Leki w grupie
„antybiotyk beta-laktamowy”

Antybiotyki beta-laktamowe to największa i najważniejsza grupa antybiotyków stosowanych w terapii zakażeń bakteryjnych. Swoje działanie bakteriobójcze zawdzięczają obecności pierścienia beta-laktamowego w strukturze chemicznej, który zaburza syntezę ściany komórkowej bakterii, prowadząc do ich śmierci. Antybiotyki te działają na bakterie w fazie namnażania, kiedy aktywnie budują ścianę komórkową.

Do głównych podgrup antybiotyków beta-laktamowych należą: penicyliny, cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy oraz inhibitory beta-laktamaz. Każda z tych grup ma swoje specyficzne spektrum działania przeciwbakteryjnego i zastosowanie kliniczne.

Penicyliny obejmują takie substancje czynne jak: penicylina benzylowa (Penicillinum crystallisatum), amoksycylina (Amoxicillin, Duomox), ampicylina (Ampicillin), kloksacylina (Syntarpen) czy piperacylina. Są stosowane w leczeniu zakażeń paciorkowcowych, pneumokokowych i meningokokowych.

Cefalosporyny dzielą się na pięć generacji różniących się spektrum działania. Przykładowe substancje to: cefaleksyna (Keflex), cefuroksym (Zinacef, Zinoxx), ceftriakson (Biotrakson), cefepim (Maxipime) czy ceftarolina (Zinforo). Z każdą kolejną generacją wzrasta aktywność wobec bakterii Gram-ujemnych.

Karbapenemy, takie jak imipenem (Tienam), meropenem (Meronem) czy ertapenem (Invanz), mają najszersze spektrum działania spośród wszystkich beta-laktamów i są zarezerwowane do leczenia ciężkich zakażeń.

Monobaktamy, reprezentowane głównie przez aztreonam (Azactam), działają wybiórczo na bakterie Gram-ujemne, w tym Pseudomonas aeruginosa.

Inhibitory beta-laktamaz (kwas klawulanowy, sulbaktam, tazobaktam) są łączone z antybiotykami beta-laktamowymi w celu zapobiegania inaktywacji antybiotyku przez enzymy bakteryjne. Przykładowe preparaty to: amoksycylina z kwasem klawulanowym (Augmentin, Amoksiklav) czy piperacylina z tazobaktamem (Tazocin).

Największą zaletą antybiotyków beta-laktamowych jest ich wysoka skuteczność, relatywnie mała toksyczność dla organizmu człowieka oraz synergistyczne działanie z innymi grupami antybiotyków. Mają one również dobrą penetrację do tkanek i płynów ustrojowych.

Do najważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem beta-laktamów należą reakcje alergiczne (od łagodnej wysypki po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny), coraz większa oporność bakterii poprzez wytwarzanie beta-laktamaz oraz możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit związanego z zakażeniem Clostridioides difficile. Należy także pamiętać o potencjalnej nefrotoksyczności niektórych przedstawicieli tej grupy, szczególnie przy stosowaniu wysokich dawek.

Lista leków w tej grupie

Biotum – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji – 1 g

Produkt leczniczy zawiera ceftazydym w postaci pięciowodzianu buforowanego węglanem sodu oraz sód jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosuje się go w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak szpitalne zapalenia płuc, zakażenia dolnych dróg oddechowych, powikłane zakażenia dróg moczowych oraz zakażenia kości i stawów. Może być również używany u pacjentów z neutropenią i gorączką oraz do profilaktyki okołooperacyjnej zakażeń dróg moczowych.
Wskazania do stosowania
Substancja czynna
1. ceftazydym
Kategoria leku
Cefazolin TZF – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji – 1 g

Preparat zawiera cefazolinę sodową jako substancję czynną oraz niewielką ilość sodu jako substancję pomocniczą. W postaci proszku przeznaczony jest do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosowany jest w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia dróg oddechowych, układu moczowo-płciowego, skóry, kości oraz tkanek miękkich. Ponadto znajduje zastosowanie w profilaktyce okołooperacyjnej w celu zmniejszenia ryzyka zakażeń po zabiegach chirurgicznych.
Wskazania do stosowania
Substancja czynna
1. cefazolina
Kategoria leku
Cefazolin Dali Pharma – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji – 1 g

Produkt leczniczy zawiera cefazolinę sodową, substancję czynną o działaniu antybakteryjnym. Występuje w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosuje się go w leczeniu zakażeń skóry, tkanek miękkich, kości i stawów oraz w profilaktyce okołooperacyjnej, aby zapobiegać infekcjom po zabiegach chirurgicznych. Terapia powinna być prowadzona pozajelitowo i opierać się na wrażliwości mikroorganizmów wywołujących zakażenie.
Wskazania do stosowania
Substancja czynna
1. cefazolina
Kategoria leku
Tarfazolin – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji – 1 g

Preparat zawiera 1 g cefazoliny w postaci cefazoliny sodowej jako substancji czynnej. Jest dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Stosuje się go w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefazolinę, takich jak zakażenia dróg oddechowych, moczowych, skóry, tkanek miękkich, kości, stawów, dróg żółciowych oraz w przypadku posocznicy i zapalenia wsierdzia. Ponadto lek jest wykorzystywany w profilaktyce chirurgicznej w różnych dziedzinach medycyny, w tym kardiochirurgii, ortopedii i chirurgii ogólnej.
Wskazania do stosowania
Substancja czynna
1. cefazolina
Kategoria leku
Cefazolin Noridem – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji – 1 g

Produkt leczniczy zawiera cefazolinę sodową w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosuje się go w leczeniu zakażeń skóry, tkanek miękkich oraz kości i stawów wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefazolinę. Jest także stosowany w celu zapobiegania zakażeniom w okresie okołooperacyjnym, zwłaszcza przy zabiegach chirurgicznych o podwyższonym ryzyku infekcji. Leczenie tym preparatem zaleca się ograniczyć do sytuacji wymagających podawania leku pozajelitowo.
Wskazania do stosowania
Substancja czynna
1. cefazolina
Kategoria leku
Tarcefoksym – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji – 2 g

Produkt leczniczy zawiera 2 g cefotaksymu w postaci soli sodowej, przeznaczony do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Cefotaksym jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, w tym zakażeń dróg oddechowych, moczowych, skóry, kości oraz opon mózgowo-rdzeniowych. Lek jest również używany profilaktycznie przed zabiegami chirurgicznymi o wysokim ryzyku zakażenia. Przeznaczony dla pacjentów z infekcjami wywołanymi przez bakterie wrażliwe na ten antybiotyk oraz w przypadku uczulenia na penicyliny.
Wskazania do stosowania
Substancja czynna
1. cefotaksym
Kategoria leku
Cefazolin Noridem – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji – 2 g

Produkt leczniczy zawiera cefazolinę sodową jako substancję czynną w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosowany jest w leczeniu zakażeń skóry, tkanek miękkich oraz kości i stawów wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefazolinę. Preparat wykorzystywany jest także w profilaktyce zakażeń okołooperacyjnych, zwłaszcza przy zabiegach chirurgicznych z podwyższonym ryzykiem zakażeń. Leczenie powinno odbywać się pozajelitowo i być dostosowane do wrażliwości drobnoustrojów.
Wskazania do stosowania
Substancja czynna
1. cefazolina
Kategoria leku
Cefazolin Dali Pharma – Proszek do sporządzania roztworu do infuzji – 2 g

Lek zawiera 2 g cefazoliny w postaci cefazoliny sodowej oraz substancję pomocniczą, w tym sód. Jest to proszek do sporządzania roztworu do infuzji o pH 4,0-6,0. Preparat jest stosowany w leczeniu zakażeń skóry, tkanek miękkich, kości i stawów wywołanych przez wrażliwe mikroorganizmy. Ponadto wykorzystywany jest profilaktycznie okołooperacyjnie w celu zmniejszenia ryzyka zakażeń po zabiegach chirurgicznych o wysokim ryzyku.
Wskazania do stosowania
Substancja czynna
1. cefazolina
Kategoria leku

Leki w grupie„antybiotyk beta-laktamowy”

Lista leków w tej grupie

Leki w grupie
„antybiotyk beta-laktamowy”