tabletka podpoliczkowa

Tabletka podpoliczkowa to specjalna forma leku, która jest przeznaczona do umieszczenia w jamie ustnej między dziąsłem a policzkiem (przestrzeń bukalna). Ten sposób podania pozwala na bezpośrednie wchłanianie substancji czynnej przez śluzówkę jamy ustnej, z pominięciem przewodu pokarmowego i efektu pierwszego przejścia przez wątrobę.

Zaletą tabletki podpoliczkowej jest szybszy początek działania w porównaniu do tabletek doustnych oraz możliwość podania leków, które ulegałyby rozkładowi w żołądku lub jelitach. Ta droga podania jest szczególnie cenna w przypadku leków wymagających szybkiej biodostępności, jak na przykład niektóre opioidowe leki przeciwbólowe, nitrogliceryna w leczeniu dławicy piersiowej czy preparaty hormonalne.

Tabletki podpoliczkowe są zaprojektowane tak, aby rozpuszczały się powoli, zapewniając stałe uwalnianie substancji czynnej przez określony czas. Pacjenci powinni być poinstruowani, aby nie pić, nie jeść ani nie żuć tabletki podczas jej stosowania, co mogłoby zaburzyć proces wchłaniania. W praktyce klinicznej ta forma podania leku jest ceniona zarówno przez lekarzy, jak i pacjentów ze względu na wygodę stosowania i skuteczność terapeutyczną.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl