kiła nabyta
Wskazanie

Kiła nabyta (syfilis) to choroba zakaźna przenoszona głównie drogą płciową, wywoływana przez krętka bladego (Treponema pallidum). Przebieg choroby charakteryzuje się kolejnymi stadiami – pierwotną, wtórną, utajoną i kiłą późną. W stadium pierwotnym pojawia się niebolesne owrzodzenie (objaw pierwotny) w miejscu wniknięcia bakterii. Stadium wtórne manifestuje się wysypką skórną, powiększeniem węzłów chłonnych oraz objawami ogólnoustrojowymi. Nieleczona kiła przechodzi w stadium utajone, a następnie późne, które może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych i sercowo-naczyniowych.

Leczeniem z wyboru w kile nabytej jest penicylina, która pozostaje najbardziej skutecznym antybiotykiem przeciwko krętkowi blademu. W Polsce stosuje się najczęściej preparaty takie jak Debecylina (penicylina benzatynowa) lub Crystacillin (penicylina prokainowa). U pacjentów uczulonych na penicylinę alternatywnie stosuje się doksycyklinę (Doxycyclinum, Unidox Solutab), tetracyklinę (Tetracyclinum), erytromycynę (Erythromycinum) lub azytromycynę (Azimycin, Azitrox, Sumamed). W kile późnej lub neurokile może być konieczne zastosowanie penicyliny krystalicznej dożylnie.

Największe trudności w leczeniu kiły nabytej to przede wszystkim późne rozpoznanie choroby ze względu na niecharakterystyczne objawy lub ich brak w stadium utajonym. Problem stanowi także zjawisko zawodzenia pamięci immunologicznej, co powoduje możliwość ponownego zakażenia pomimo przebytej choroby. Wyzwaniem pozostaje również skuteczne leczenie kiły u pacjentów zakażonych HIV, u których przebieg choroby może być nietypowy, a odpowiedź na leczenie słabsza. Istotnym problemem jest także konieczność regularnego monitorowania skuteczności terapii poprzez badania serologiczne, gdyż miana przeciwciał obniżają się powoli, co utrudnia ocenę efektywności leczenia.

Podczas terapii ważne jest również leczenie partnerów seksualnych pacjenta oraz edukacja w zakresie zapobiegania ponownemu zakażeniu. Ze względu na możliwość wystąpienia reakcji Jarisha-Herxheimera (ostrej reakcji gorączkowej po rozpoczęciu antybiotykoterapii) niektórzy pacjenci wymagają szczególnej opieki, zwłaszcza w pierwszych 24 godzinach leczenia.