive), benzydamina (Tantum Verde, Hascosept) oraz leki miejscowo odkażające w postaci tabletek do ssania lub aerozoli (Cholinex, Septolete, Isla). Przy zakażeniach bakteryjnych konieczna jest antybiotykoterapia, najczęściej stosuje się fenoksymetylopenicylinę (Ospen), amoksycylinę (Amotaks, Duomox) lub w przypadku alergii na penicyliny – makrolidy, jak klarytromycyna (Klacid) czy azytromycyna (Sumamed, Azibiot).

Największym wyzwaniem w leczeniu zakażeń gardła jest racjonalna antybiotykoterapia. Nadużywanie antybiotyków w infekcjach wirusowych przyczynia się do narastania oporności bakterii, podczas gdy nierozpoznanie i nieleczenie zakażeń paciorkowcowych może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak gorączka reumatyczna czy kłębuszkowe zapalenie nerek. Istotne jest również zapewnienie odpowiedniego nawodnienia i odpoczynku pacjentowi oraz leczenie współistniejących chorób, które mogą przedłużać proces zdrowienia.