Penicillinum procainicum L TZF – Proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań

Penicillinum procainicum L TZF
Proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, 2 400 000 j.m.

Produkt leczniczy zawiera benzylopenicylinę prokainową lecytynowaną w formie proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Jest stosowany w leczeniu umiarkowanie ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez wrażliwe szczepy bakterii, takich jak paciorkowce, pneumokoki czy krętki. Wskazania obejmują m.in. zakażenia dróg oddechowych, skóry, a także kiłę i rzeżączkę. Lek może być także używany profilaktycznie oraz w terapii zakażeń innych specyficznych drobnoustrojów zgodnie z wynikami badań lekowrażliwości.

Pobierz ChPL PDF Penicillinum procainicum L TZF – Proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań – 2 400 000 j.m.

Rozdziały

Substancja czynna

benzylopenicylina prokainowa

Kategoria leku

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Penicillinum Procainicum L TZF to benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, dostępna w dawkach 1 200 000 j.m. oraz 2 400 000 j.m., podawana wyłącznie domięśniowo w formie zawiesiny. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu, wieku i masy ciała pacjenta. Standardowa dawka dobowa dla większości zakażeń wynosi 600 000–1 200 000 j.m., podzielona na dwie dawki co 12 godzin. W zakażeniach paciorkowcowych terapia powinna trwać minimum 10 dni. W przypadku rzeżączki zaleca się dawkę 4 800 000 j.m. podzieloną na dwie iniekcje po 2 400 000 j.m. oraz jednorazową doustną dawkę probenecydu 1 g. W kiłach dawka dobowa wynosi 600 000 j.m., a w trzeciorzędowej kiłowej postaci układu nerwowego 2 400 000 j.m. z dodatkiem probenecydu 2,5 g doustnie. U dzieci poniżej 4 lat stosowanie leku nie jest zalecane, a u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek konieczne jest zmniejszenie dawki zgodnie z klirensem kreatyniny.

W ciężkich zakażeniach zaleca się rezygnację z penicyliny prokainowej na rzecz benzylopenicyliny potasowej lub sodowej podawanej domięśniowo lub dożylnie, co pozwala na szybsze osiągnięcie i utrzymanie wysokich stężeń leku we krwi. Iniekcje domięśniowe penicyliny prokainowej wymagają precyzji, aby uniknąć uszkodzenia naczyń krwionośnych i nerwów obwodowych. Zawiesinę należy przygotować bezpośrednio przed podaniem i zużyć natychmiast, nie przechowując jej. Szczegółowe instrukcje dotyczące rekonstytucji znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Terapia powinna być dostosowana do rodzaju zakażenia i stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem konieczności uzupełnienia leczenia probenecydem w wybranych przypadkach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.

benzylopenicylina potasowa, benzylopenicylina prokainowa, działanie neurotoksyczne, eradykacja patogenu, iniekcja domięśniowa, kiła, kiła układu nerwowego, klirens kreatyniny, naczynie krwionośne, naczynie tętnicze, naczynie żylne, nerw obwodowy, niewydolność nerek, penicylina prokainowa, płyn mózgowo-rdzeniowy, probenecyd, rzeżączka, zakażenie paciorkowcowe
Działania niepożądane
Penicillinum Procainicum L TZF, zawierający benzylopenicylinę prokainową lecytynowaną, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących układy skórny, hematologiczny, immunologiczny, nerwowy, mięśniowo-szkieletowy, nerkowy oraz wątrobowy. Rzadko obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia i niedokrwistość, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek, co wymaga monitorowania morfologii krwi. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy, również występują rzadko, a w przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Dodatkowo, bardzo rzadko mogą pojawić się zakażenia drożdżakami Candida, zwłaszcza przy długotrwałej antybiotykoterapii, a także rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, które wymaga pilnej interwencji.

Nieznana jest częstość występowania drgawek, które pojawiają się głównie u pacjentów z niewydolnością nerek lub przy dużych dawkach leku, co podkreśla konieczność dostosowania dawki i monitorowania stanu neurologicznego. Benzylopenicylina prokainowa może także powodować przemijające zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej i aminotransferaz oraz stężenia mocznika i kreatyniny, wskazując na potencjalne zaburzenia funkcji wątroby i nerek. W zakresie działań skórnych obserwuje się wysypkę, pokrzywkę, purpurę, rumień wielopostaciowy oraz ciężkie zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Rzadko występują bóle mięśni i stawów, gorączka, dreszcze oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia, a także zespół Hoignè – niealergiczna reakcja psychotyczna. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów monitorujących.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.

agranulocytoza, aminotransferaza, artralgia, atrofia mięśni, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, dreszcze, drgawki, działanie niepożądane, fosfataza alkaliczna, gorączka, kandydoza, kiła, kreatynina, leukopenia, mialgia, mocznik, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, plamica, pokrzywka, reakcja Jarisch-Herxheimera, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zespół Hoignè, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie mięśni
Interakcje leku
Benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, jako antybiotyk β-laktamowy, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami. Probenecyd znacząco opóźnia wydalanie penicyliny przez kanaliki nerkowe, co prowadzi do wzrostu średniego stężenia leku we krwi oraz wydłużenia okresu półtrwania, co może być klinicznie wykorzystane, ale wymaga monitorowania czynności nerek. Antybiotyki bakteriostatyczne, takie jak erytromycyna i tetracyklina, hamując syntezę białek bakteryjnych, zmniejszają bakteriobójcze działanie penicylin, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane lub wymaga ostrożności. Ponadto, benzylopenicylina prokainowa może obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, co wymaga stosowania dodatkowej, niehormonalnej metody antykoncepcji podczas terapii i przez 7 dni po jej zakończeniu.

Ważne jest także zwrócenie uwagi na potencjalne interakcje z alkoholem etylowym, który może nasilać działania niepożądane ze strony układu nerwowego oraz wpływać na metabolizm leku i odpowiedź immunologiczną, dlatego zaleca się abstynencję podczas terapii. Benzylopenicylina prokainowa może również wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, powodując fałszywie dodatnie testy na glukozę w moczu (np. metodą Benedictina), zaburzenia oznaczeń aminoglikozydów w surowicy oraz potencjalne zmiany w testach wykrywających białko w moczu. Kompleksowa ocena interakcji lekowych i diagnostycznych jest niezbędna dla optymalizacji terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.

aminoglikozydy, antybiotyk bakteriostatyczny, antybiotyk beta-laktamowy, antykoncepcja hormonalna, badanie laboratoryjne, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, białkomocz, doustny środek antykoncepcyjny, działanie bakteriobójcze, erytromycyna, farmakokinetyka benzylopenicyliny, glukoza w moczu, kanaliki nerkowe, kwas para-aminobenzoesowy, metabolizm wątrobowy leków, odpowiedź immunologiczna, okres półtrwania, probenecyd, prokaina, stężenie terapeutyczne, synteza białek bakteryjnych, synteza ściany komórkowej, tetracyklina
Profil bezpieczeństwa leku
Benzylopenicylina prokainowa przenika do mleka matki, dlatego w okresie karmienia piersią należy zachować ostrożność ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka. U pacjentów starszych oraz osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wskazane jest ostrożne dobieranie dawki, z preferencją stosowania dawek z dolnej granicy zakresu oraz monitorowaniem funkcji nerek, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych i upośledzone wydalanie leku. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek konieczne jest zmniejszenie dawki, ponieważ lek jest wydalany przez nerki.

Brak jest danych dotyczących wpływu benzylopenicyliny prokainowej na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak możliwe jest wystąpienie działań niepożądanych osłabiających tę zdolność u niektórych pacjentów, co wymaga zachowania ostrożności. Nie odnotowano informacji o interakcjach leku z alkoholem. W praktyce klinicznej zaleca się indywidualne podejście do pacjenta, uwzględniające ryzyko i korzyści terapii, szczególnie u grup wrażliwych, takich jak kobiety karmiące, seniorzy oraz osoby z zaburzeniami czynności narządów wewnętrznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.
Przeciwwskazania
Penicillinum Procainicum L TZF to preparat zawierający benzylopenicylinę prokainową lecytynowaną, dostępny w dawkach 1 200 000 j.m. oraz 2 400 000 j.m., stosowany w formie proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Głównym przeciwwskazaniem do jego zastosowania jest nadwrażliwość na antybiotyki β-laktamowe, w tym penicyliny i cefalosporyny, oraz na prokainę – składnik preparatu będący pochodną kwasu paraaminobenzoesowego (PABA). Reakcje alergiczne mogą mieć charakter od łagodnych wysypek po zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, dlatego konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego przed wdrożeniem terapii.

Ze względu na formę podania (zawiesina do iniekcji), należy również uwzględnić przeciwwskazania związane z drogą podania, takie jak zaburzenia krzepnięcia czy obecność miejscowych zakażeń w miejscu planowanego wstrzyknięcia. W przypadku wątpliwości co do historii alergii pacjenta, rekomendowane jest wykonanie testów alergicznych lub rozważenie alternatywnej terapii antybiotykowej. Stosowanie Penicillinum Procainicum L TZF wymaga zatem szczególnej ostrożności i dokładnej oceny ryzyka alergicznego oraz stanu klinicznego pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.

antybiotyk β-laktamowy, antybiotykoterapia, benzylopenicylina prokainowa, cefalosporyna, kwas paraaminobenzoesowy, penicylina naturalna, penicylina półsyntetyczna, prokaina, reakcja alergiczna na penicylinę, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, test alergiczny, zaburzenie krzepnięcia, zawiesina do wstrzykiwań, znieczulenie miejscowe
Przedawkowanie
Przedawkowanie benzylopenicyliny prokainowej lecytynowanej prowadzi do toksycznego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, manifestującego się nadpobudliwością, zaburzeniami świadomości oraz drgawkami tonicznymi i klonicznymi, które mogą przejść w stan padaczkowy. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia oddychania (tachypnoe lub bradypnoe), hemodynamiczne (zmiany ciśnienia tętniczego, arytmie) oraz zaburzenia elektrolitowe wtórne do uszkodzenia nerek i metabolizmu leku. Szczególnie narażone są grupy ryzyka, takie jak pacjenci z niewydolnością nerek, chorobami neurologicznymi (np. padaczka), zaburzeniami funkcji wątroby, osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci stosujący leki neurotropowe. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie leczenia objawowego, ze ścisłym monitorowaniem funkcji życiowych: oddechu, tętna i ciśnienia krwi.

W ciężkich przypadkach przedawkowania, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub nasilonymi objawami toksycznymi, wskazane jest zastosowanie hemodializy jako metody pozaustrojowego oczyszczania krwi w celu usunięcia benzylopenicyliny. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować ocenę stanu neurologicznego, kontrolę gospodarki wodno-elektrolitowej, a także funkcji nerek i wątroby. W przypadku wystąpienia drgawek konieczne jest szybkie podanie leków przeciwdrgawkowych oraz zapewnienie drożności dróg oddechowych i adekwatnej wentylacji. Kompleksowe postępowanie terapeutyczne i ścisła obserwacja są kluczowe dla zapobiegania powikłaniom i poprawy rokowania pacjentów po przedawkowaniu benzylopenicyliny prokainowej lecytynowanej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.

benzylopenicylina prokainowa, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, drgawki, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, lek przeciwdrgawkowy, napad toniczno-kloniczny, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, stan padaczkowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu oddechowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji wątroby
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące benzylopenicyliny prokainowej lecytynowanej są niewystarczające, szczególnie w zakresie długoterminowych badań toksyczności przewlekłej, mutagenności oraz kancerogenności. Dokumentacja produktu leczniczego Penicillinum Procainicum L TZF, w dawkach 1 200 000 j.m. oraz 2 400 000 j.m., nie zawiera wyników badań oceniających potencjał mutagenny ani karcynogenny, ani też danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, w tym wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu oraz rozwój pre- i postnatalny. Ponadto brak jest informacji o badaniach bezpieczeństwa farmakologicznego dotyczących układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Pomimo ograniczeń w danych przedklinicznych, benzylopenicylina prokainowa jest od wielu lat stosowana w praktyce klinicznej, co dostarcza cennych informacji na temat jej profilu bezpieczeństwa. Produkt leczniczy dostępny jest w formie proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, a wieloletnie doświadczenie kliniczne potwierdza jego akceptowalny profil bezpieczeństwa w populacji pacjentów. Niemniej jednak, brak kompleksowych badań przedklinicznych wskazuje na potrzebę dalszej oceny bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście długoterminowego stosowania i potencjalnych efektów mutagennych oraz reprodukcyjnych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.

antybiotyk, benzylopenicylina prokainowa, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, bezpieczeństwo farmakologiczne, kancerogenność benzylopenicyliny, karcynogenność, mutagenność, mutagenność in vitro, mutagenność in vivo, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, profil bezpieczeństwa, proszek do sporządzania zawiesiny, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość mutagenna
Skład i postać leku
Penicillinum Procainicum L TZF to lek w postaci proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, zawierający benzylopenicylinę prokainową lecytynowaną w dawkach 1 200 000 j.m. lub 2 400 000 j.m. Preparat jest wolny od substancji pomocniczych, co oznacza, że zawiera wyłącznie substancję czynną. Przed podaniem proszek należy rozpuścić w 0,9% roztworze chlorku sodu lub wodzie do wstrzykiwań – odpowiednio 5 ml dla dawki 1 200 000 j.m. oraz 8 ml dla dawki 2 400 000 j.m. Zawiesinę należy podawać bezpośrednio po przygotowaniu, gdyż nie jest przeznaczona do dłuższego przechowywania.

Benzylopenicylina prokainowa ulega inaktywacji w środowisku alkalicznym i kwaśnym, dlatego nie wolno mieszać jej w jednej strzykawce z innymi lekami, które mogą zmienić pH i obniżyć skuteczność terapii. Produkt ma 3-letni okres ważności w postaci proszku, pod warunkiem przechowywania w temperaturze poniżej 25°C i ochrony przed światłem. Opakowanie zawiera jedną fiolkę szklaną o pojemności 20 ml, zamkniętą korkiem gumowym i kapslem aluminiowym. Niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami farmaceutycznymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.

benzylopenicylina prokainowa, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, inaktywacja benzylopenicyliny, Penicillinum Procainicum, penicylina prokainowa, pH środowiska, produkt leczniczy, roztwór chlorku sodu, środowisko alkaliczne i kwaśne, utylizacja produktów farmaceutycznych, woda do wstrzykiwań, zawiesina do wstrzykiwań
Specjalne ostrzeżenia
Benzylopenicylina prokainowa lecytynowana (Penicillinum Procainicum L TZF) wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza u pacjentów z astmą lub uczulonych na β-laktamy. W przypadku podejrzenia nadwrażliwości zaleca się wykonanie testów diagnostycznych zgodnie z instrukcją, unikając prób z czystą penicyliną ze względu na ryzyko wstrząsu anafilaktycznego. W razie reakcji anafilaktycznej należy natychmiast podać epinefrynę, lek przeciwhistaminowy i kortykosteroid, monitorując funkcje życiowe. U pacjentów z niewydolnością nerek i osób w podeszłym wieku konieczne jest dostosowanie dawki i monitorowanie czynności nerek, wątroby oraz serca. Podawanie dużych dawek (np. 4 800 000 j.m.) może wywołać zespół Hoignè, objawiający się przemijającymi zaburzeniami psychicznymi i neurologicznymi. Należy unikać wstrzyknięć do tętnicy lub w bezpośrednie sąsiedztwo nerwów, aby zapobiec poważnym powikłaniom, takim jak martwicze zapalenie rdzenia czy zgorzel.

Podczas terapii benzylopenicyliną prokainową istnieje ryzyko reakcji Jarisch-Herxheimera u chorych na kiłę, objawiającej się gorączką, bólem głowy i złym samopoczuciem, szczególnie w wczesnym stadium choroby. Antybiotyk może również prowadzić do nadkażeń grzybiczych i bakteryjnych oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit wywołanego przez Clostridium difficile, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia (np. metronidazol lub wankomycyna). Długotrwałe stosowanie penicyliny powyżej 2 tygodni zwiększa ryzyko neutropenii i choroby posurowiczej, a także może powodować fałszywie dodatni test Coombsa. W leczeniu zakażeń wywołanych przez Streptococcus wskazane jest przeprowadzenie badań lekowrażliwości. Monitorowanie parametrów nerkowych i hematologicznych jest niezbędne podczas długotrwałej terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Penicillinum procainicum L TZF

antybiotyk beta-laktamowy, astma, badanie lekowrażliwości, badanie w ciemnym polu widzenia, benzylopenicylina prokainowa, choroba posurowicza, Clostridium difficile, drgawki, epinefryna, halucynacje, kiła, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, martwicze zapalenie rdzenia poprzecznego, metronidazol, nadkażenie, neutropenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, penicylina, plamica, reakcja Jarisch-Herxheimera, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, sinica kończyn, śpiączka, Streptococcus, test Coombsa, test serologiczny, wankomycyna, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zakażenie grzybicze, zespół Hoignè, zgorzel
Właściwości farmakodynamiczne
Benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, klasyfikowana pod kodem ATC J01CE09, jest antybiotykiem β-laktamowym o mechanizmie działania polegającym na hamowaniu biosyntezy ściany komórkowej bakterii poprzez blokadę transpeptydazy. Skutkuje to zahamowaniem tworzenia wiązań między pentapeptydami mukopolisacharydu, co prowadzi do aktywacji hydrolaz i lizy komórki bakteryjnej. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmujące m.in. paciorkowce grup A, C, G, H, L i M, pneumokoki, Neisseria gonorrhoeae, Corynebacterium diphtheriae, Bacillus anthracis, Clostridium spp., Actinomyces bovis, Streptobacillus moniliformis, Listeria monocytogenes oraz Leptospira. Szczególnie istotna jest wysoka wrażliwość Treponema pallidum, co czyni benzylopenicylinę lekiem pierwszego wyboru w terapii kiły.

Niektóre pałeczki Gram-ujemne, takie jak Escherichia coli, Proteus mirabilis, Salmonella, Shigella, Aerobacter aerogenes i Alcaligenes faecalis, wykazują umiarkowaną wrażliwość na benzylopenicylinę, jednak skuteczność wymaga wysokich stężeń osiągalnych jedynie po podaniu dożylnym. Oporność na lek jest powszechna wśród gronkowców produkujących penicylinazę, enzym rozkładający pierścień β-laktamowy, co dotyczy 70-95% szczepów i ogranicza zastosowanie benzylopenicyliny w zakażeniach gronkowcowych. Ponadto, lek nie przenika do wnętrza komórek, przez co jest nieskuteczny wobec patogenów wewnątrzkomórkowych, takich jak riketsje czy chlamydie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.

Actinomyces bovis, Aerobacter aerogenes, Alcaligenes faecalis, antybiotyk β-laktamowy, Bacillus anthracis, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, biosynteza ściany komórkowej, chlamydia, Clostridium, Corynebacterium diphtheriae, drobnoustrój wewnątrzkomórkowy, dwoinka rzeżączki, działanie bakteriobójcze, Escherichia coli, gronkowiec wytwarzający penicylinazę, hydrolaza komórkowa, kiła, krętek blady, laseczka beztlenowa, laseczka wąglika, Leptospira, Listeria monocytogenes, liza komórki bakteryjnej, maczugowiec błonicy, Neisseria gonorrhoeae, paciorkowiec, pałeczka Gram-ujemna, pałeczka listeriozy, penicylina wrażliwa na β-laktamazy, penicylinaza, pierścień β-laktamowy, pneumokok, Proteus mirabilis, riketsja, Salmonella, shigella, Streptobacillus moniliformis, transpeptydaza, Treponema pallidum, zakażenie gronkowcowe
Właściwości farmakokinetyczne
Penicillinum Procainicum L TZF zawiera benzylopenicylinę prokainową lecytynowaną, dostępną w dawkach 1 200 000 j.m. oraz 2 400 000 j.m., charakteryzującą się powolnym wchłanianiem po podaniu domięśniowym i hydrolizą do aktywnej benzylopenicyliny. Lek wiąże się z białkami osocza w 45-65%, co umożliwia jego dystrybucję do różnych tkanek i płynów ustrojowych, takich jak płyn opłucnowy, osierdziowy, otrzewnowy, torebka stawowa, żółć, nerki, błony śluzowe, mocz, z ograniczoną penetracją do płynu owodniowego, krwi płodu, mięśni oraz płynu mózgowo-rdzeniowego (do 5% stężenia surowiczego w stanie zapalnym). Penicylina wykazuje niską penetrację do tkanki kostnej, mózgowej, cieczy wodnistej oka oraz mleka matki. Okres półtrwania w osoczu wynosi około 30 minut, z dużą zmiennością osobniczą, u pacjentów z niewydolnością nerek może się wydłużyć do 10 godzin.

Benzylopenicylina ulega metabolizmowi w wątrobie, gdzie około 40% dawki przekształca się do nieaktywnych farmakologicznie metabolitów, głównie kwasu penicyloilowego. Eliminacja leku odbywa się głównie przez nerki, zarówno w formie niezmienionej, jak i metabolitów, co podkreśla konieczność dostosowania dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, aby uniknąć kumulacji i działań niepożądanych. W przypadku niewydolności nerek wydłużenie okresu półtrwania do 10 godzin wymaga modyfikacji schematu terapeutycznego, co jest kluczowe dla utrzymania skuteczności i bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.

bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, benzylopenicylina, benzylopenicylina prokainowa, biotransformacja, błona śluzowa, ciecz wodnista oka, dystrybucja leku, eliminacja nerkowa, hydroliza, kwas penicyloilowy, metabolizm leku, niewydolność nerek, okres półtrwania, penetracja tkankowa, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn opłucnowy, płyn osierdziowy, płyn otrzewnowy, płyn owodniowy, tkanka kostna, torebka stawowa, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, wydalanie substancji czynnej, żółć
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ocena bezpieczeństwa stosowania benzylopenicyliny prokainowej lecytynowanej (Penicillinum Procainicum L TZF) u kobiet w ciąży i karmiących piersią opiera się na danych przedklinicznych oraz ograniczonych obserwacjach klinicznych. Badania na zwierzętach (szczury, myszy, króliki) wykazały brak teratogenności oraz negatywnego wpływu na płodność przy dawkach znacznie przekraczających standardowe dawkowanie u ludzi. Dane kliniczne potwierdzają brak szkodliwego wpływu na rozwój płodu, jednak brak jest odpowiednio liczebnych, kontrolowanych badań u kobiet ciężarnych. W związku z tym stosowanie leku w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Produkt dostępny jest w dawkach 1 200 000 j.m. oraz 2 400 000 j.m. w formie proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań.

W okresie laktacji benzylopenicylina prokainowa przenika do mleka matki, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka ekspozycji niemowlęcia na antybiotyk. Lekarz powinien rozważyć korzyści karmienia piersią oraz konieczność leczenia przeciwbakteryjnego u matki, a w uzasadnionych przypadkach rozważyć czasowe wstrzymanie karmienia lub alternatywną terapię. Brak jest dowodów na negatywny wpływ leku na płodność u ludzi, choć dane pochodzą głównie z badań przedklinicznych. Decyzja terapeutyczna powinna uwzględniać stosunek korzyści do ryzyka, a w dokumentacji medycznej należy odnotować świadomą zgodę pacjentki po omówieniu potencjalnych zagrożeń i korzyści terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.

badanie przedkliniczne, benzylopenicylina prokainowa, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja na antybiotyk, karmienie piersią, leczenie przeciwbakteryjne, Penicillinum Procainicum L TZF, proces terapeutyczny, świadoma zgoda, zaburzenie płodności, zawiesina do wstrzykiwań
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
W ocenie wpływu benzylopenicyliny prokainowej lecytynowanej (Penicillinum Procainicum L TZF) w dawkach 1 200 000 j.m. oraz 2 400 000 j.m. na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn nie stwierdzono bezpośrednich danych wskazujących na negatywny wpływ. Jednakże, ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza tych dotyczących układu nerwowego, lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku osłabienia zdolności psychomotorycznych. Szczególna ostrożność jest zalecana zwłaszcza na początku terapii oraz przy zmianie dawkowania, a pacjent powinien być pouczony o konieczności natychmiastowego zaprzestania prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku pojawienia się objawów mogących wpływać na bezpieczeństwo.

Decyzja dotycząca zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów powinna być zindywidualizowana, uwzględniając stan kliniczny, choroby współistniejące (szczególnie neurologiczne), stosowanie innych leków oraz wiek i predyspozycje psychomotoryczne. Wyższe dawki leku (2 400 000 j.m.) mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych, co wymaga odpowiedniego dostosowania zaleceń. Dokumentacja medyczna powinna zawierać informację o udzielonych pacjentowi wyjaśnieniach dotyczących braku bezpośredniego wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów, możliwych działań niepożądanych oraz zaleceniach dotyczących ostrożności, co jest istotne z punktu widzenia odpowiedzialności lekarskiej i bezpieczeństwa pacjenta oraz osób trzecich.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.

antybiotykoterapia penicylinowa, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie leku, działanie niepożądane, interakcja lekowa, Penicillinum Procainicum, zdolność psychomotoryczna
Wskazania do stosowania
Penicylina prokainowa, dostępna w dawkach 1 200 000 j.m. oraz 2 400 000 j.m. w formie proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu umiarkowanie ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na penicylinę. Wskazania obejmują zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych (np. paciorkowcowe zapalenie gardła, zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae), zapalenie wsierdzia i osierdzia, płonicę, paciorkowcowe zakażenia skóry i tkanki podskórnej, a także kiłę (nabyta i wrodzona), rzeżączkę (szczepy β-laktamazo-ujemne), krętkowice endemiczne (bejel, malinica, pinta) oraz mieszane zakażenia wrzecionowcami i krętkami (np. angina Vincenta). Ponadto lek znajduje zastosowanie w leczeniu rzadszych infekcji, takich jak różyca, zapobieganie błonicy (w skojarzeniu z antytoksyną), wąglik i gorączka szczurza.

Przed rozpoczęciem terapii zaleca się, jeśli to możliwe, wykonanie badania lekowrażliwości drobnoustroju, choć leczenie może być wdrożone empirycznie w sytuacjach wymagających pilnej interwencji. Penicylina prokainowa jest szczególnie wskazana, gdy konieczne jest utrzymanie przedłużonego stężenia antybiotyku w organizmie, a podawanie doustne lub krótko działających penicylin jest niemożliwe. Decyzja o zastosowaniu leku powinna uwzględniać aktualne wytyczne dotyczące racjonalnej antybiotykoterapii oraz lokalne dane o wrażliwości drobnoustrojów, aby ograniczyć ryzyko rozwoju oporności. Preparat umożliwia dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb klinicznych pacjenta, co jest istotne w leczeniu zakażeń o umiarkowanym nasileniu bez bakteriemii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.

angina Vincenta, antybiogram, Bacillus anthracis, błonica, Corynebacterium diphtheriae, Erysipelothrix rhusiopathiae, frambezja, Fusobacterium, gorączka szczurza, kiła, kiła endemiczna, lek przeciwbakteryjny, lekooporność, lekowrażliwość, malinica, Neisseria gonorrhoeae, paciorkowce, paciorkowce grupy A, Penicillinum Procainicum, penicylina prokainowa, pinta, płonica, pneumokoki, róża, różyca, rzeżączka, Streptobacillus moniliformis, Streptococcus pneumoniae, szkarlatyna, Treponema pallidum, wąglik, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie skóry i tkanki podskórnej, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia

Penicillinum procainicum L TZF Proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, 2 400 000 j.m.

Penicillinum procainicum L TZF
Proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, 2 400 000 j.m.