zjawisko podkradania naczyniowego
Zjawisko podkradania naczyniowego (steal syndrome) to stan patofizjologiczny, w którym dochodzi do odwrócenia przepływu krwi w naczyniu tętniczym, prowadzącego do niedokrwienia obszaru zaopatrywanego przez to naczynie. Mechanizm ten występuje, gdy w obrębie układu naczyniowego pojawia się region o znacząco mniejszym oporze przepływu, który „kradnie” krew z okolicznych tkanek.
Najczęściej obserwowanymi klinicznymi postaciami tego zjawiska są: zespół podkradania tętnicy podobojczykowej, zespół podkradania wątrobowo-trzustkowego oraz zespół podkradania w obrębie przetoki tętniczo-żylnej. W przypadku zespołu podkradania tętnicy podobojczykowej dochodzi do odwrócenia przepływu w tętnicy kręgowej, co może prowadzić do objawów niedokrwienia tylnego obszaru unaczynienia mózgu.
Diagnostyka zjawiska podkradania naczyniowego opiera się głównie na badaniach obrazowych, takich jak ultrasonografia dopplerowska, angiografia, angio-TK lub angio-MR. Leczenie może obejmować zarówno metody zachowawcze, jak i interwencyjne, zależnie od przyczyny, lokalizacji i nasilenia objawów klinicznych. W przypadkach zaawansowanych niezbędna może być interwencja chirurgiczna lub endowaskularna mająca na celu przywrócenie prawidłowego przepływu naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego – Patofizjologia i mechanizm
Malformacje tętniczo-żylne rdzenia kręgowego (AVM) to rzadkie wady naczyniowe charakteryzujące się bezpośrednim połączeniem tętniczo-żylnym bez udziału łożyska kapilarnego, co prowadzi do patologicznego przepływu krwi, nadciśnienia żylnego i niedokrwienia rdzenia. Patogeneza AVM obejmuje zarówno wrodzone zaburzenia embriogenezy, jak i mutacje somatyczne, m.in. aktywujące KRAS, mutacje SMAD9 oraz zwiększoną ekspresję Notch-3. Występuje zjawisko podkradania naczyniowego (steal phenomenon), które powoduje niedokrwienie rdzenia, a także ryzyko krwawienia (około 25% przypadków), szczególnie przy obecności tętniaków wewnątrznidusowych. AVM dzieli się na podtypy: przetoki opony twardej (70% przypadków), śródrdzeniowe (typ II i III) oraz intradural-extramedullary (typ IV), różniące się lokalizacją, przepływem i rokowaniem. Objawy kliniczne obejmują osłabienie motoryczne, parestezje i zaburzenia zwieraczy, a przebieg może być powolny lub ostry w zależności od typu i mechanizmu patofizjologicznego.
czynnik angiogenezy, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, dziedziczna teleangiektazja krwotoczna, embolizacja naczyniowa, embolizacja wewnątrznaczyniowa, jamistość rdzenia, krwawienie podpajęczynówkowe, krwawienie śródrdzeniowe, łożysko włośniczkowe, malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego, mielopatia, naczynie włosowate, nadciśnienie żylne, niedokrwienie, obrzęk, paraplegia, parestezja, połączenie tętniczo-żylne, przekrwienie żylne, przetoka tętniczo-żylna opony twardej, sygnalizacja NOTCH, szlak MAPK/ERK, tętnica rdzeniowa przednia, zastój żylny, zawał rdzenia kręgowego, zespół Oslera-Webera-Rendu, zjawisko podkradania naczyniowego