różyca
Wskazanie

Różyca (erysipeloid) to choroba zakaźna skóry wywołana przez bakterię Erysipelothrix rhusiopathiae. Występuje głównie u osób mających kontakt zawodowy z mięsem, rybami czy produktami pochodzenia zwierzęcego – rzeźników, weterynarzy, hodowców trzody chlewnej, rybaków i pracowników przemysłu mięsnego. Zakażenie następuje przez drobne uszkodzenia skóry, głównie rąk.

Klinicznie różyca charakteryzuje się występowaniem czerwono-fioletowej, bolesnej i swędzącej zmiany skórnej, najczęściej na palcach lub dłoniach. Zmiana ta ma tendencję do powolnego powiększania się obwodowo, z centralnym zblednięciem. W odróżnieniu od róży (erysipelas), różyca rzadko powoduje objawy ogólne, takie jak gorączka czy złe samopoczucie, ale nieleczona może prowadzić do przewlekłej postaci choroby lub rzadkich powikłań, takich jak zapalenie wsierdzia.

W leczeniu różycy stosuje się przede wszystkim antybiotyki. Lekiem z wyboru jest penicylina (np. Penicillinum Crystallisatum TZF, Penicillin VK), alternatywnie u osób uczulonych na penicylinę stosuje się erytromycynę (Erythromycinum TZF), klarytromycynę (Klacid, Fromilid, Lekoklar) lub doksycyklinę (Doxycyclinum TZF, Doxyratio). Leczenie trwa zwykle 7-10 dni, a w przypadkach przewlekłych może być wydłużone.

Największą trudnością w leczeniu różycy jest jej właściwe rozpoznanie, ponieważ objawy mogą przypominać inne infekcje skórne. Ponadto bakteria E. rhusiopathiae wykazuje naturalną oporność na wankomycynę i aminoglikozydy, co może utrudniać terapię u pacjentów z alergią na penicyliny. Istotnym problemem jest również profilaktyka zakażeń w grupach zawodowych wysokiego ryzyka oraz zapobieganie nawrotom choroby poprzez odpowiednią higienę pracy i stosowanie środków ochrony osobistej.