ropne zapalenie błony śluzowej nosa i gardła
Wskazanie

Ropne zapalenie błony śluzowej nosa i gardła to zakażenie górnych dróg oddechowych, charakteryzujące się obecnością ropnej wydzieliny, obrzękiem błony śluzowej oraz nasilonymi objawami zapalenia. Najczęściej jest spowodowane infekcją bakteryjną, głównie paciorkowcami grupy A (Streptococcus pyogenes), rzadziej gronkowcami (Staphylococcus aureus) lub Haemophilus influenzae. Choroba objawia się gorączką, bólem gardła, trudnościami w połykaniu, obecnością wydzieliny ropnej w nosie i spływającej po tylnej ścianie gardła oraz powiększonymi, bolesnymi węzłami chłonnymi szyjnymi.

W leczeniu ropnego zapalenia błony śluzowej nosa i gardła stosuje się przede wszystkim antybiotykoterapię. Najczęściej wybieranymi lekami są penicyliny, takie jak Amoksycylina (Amotaks, Duomox), Amoksycylina z kwasem klawulanowym (Augmentin, Taromentin, Amoksiklav) lub w przypadku alergii na penicyliny – makrolidy jak Azytromycyna (Sumamed, Azibiot, Azitrin) czy Klarytromycyna (Klacid, Fromilid, Lekoklar). W cięższych przypadkach lub przy nawrotach stosuje się Cefalosporyny (Zinnat, Biotraxon, Cefuroxim).

Leczenie wspomagające obejmuje leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, takie jak Paracetamol (Panadol, Apap) czy Ibuprofen (Nurofen, Ibuprom). Pomocne są również preparaty do płukania gardła z zawartością antyseptyczną (Tantum Verde, Septolete), spray’e do gardła (Cholinex, Strepsils) oraz leki zmniejszające obrzęk błony śluzowej nosa (Otrivin, Nasivin, Xylorin).

Największe trudności w leczeniu ropnego zapalenia błony śluzowej nosa i gardła związane są z rosnącą antybiotykoopornością bakterii oraz nawrotowym charakterem infekcji u niektórych pacjentów. Wyzwaniem bywa również różnicowanie z wirusowym zapaleniem gardła, które nie wymaga antybiotykoterapii. Niekiedy problematyczne jest utrzymanie odpowiedniej compliance pacjenta, szczególnie w zakresie ukończenia pełnej kuracji antybiotykowej, co może prowadzić do niepełnego wyleczenia i nawrotów choroby. U pacjentów z nawracającymi infekcjami konieczne jest rozważenie dodatkowej diagnostyki w kierunku niedoborów odporności lub czynników predysponujących.