potencjał analgetyczny
Potencjał analgetyczny określa zdolność substancji lub terapii do łagodzenia bólu. Jest to kluczowy parametr oceniany przy wprowadzaniu nowych leków przeciwbólowych oraz przy optymalizacji terapii bólu. Siła działania przeciwbólowego mierzona jest zazwyczaj w porównaniu do standardowych analgetyków, takich jak morfina.
Ocena potencjału analgetycznego obejmuje badanie skuteczności substancji w różnych modelach bólu (ostry, przewlekły, neuropatyczny), określenie dawki efektywnej (ED50) oraz indeksu terapeutycznego. Istotne jest również ustalenie czasu działania analgetycznego, profilu działań niepożądanych oraz ryzyka rozwoju tolerancji i uzależnienia.
W praktyce klinicznej potencjał analgetyczny jest podstawą racjonalnej farmakoterapii bólu, umożliwiając lekarzom dobór odpowiedniego leku i dawki adekwatnej do natężenia bólu. Nowoczesne badania nad potencjałem analgetycznym koncentrują się na poszukiwaniu substancji o wysokiej skuteczności przeciwbólowej przy minimalizacji działań niepożądanych, szczególnie w kontekście alternatyw dla opioidów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fenta MX 100 100 mcg/h
Fenta MX to system transdermalny z fentanylem dostępny w dawkach 25, 50, 75 i 100 μg/h, odpowiadających odpowiednio dawkom dobowym około 0,6 mg, 1,2 mg, 1,8 mg i 2,4 mg fentanylu. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane na podstawie oceny stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając m.in. masę ciała, wiek, stopień osłabienia oraz tolerancję na opioidy. U pacjentów z wcześniejszym stosowaniem opioidów konieczne jest przeliczenie dawki analgetycznej i stopniowa modyfikacja dawki o 12,5 lub 25 μg/h w celu osiągnięcia najmniejszej skutecznej dawki. Systemy transdermalne Fenta MX nie są zalecane u opioidowo-naïve, gdzie preferowane są opioidy o natychmiastowym uwalnianiu, takie jak morfina, hydromorfon, oksykodon, tramadol czy kodeina, z późniejszym przejściem na Fenta MX po osiągnięciu równoważnej dawki analgetycznej.
dawka analgetyczna, depresja oddechowa, działanie niepożądane, Fenta MX, hydromorfon, kodeina, kontrola bólu, lek przeciwbólowy, morfina, nadwrażliwość na soję, oksykodon, olej sojowy, opioid o natychmiastowym uwalnianiu, potencjał analgetyczny, przedawkowanie, system transdermalny z fentanylem, tolerancja na opioidy, tramadol - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Poltram 100 mg/ml
Tramadol chlorowodorek, substancja czynna Poltram (100 mg/ml, krople doustne), jest opioidowym lekiem przeciwbólowym o złożonym mechanizmie działania, obejmującym agonizm receptorów μ, δ i κ z przewagą receptorów μ oraz hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny i zwiększanie uwalniania serotoniny. W przeciwieństwie do morfiny, tramadol nie wywołuje depresji układu oddechowego ani zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego, a jego wpływ na układ krążenia jest minimalny. Czas działania wynosi 4-8 godzin, a potencjał analgetyczny przy podaniu dożylnym to 1/10 do 1/6 potencjału morfiny, co klasyfikuje go jako opioid o umiarkowanej sile działania.
agonista receptorów, analgetyk ośrodkowy, ból pooperacyjny, ból pourazowy, ból stomatologiczny, dawka jednorazowa, dawka wielokrotna, depresja oddechowa, lek przeciwbólowy, motoryka przewodu pokarmowego, paracetamol, potencjał analgetyczny, profil bezpieczeństwa leku, receptory opioidowe, tramadol chlorowodorek, uwalnianie serotoniny, wychwyt zwrotny noradrenaliny, złamania i oparzenia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Durogesic 75 mcg/h
Produkt Durogesic, system transdermalny z fentanylem, wymaga indywidualnego dostosowania dawki uwzględniającego historię stosowania opioidów, masę ciała, wiek oraz stan kliniczny pacjenta. Dostępne dawki plastra zapewniają uwalnianie fentanylu w zakresie 12-100 μg/h, co odpowiada 0,3-2,4 mg fentanylu na dobę. U pacjentów wcześniej przyjmujących opioidy dawkę początkową ustala się na podstawie ekwianalgetycznej dawki morfiny doustnej, stosując przeliczniki z tabel (przelicznik morfina:fentanyl 150:1 dla pacjentów mniej stabilnych i 100:1 dla stabilnych). Terapia rozpoczyna się od najmniejszej skutecznej dawki, a plastry wymienia się co 72 godziny. W pierwszych 24 godzinach po aplikacji plastra ocena skuteczności jest ograniczona ze względu na narastające stężenie fentanylu w surowicy. Dawkę można zwiększać o 12 lub 25 μg/h, z zachowaniem co najmniej dwóch pełnych cykli 72-godzinnych przed kolejną modyfikacją.
analgezja, ból przebijający, dawka analgetyczna, dawka ekwianalgetyczna, depresja oddechowa, Durogesic, działanie przeciwbólowe, ekwianalgetyczny, fentanyl transdermalny, hiperalgezja, hipowentylacja, lek przeciwbólowy, morfina doustna, opioid o natychmiastowym uwalnianiu, plaster transdermalny, potencjał analgetyczny, skuteczność przeciwbólowa, stężenie fentanylu, tolerancja na opioidy, uzależnienie fizyczne, zespół odstawienia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Matrifen 12 mikrogramów/godzinę system trandermalny 12 mcg/h
Produkt Matrifen w formie systemu transdermalnego dostarcza fentanyl w dawkach od 12 μg/h (0,3 mg/dobę) do 100 μg/h (2,4 mg/dobę), z indywidualnym doborem dawki na podstawie dotychczasowego stosowania opioidów, stanu klinicznego, masy ciała i tolerancji pacjenta. Przeliczenia dawki fentanylu na podstawie dobowej dawki morfiny doustnej (z użyciem tabel przeliczeniowych) umożliwiają bezpieczne przejście z innych opioidów, przy czym stosunek morfina:fentanyl wynosi około 150:1 u pacjentów niestabilnych i 100:1 u stabilnych. Plastry wymienia się co 72 godziny, a dawkę można zwiększać o 12 μg/h lub 25 μg/h, z uwzględnieniem czasu osiągnięcia pełnego efektu analgetycznego (około 6 dni po zwiększeniu dawki). W przypadku dawek powyżej 100 μg/h dopuszcza się stosowanie wielu plastrów, a powyżej 300 μg/h rozważa się alternatywne metody podawania opioidów. Terapia powinna być prowadzona z uwzględnieniem ryzyka depresji oddechowej, szczególnie u opioidowo-naïve, osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, gdzie zaleca się dawkę początkową 12 μg/h i ścisłą obserwację.
aplikacja plastra, ból przebijający, dawka ekwianalgetyczna, depresja oddechowa, fentanyl, hiperalgezja, hipowentylacja, morfina doustna, objawy odstawienia, opioidowy lek przeciwbólowy, plaster transdermalny, potencjał analgetyczny, progresja choroby, przedawkowanie, system transdermalny, terapia bólu, tolerancja na opioidy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Matrifen 100 mikrogramów/godzinę system transdermalny 100 mcg/h
Dawkowanie leku Matrifen, zawierającego fentanyl w systemie transdermalnym, wymaga indywidualnego dostosowania na podstawie oceny stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając m.in. dotychczasowe stosowanie opioidów, masę ciała, wiek oraz poziom tolerancji na opioidy. Dostępne są plastry o mocy 12, 25, 50, 75 i 100 μg/h, co odpowiada dobowym dawkom fentanylu odpowiednio około 0,3; 0,6; 1,2; 1,8 i 2,4 mg. Przy przejściu z opioidów doustnych lub parenteralnych na Matrifen konieczne jest przeliczenie dawki analgetycznej i dostosowanie jej o 12 lub 25 μg/h w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów bez wcześniejszej ekspozycji na opioidy zaleca się rozpoczęcie terapii od opioidów o natychmiastowym uwalnianiu, a dopiero po osiągnięciu stabilnej dawki ekwianalgetycznej wprowadzenie systemu transdermalnego.
- Leksykon substancji czynnych
Fentanyl – Dawkowanie i sposób podawania
Fentanyl, silny opioid stosowany w leczeniu bólu nowotworowego i przewlekłego, wymaga indywidualnego dostosowania dawki z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta, w tym wieku, masy ciała, funkcji nerek i wątroby oraz wcześniejszej ekspozycji na opioidy. Systemy transdermalne dostarczają fentanyl w dawkach od 12 do 100 μg/h, z dawką początkową ustalaną na podstawie ekwiwalentu morfiny doustnej (np. 44 mg morfiny odpowiada 12 μg/h fentanylu). Plastry zmienia się co 72 godziny, a dawkę modyfikuje się co najmniej co 3 dni. Tabletki podjęzykowe i podpoliczkowe stosuje się w leczeniu bólu przebijającego u pacjentów już tolerujących opioidy, z dawkami początkowymi 67-100 μg i maksymalnymi do 800 μg na epizod, z odstępem minimum 4 godzin między dawkami. W anestezjologii fentanyl podaje się w dawkach od 2 do 50 μg/kg mc. u dorosłych, a u dzieci 1-3 μg/kg mc., z indywidualnym dostosowaniem w zależności od procedury i stanu pacjenta.
anestezjologia, ból przebijający, choroba nowotworowa, dawka ekwianalgetyczna, dawkowanie fentanylu, działanie niepożądane, intensywna terapia, lek opioidowy, morfina doustna, objawy odstawienia, oddychanie wspomagane, opioid przeciwbólowy, plaster fentanylu, postać farmaceutyczna, potencjał analgetyczny, roztwór do wstrzykiwań, silny ból, spontaniczne oddychanie, system transdermalny fentanylu, tabletka podjęzykowa, tabletka podpoliczkowa, tolerancja opioidowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Poltram Retard 200 200 mg
Poltram Retard 200 zawiera 200 mg tramadolu chlorowodorku w tabletce o przedłużonym uwalnianiu, co zapewnia wydłużone działanie analgetyczne. Tramadol jest opioidowym lekiem przeciwbólowym o unikalnym, wielokierunkowym mechanizmie działania, obejmującym agonizm receptorów opioidowych μ, δ, κ (z przewagą receptorów μ), zahamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny oraz zwiększenie uwalniania serotoniny. W przeciwieństwie do klasycznych opioidów, takich jak morfina, tramadol nie wywołuje istotnej depresji ośrodka oddechowego, nie zaburza motoryki przewodu pokarmowego i ma minimalny wpływ na układ krążenia, co czyni go bezpieczniejszym w terapii pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Czas działania standardowej formy tramadolu wynosi 4-8 godzin, natomiast postać retardowana, jak Poltram Retard 200, umożliwia rzadsze dawkowanie i lepszą współpracę pacjenta. Potencjał analgetyczny tramadolu przy podaniu dożylnym to około 1/10 do 1/6 siły morfiny, co należy uwzględnić przy ustalaniu dawkowania.
agonista receptorów opioidowych, analgetyk ośrodkowy, ból pooperacyjny, ból pourazowy, ból stomatologiczny, depresja oddechowa, lek przeciwbólowy, motoryka przewodu pokarmowego, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, perystaltyka jelit, postać o przedłużonym uwalnianiu, potencjał analgetyczny, profil bezpieczeństwa, przedłużone uwalnianie, receptory opioidowe, tramadolu chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie serotoniny, wychwyt zwrotny noradrenaliny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Podtlenek Azotu Medyczny Air Liquide 100%
Podtlenek azotu (kod ATC: N01AX13) jest bezbarwnym, niepalnym gazem medycznym o niskim współczynniku rozpuszczalności we krwi, co przekłada się na słabe właściwości anestetyczne. Jego główny mechanizm działania polega na hamowaniu ośrodkowego układu nerwowego, z efektem farmakologicznym zależnym od dawki, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. W praktyce klinicznej podtlenek azotu stosuje się jako środek wspomagający znieczulenie, łącząc go z innymi lekami wziewnymi lub dożylnymi. W niskich stężeniach wykazuje wyraźny potencjał analgetyczny poprzez podwyższenie progu odczuwania bólu, ograniczenie przekaźnictwa synaptycznego informacji nocyceptywnych oraz stymulację współczulnego układu nerwowego, zwłaszcza noradrenergicznych neuronów.
bodziec nocyceptywny, częstość oddechów, depresja mięśnia sercowego, dysfagia, działanie amnestyczne, efekt anestetyczny, gaz medyczny skroplony, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, informacja nocyceptywna, kurczliwość mięśnia sercowego, napięcie układu współczulnego, neuron noradrenergiczny, niewydolność lewokomorowa, obciążenie lewej komory, podtlenek azotu, potencjał analgetyczny, przekaźnictwo synaptyczne, środek znieczulający, wentylacja minutowa, współczulny układ nerwowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Durogesic 50 mcg/h
Dawkowanie systemu transdermalnego Durogesic (fentanyl) wymaga indywidualnej oceny pacjenta, uwzględniającej stan kliniczny, masę ciała, wiek, stopień osłabienia oraz tolerancję na opioidy. Dostępne dawki plastra to 12, 25, 50, 75 i 100 μg/h, co odpowiada odpowiednio 0,3; 0,6; 1,2; 1,8 i 2,4 mg fentanylu na dobę. Zaleca się stosowanie u pacjentów z opioidową tolerancją, a dobór dawki początkowej opiera się na ekwianalgetycznym przeliczeniu dawki wcześniej stosowanego opioidu na morfinę doustną, a następnie na fentanyl transdermalny (przeliczniki 100:1 lub 150:1 w zależności od stabilności terapii). Plastry zmienia się co 72 godziny, a dawkę można modyfikować o 12 lub 25 μg/h, dostosowując ją do odpowiedzi klinicznej i zapotrzebowania na leki przeciwbólowe. W przypadku braku skuteczności analgezji po pierwszym plastrze, można go wymienić po 48 godzinach lub zwiększyć dawkę po 72 godzinach, z zachowaniem ostrożności ze względu na ryzyko depresji oddechowej.
ból przebijający, dawka ekwianalgetyczna, depresja oddechowa, Durogesic, ekwianalgetyczny, fentanyl, hiperalgezja, hipowentylacja, morfina doustna, objawy odstawienia, opioidowy lek przeciwbólowy, potencjał analgetyczny, progresja choroby, środek przeciwbólowy, system transdermalny, tolerancja na opioidy, uzależnienie od opioidów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tramal 50 mg
Tramadol jest opioidowym lekiem przeciwbólowym ośrodkowym, działającym jako nieselektywny agonista receptorów µ, δ i κ, z przewagą powinowactwa do receptorów μ. Jego unikalny mechanizm analgetyczny obejmuje również hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny oraz zwiększenie uwalniania serotoniny w OUN. W porównaniu do klasycznych opioidów, tramadol w dawkach terapeutycznych nie wywołuje depresji oddechowej, ma mniejszy wpływ na motorykę przewodu pokarmowego oraz korzystniejszy profil hemodynamiczny. Potencjał analgetyczny tramadolu wynosi od 1/10 do 1/6 siły działania morfiny, co rekompensowane jest lepszym profilem bezpieczeństwa. Ponadto, lek wykazuje działanie przeciwkaszlowe.
agonista receptorów opioidowych, badanie kliniczne, ból pooperacyjny, ból pourazowy, ból stomatologiczny, depresja oddechowa, droga dojelitowa, droga pozajelitowa, działanie ośrodkowe, działanie przeciwkaszlowe, ekstrakcja zęba, lek opioidowy przeciwbólowy, motoryka przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, potencjał analgetyczny, receptor μ, skuteczność analgetyczna, uwalnianie serotoniny, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zabieg brzuszny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Matrifen 25 mikrogramów/godzinę system transdermalny 25 mcg/h
Matrifen, system transdermalny fentanylu, wymaga indywidualnego doboru dawki opartego na ocenie klinicznej pacjenta, uwzględniając m.in. dotychczasowe stosowanie opioidów, masę ciała, wiek i stan ogólny. Dostępne dawki uwalniania fentanylu wynoszą od 12 μg/h (ok. 0,3 mg/dobę) do 100 μg/h (ok. 2,4 mg/dobę), z możliwością stosowania większych dawek przez łączenie plastrów. Przeliczanie dawki z innych opioidów na Matrifen odbywa się według schematów ekwianalgetycznych, z uwzględnieniem stabilności terapii (przelicznik morfina:fentanyl 150:1 lub 100:1). Początkowa ocena skuteczności przeciwbólowej powinna nastąpić po minimum 24 godzinach od aplikacji plastra, który wymienia się co 72 godziny. Dawkę można zwiększać o 12 μg/h lub 25 μg/h, z zachowaniem co najmniej 6 dni między kolejnymi zmianami dawki, aby osiągnąć optymalną kontrolę bólu i tolerancję terapii.
ból przebijający, dawka ekwianalgetyczna, dawka początkowa, depresja oddechowa, ekwianalgetyczny, hiperalgezja, hipowentylacja, kontrola bólu, opioid o natychmiastowym uwalnianiu, opioidowy lek przeciwbólowy, potencjał analgetyczny, progresja choroby, przedawkowanie, system transdermalny, system transdermalny fentanylu, terapia przeciwbólowa, tolerancja opioidowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienia, zespół odstawienny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Matrifen 50 mikrogramów/godzinę system transdermalny 50 mcg/h
Produkt Matrifen, zawierający fentanyl w systemie transdermalnym, powinien być dawkowany indywidualnie, z uwzględnieniem dotychczasowego stosowania opioidów, stanu klinicznego pacjenta, masy ciała, wieku oraz tolerancji na opioidy. Dostępne systemy transdermalne dostarczają fentanyl w dawkach 12, 25, 50, 75 lub 100 μg/h, co odpowiada dobowym dawkom około 0,3 do 2,4 mg fentanylu. Przy zamianie opioidów doustnych lub parenteralnych na Matrifen stosuje się przeliczniki ekwianalgetyczne, bazujące na dawce morfiny doustnej, z uwzględnieniem stabilności terapii (przelicznik 150:1 dla pacjentów mniej stabilnych i 100:1 dla stabilnych). Początkowa ocena analgezji powinna nastąpić po minimum 24 godzinach od aplikacji plastra, który wymienia się co 72 godziny. Dawkę można zwiększać o 12 lub 25 μg/h, dostosowując ją do odpowiedzi klinicznej i zapotrzebowania na leki przeciwbólowe o krótkim czasie działania. W przypadku dawek powyżej 100 μg/h można stosować więcej niż jeden plaster, a powyżej 300 μg/h rozważyć dodatkowe lub alternatywne metody podawania opioidów.
ból przebijający, dawka ekwianalgetyczna, depresja oddechowa, dostosowanie dawki, fentanyl transdermalny, hiperalgezja, hipowentylacja, objawy odstawienne, potencjał analgetyczny, progresja choroby, stężenie leku w surowicy, strategia leczenia, system transdermalny, tolerancja na opioidy, tolerancja opioidowa, uzależnienie opioidowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Durogesic 100 mcg/h
Dawkowanie fentanylu w systemie transdermalnym Durogesic wymaga indywidualnej oceny pacjenta, uwzględniającej wcześniejsze stosowanie opioidów, stan kliniczny, masę ciała, wiek oraz tolerancję na opioidy. Dostępne dawki plastra to 12, 25, 50, 75 i 100 μg/h, odpowiadające dobowym dawkom fentanylu około 0,3; 0,6; 1,2; 1,8 i 2,4 mg. U pacjentów z wcześniejszą opioidoterapią dawkę początkową ustala się na podstawie przeliczenia dobowej dawki opioidu na równoważną dawkę doustnej morfiny (Tabela 1), a następnie na dawkę fentanylu (Tabela 2 lub 3, w zależności od stabilności klinicznej). Terapia fentanylem transdermalnym nie jest zalecana u opioidowo-naïve, a w wyjątkowych przypadkach rozpoczyna się od dawki 12 μg/h z bardzo ścisłą obserwacją ze względu na ryzyko depresji oddechowej. Plastry wymienia się co 72 godziny, a dawkę dostosowuje się stopniowo co 12 lub 25 μg/h, monitorując skuteczność i tolerancję. Po zwiększeniu dawki pełne działanie analgetyczne może pojawić się dopiero po 6 dniach, co wymaga utrzymania nowej dawki przez co najmniej dwa pełne okresy 72-godzinne przed kolejną modyfikacją.
ból przebijający, ból przewlekły, dawka uśmierzająca ból, depresja oddechowa, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, fentanyl, hiperalgezja, hipowentylacja, kontrola bólu, krążenie ogólnoustrojowe, morfina doustna, objawy odstawienia, opioidowy lek przeciwbólowy, potencjał analgetyczny, przedawkowanie, przeliczanie potencjału analgetycznego, stężenie fentanylu w osoczu, stężenie fentanylu w surowicy, system transdermalny, tolerancja na opioidy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Durogesic 25 mcg/h
Dawkowanie systemu transdermalnego Durogesic z fentanylem wymaga indywidualnej oceny pacjenta, uwzględniającej dotychczasowe stosowanie opioidów, stan kliniczny, masę ciała, wiek oraz tolerancję na opioidy. Systemy Durogesic uwalniają fentanyl z prędkością 12, 25, 50, 75 i 100 μg/h, co odpowiada dobowym dawkom 0,3; 0,6; 1,2; 1,8 i 2,4 mg fentanylu. Dawkę początkową ustala się na podstawie ekwianalgetycznej dawki morfiny doustnej, stosując przeliczniki z tabel (np. 150:1 dla pacjentów mniej stabilnych i 100:1 dla stabilnych). Plastry zmienia się co 72 godziny, a dawkę można zwiększać o 12 lub 25 μg/h, dostosowując ją do odpowiedzi klinicznej i zapotrzebowania na leki przeciwbólowe. U pacjentów nieprzyjmujących wcześniej opioidów zaleca się ostrożność i preferowanie innych form podania, a w wyjątkowych sytuacjach stosowanie najmniejszej dawki 12 μg/h z dokładną obserwacją ze względu na ryzyko depresji oddechowej.
ból przebijający, dawka ekwianalgetyczna, depresja oddechowa, działanie przeciwbólowe, fentanyl transdermalny, hiperalgezja, hipowentylacja, kontrola bólu, leczenie przeciwbólowe, lek przeciwbólowy, objawy odstawienia, plaster transdermalny, potencjał analgetyczny, przedawkowanie, przeliczanie potencjału analgetycznego, stężenie fentanylu, system transdermalny fentanylu, tolerancja na opioidy, uwalnianie fentanylu, uzależnienie od opioidów - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Durogesic 12 mcg/h
Produkt leczniczy Durogesic w formie systemu transdermalnego (plastrów) zawiera fentanyl i wymaga indywidualnego dawkowania opartego na ocenie klinicznej pacjenta oraz jego dotychczasowej terapii opioidowej. Plastry uwalniają fentanyl w dawkach 12, 25, 50, 75 i 100 μg/h, co odpowiada dobowym dawkom 0,3; 0,6; 1,2; 1,8 i 2,4 mg fentanylu. Dawkowanie powinno być dostosowane do tolerancji pacjenta na opioidy, z zastosowaniem tabel konwersji dawek opioidów na ekwiwalent morfiny doustnej, a następnie na dawkę fentanylu (przeliczniki 150:1 lub 100:1 w zależności od stabilności terapii). U pacjentów nieprzyjmujących wcześniej opioidów zaleca się rozpoczęcie terapii od małych dawek opioidów o natychmiastowym uwalnianiu, a następnie przejście na Durogesic, z zachowaniem szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko depresji oddechowej. Plastry zmienia się co 72 godziny, a dawkę można zwiększać o 12 lub 25 μg/h, z uwzględnieniem czasu do osiągnięcia stabilnej analgezji (do 6 dni). W przypadku dawek powyżej 100 μg/h można stosować więcej niż jeden plaster, a powyżej 300 μg/h rozważyć dodatkowe metody podawania opioidów.
analgezja, ból przebijający, dawka ekwianalgetyczna, depresja oddechowa, działanie przeciwbólowe, fentanyl, hiperalgezja, hipowentylacja, morfina doustna, objawy odstawienia, potencjał analgetyczny, skuteczność przeciwbólowa, system transdermalny, tolerancja na opioidy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny