pinta
Wskazanie

Pinta to rzadka tropikalna choroba skóry wywoływana przez bakterię Treponema carateum, należącą do rodziny krętków. Jest jedną z tzw. krętkowic endemicznych, podobnie jak frambezja i bejel. Pinta występuje głównie w regionach tropikalnych Ameryki Środkowej i Południowej, szczególnie na obszarach wiejskich Meksyku, Kolumbii, Kuby oraz w basenie Amazonki.

Choroba przebiega w trzech fazach. W pierwszej fazie pojawia się zmiana pierwotna w postaci czerwonobrunatnej grudki lub plamy, która stopniowo powiększa się i może się łuszczyć. W drugiej fazie, po kilku miesiącach, pojawiają się rozsiane zmiany skórne w postaci płaskich grudek i plam o różnej barwie. W fazie trzeciej, która może rozwinąć się po latach, dochodzi do trwałych przebarwień i odbarwień skóry, często określanych jako „pinta niebieska” lub „pinta biała”.

W leczeniu pinty stosuje się przede wszystkim antybiotykoterapię. Lekiem z wyboru jest penicylina benzatynowa (Debecylina) podawana w pojedynczej domięśniowej iniekcji. Alternatywnie można zastosować tetracykliny (Tetracyclinum TZF, Unidox Solutab) lub erytromycynę (Erythromycinum TZF, Davercin) u pacjentów z alergią na penicylinę. W Polsce leki te są dostępne, choć sama choroba występuje niezwykle rzadko i zazwyczaj dotyczy osób powracających z regionów endemicznych.

Największą trudnością w leczeniu pinty jest późne rozpoznanie choroby, co wynika z jej rzadkiego występowania poza obszarami endemicznymi oraz podobieństwa wczesnych objawów do innych dermatoz. Dodatkowo wyzwaniem może być diagnostyka różnicowa z innymi krętkowicami, takimi jak kiła czy frambezja. W obszarach endemicznych problemem pozostaje również dostęp do opieki medycznej i odpowiednich leków, a także społeczna stygmatyzacja związana z widocznymi zmianami skórnymi, które mogą prowadzić do izolacji społecznej pacjentów.