mięsień oskrzelowy

Mięsień oskrzelowy (musculus bronchialis) to warstwa mięśni gładkich, która otacza drogi oddechowe w układzie oddechowym człowieka. Stanowi integralną część ściany oskrzeli i oskrzelików, umiejscowiony między błoną śluzową a warstwą zewnętrzną dróg oddechowych.

Główną funkcją mięśnia oskrzelowego jest regulacja średnicy dróg oddechowych poprzez skurcz (zwężenie) lub rozkurcz (rozszerzenie). Ten mechanizm odgrywa kluczową rolę w kontrolowaniu przepływu powietrza do płuc i jest częścią fizjologicznej odpowiedzi na różne bodźce wewnętrzne i zewnętrzne.

Skurcz mięśnia oskrzelowego jest kluczowym elementem patofizjologii wielu chorób układu oddechowego, szczególnie astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). W astmie nadreaktywność mięśni oskrzelowych prowadzi do nadmiernego skurczu w odpowiedzi na różnorodne czynniki wyzwalające, powodując charakterystyczne objawy takie jak duszność, świszczący oddech i uczucie ściskania w klatce piersiowej.

Farmakologiczne oddziaływanie na mięsień oskrzelowy stanowi podstawę leczenia wielu chorób obturacyjnych dróg oddechowych. Leki rozszerzające oskrzela, takie jak β2-agoniści (np. salbutamol), antagoniści receptorów muskarynowych (np. ipratropium) oraz metyloksantyny (np. teofilina), działają bezpośrednio lub pośrednio na mięśnie gładkie oskrzeli, powodując ich rozkurcz i poprawiając przepływ powietrza.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esotkaleno 50 mg

Prednizon, substancja czynna preparatu Esotkaleno, jest niefluorowanym glikokortykosteroidem o działaniu systemowym, wykazującym dawkozależny wpływ na metabolizm tkanek oraz regulację układu immunologicznego. W terapii substytucyjnej niewydolności kory nadnerczy 5 mg prednizonu odpowiada 20 mg hydrokortyzonu, jednak ze względu na ograniczone działanie mineralokortykosteroidowe konieczne jest uzupełnienie leczenia o mineralokortykosteroid. W zespole nadnerczowo-płciowym prednizon zastępuje kortyzol i hamuje nadmierną produkcję kortykotropiny oraz androgenów, wymagając dodatkowego podawania mineralokortykosteroidów w przypadku defektu ich syntezy. W dawkach przekraczających potrzeby substytucyjne wykazuje szybkie działanie przeciwzapalne i opóźnione immunosupresyjne, hamując chemotaksję, aktywność komórek układu immunologicznego oraz uwalnianie mediatorów zapalnych, co jest istotne w leczeniu stanów zapalnych i zwężenia oskrzeli.
działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, efekt mineralotropowy, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, hydrokortyzon, katabolizm białek, kora nadnerczy, kortykotropina, metabolizm białek, metabolizm tłuszczów, metabolizm węglowodanów, mięsień oskrzelowy, niedrożność oskrzeli, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk błony śluzowej, reakcja alergiczna, równowaga metaboliczna, stabilizacja błony komórkowej, uszczelnienie naczyń, zanik układu immunologicznego, zespół nadnerczowo-płciowy, zwężenie dróg oddechowych, zwężenie oskrzeli
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bloxazoc 95 mg

Bloxazoc, zawierający metoprololu bursztynian, jest selektywnym beta1-adrenolitykiem o przedłużonym uwalnianiu, dostępnym w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg oraz 190 mg (odpowiednio 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg metoprololu winianu). Metoprolol wykazuje ujemne działanie inotropowe i chronotropowe, redukując częstość akcji serca, rzut serca oraz ciśnienie tętnicze, przy jednoczesnym zachowaniu selektywności wobec receptorów beta1, co minimalizuje wpływ na mięśnie oskrzeli i metabolizm węglowodanów. Lek jest skuteczny w terapii nadciśnienia tętniczego, wykazując działanie hipotensyjne utrzymujące się ponad 24 godziny, a także jest bezpieczny u pacjentów z astmą oskrzelową i cukrzycą. W badaniu pediatrycznym u dzieci w wieku 6-16 lat, dawki metoprololu 1,0 mg/kg i 2,0 mg/kg (maksymalnie 200 mg/dobę) obniżyły ciśnienie skurczowe odpowiednio o 7,7 mmHg (p=0,027) i 6,3 mmHg (p=0,049), a ciśnienie rozkurczowe o 4,9 mmHg (p=0,280) i 7,5 mmHg (p=0,017). Nie stwierdzono istotnych różnic w efektywności leczenia w zależności od wieku, stadium dojrzałości płciowej czy rasy.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe i chronotropowe, frakcja wyrzutowa, hipoglikemia, hipotensja ortostatyczna, katecholamina, komórka rozrusznikowa, metabolizm węglowodanów, metoprololu bursztynian, mięsień oskrzelowy, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, niewydolność serca, obturacyjna choroba płuc, opór naczyń obwodowych, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2, selektywność receptorowa, stabilizacja błony komórkowej, tachyarytmia, zawał mięśnia sercowego

mięsień oskrzelowy

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Esotkaleno 50 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Bloxazoc 95 mg