gorączka szczurza
Wskazanie

Gorączka szczurza, znana również jako gorączka Haverhill lub Sodoku, to rzadka choroba zakaźna spowodowana bakteriami z rodzaju Streptobacillus moniliformis lub Spirillum minus. Zakażenie najczęściej następuje przez ugryzienie lub zadrapanie przez szczura, kontakt z jego wydzielinami lub spożycie skażonej żywności lub wody. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 3-10 dni od ekspozycji i obejmują nagłą gorączkę, dreszcze, bóle mięśniowo-stawowe, wymioty oraz charakterystyczną wysypkę na dłoniach i stopach.

Leczenie gorączki szczurzej opiera się głównie na antybiotykoterapii. Lekiem pierwszego wyboru jest penicylina, podawana dożylnie w ciężkich przypadkach lub doustnie w łagodniejszych formach choroby. W Polsce stosowane są takie preparaty jak Penicylina krystaliczna WZF, Amoksiklav, Taromentin czy Augmentin. W przypadku uczulenia na penicylinę można zastosować doksycyklinę (Doxycycline TZF, Unidox Solutab) lub tetracyklinę. U pacjentów pediatrycznych często stosuje się również ceftriakson (Tartriakson, Ceftriaxon MIP).

Największym wyzwaniem w leczeniu gorączki szczurzej jest jej prawidłowa diagnoza, ponieważ objawy mogą przypominać wiele innych chorób zakaźnych. Często dochodzi do opóźnienia rozpoznania, co zwiększa ryzyko powikłań takich jak zapalenie wsierdzia, zapalenie mózgu, zapalenie płuc czy posocznica. Gorączka szczurza nieleczona ma śmiertelność sięgającą 10%, podczas gdy przy odpowiedniej antybiotykoterapii rokowanie jest zwykle bardzo dobre. Istotne jest zebranie dokładnego wywiadu dotyczącego kontaktu ze szczurami, zwłaszcza u pacjentów z nietypową gorączką i wysypką.

Trudnością w prowadzeniu terapii jest również konieczność dłuższego leczenia – zazwyczaj antybiotykoterapia powinna trwać co najmniej 14 dni, aby zapobiec nawrotom. Monitoring pacjentów pod kątem powikłań, zwłaszcza kardiologicznych, jest niezbędnym elementem postępowania terapeutycznego. W ciężkich przypadkach może być konieczna hospitalizacja i leczenie wspomagające, obejmujące nawadnianie, leki przeciwgorączkowe (Paracetamol, Ibuprofen) oraz kontrolę funkcji życiowych.