zapalenie gardła i migdałka podniebiennego
Wskazanie

Zapalenie gardła i migdałka podniebiennego (angina) to schorzenie infekcyjne górnych dróg oddechowych, które charakteryzuje się stanem zapalnym gardła oraz migdałków podniebiennych. Najczęściej występuje na skutek zakażenia bakteryjnego (głównie paciorkowcami beta-hemolizującymi grupy A – Streptococcus pyogenes) lub wirusowego. Objawy typowe dla tego schorzenia to silny ból gardła, trudności w przełykaniu, gorączka, powiększone i bolesne węzły chłonne szyjne, obecność nalotów na migdałkach oraz zaczerwienienie gardła.

W leczeniu zapalenia gardła i migdałka podniebiennego kluczowe jest rozróżnienie etiologii bakteryjnej od wirusowej. W przypadku anginy paciorkowcowej stosuje się antybiotykoterapię. Najczęściej wybieranymi lekami są antybiotyki beta-laktamowe, przede wszystkim penicylina fenoksymetylowa (Ospen) lub amoksycylina (Amoksiklav, Duomox, Augmentin). U pacjentów uczulonych na penicyliny można zastosować makrolidy, takie jak klarytromycyna (Klacid, Fromilid) lub azytromycyna (Sumamed, Azimycin, Azibiot). W przypadku anginy nawracającej stosuje się niekiedy klindamycynę (Dalacin C, Klimicin).

Leczenie objawowe zarówno w przypadku anginy bakteryjnej, jak i wirusowej obejmuje stosowanie leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych, takich jak paracetamol (Apap, Panadol) lub ibuprofen (Nurofen, Ibuprom). Pomocne są również preparaty miejscowe w formie tabletek do ssania, aerozoli czy płukanek zawierające substancje przeciwzapalne i znieczulające, np. benzydamina (Tantum Verde), chlorheksydyna (Septosept), flurbiprofen (Strepsils Intensive).

Największe trudności w leczeniu zapalenia gardła i migdałków podniebiennych wiążą się z odpowiednią diagnostyką różnicową między zakażeniem bakteryjnym a wirusowym. Nieuzasadnione stosowanie antybiotyków w przypadku infekcji wirusowych przyczynia się do narastania oporności bakterii. Istotnym wyzwaniem jest również leczenie pacjentów z nawracającymi anginami, u których może być konieczne rozważenie zabiegu tonsillektomii. Dodatkową trudność stanowi ryzyko powikłań w nieprawidłowo leczonej anginie paciorkowcowej, takich jak gorączka reumatyczna, kłębuszkowe zapalenie nerek czy ropnie okołomigdałkowe, które wymagają specjalistycznego leczenia.