bakteryjne zapalenie wsierdzia u pacjentów z wrodzoną lub reumatyczną wadą serca
Wskazanie

Bakteryjne zapalenie wsierdzia (infective endocarditis, IE) u pacjentów z wrodzoną lub reumatyczną wadą serca to poważne zakażenie wewnętrznej wyściółki jam i zastawek serca. W tej grupie pacjentów ryzyko rozwoju IE jest istotnie wyższe niż w populacji ogólnej ze względu na zaburzoną anatomię serca, która sprzyja adhezji bakterii do wsierdzia i tworzeniu wegetacji.

Najczęstszymi patogenami wywołującymi IE u pacjentów z wadami serca są paciorkowce (głównie z grupy viridans), gronkowce (w tym Staphylococcus aureus), enterokoki oraz bakterie z grupy HACEK. Objawy kliniczne obejmują gorączkę, nowe lub zmieniające się szmery sercowe, objawy zatorowe, osłabienie, utratę masy ciała oraz niekiedy objawy niewydolności serca.

Leczenie bakteryjnego zapalenia wsierdzia opiera się na długotrwałej antybiotykoterapii dożylnej, dostosowanej do wyników posiewów krwi i antybiogramów. W Polsce stosuje się najczęściej: penicyliny (Penicylina krystaliczna, Ampicylina), cefalosporyny (Ceftriakson, Cefazolin), aminoglikozydy (Gentamycyna), glikopeptydy (Wankomycyna, Teikoplanina), oksazolidynony (Linezolid) oraz karbapenemy (Meropenem, Imipenem z cylastatyną).

W przypadkach powikłanych lub przy nieskuteczności farmakoterapii może być konieczne leczenie chirurgiczne, polegające na usunięciu wegetacji, naprawie lub wymianie uszkodzonej zastawki. Szczególnie dotyczy to pacjentów z niewydolnością serca, niekontrolowanym zakażeniem lub wysokim ryzykiem zatorowości.

Największe trudności w leczeniu IE u pacjentów z wadami serca obejmują: oporność bakterii na antybiotyki, problemy z identyfikacją patogenu (zwłaszcza przy wcześniejszej antybiotykoterapii), powikłania zatorowe (np. udar mózgu), trudności z określeniem optymalnego momentu interwencji chirurgicznej oraz zwiększone ryzyko nawrotów. Dodatkowo, pacjenci z wadami serca często wymagają profilaktyki antybiotykowej przed zabiegami stomatologicznymi i innymi procedurami inwazyjnymi, co stanowi wyzwanie w długoterminowym zarządzaniu ich stanem zdrowia.