obrzęk naczynioruchowy języka
Obrzęk naczynioruchowy języka to potencjalnie zagrażający życiu stan ostrej reakcji alergicznej, charakteryzujący się nagłym powiększeniem tkanki języka wskutek rozszerzenia naczyń krwionośnych i zwiększonej przepuszczalności naczyń włosowatych. Może wystąpić jako składowa reakcji anafilaktycznej lub jako izolowany objaw.
Etiologia obejmuje reakcje IgE-zależne (na leki, pokarmy, jad owadów), nieimmunologiczne (niesteroidowe leki przeciwzapalne), dziedziczny obrzęk naczynioruchowy związany z niedoborem inhibitora C1-esterazy oraz obrzęk indukowany inhibitorami ACE. Kluczowym mediatorem jest bradykinina lub histamina, w zależności od mechanizmu patofizjologicznego.
Obrzęk języka stanowi szczególne zagrożenie ze względu na ryzyko obturacji dróg oddechowych. Objawy towarzyszące mogą obejmować duszność, stridor, trudności w przełykaniu oraz mowę o zmienionym brzmieniu. Progresja obrzęku może być gwałtowna i prowadzić do całkowitej niedrożności dróg oddechowych.
Postępowanie w przypadku obrzęku naczynioruchowego języka wymaga natychmiastowej interwencji. W przypadku etiologii histaminozależnej kluczowe jest podanie adrenaliny, sterydów oraz leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininozależnym stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, ikatybant lub kwas traneksamowy. W ciężkich przypadkach może być konieczne zabezpieczenie drożności dróg oddechowych poprzez intubację lub konikotomię.