zakażenie w położnictwie
Wskazanie

Zakażenia w położnictwie obejmują szerokie spektrum stanów chorobowych występujących u kobiet w ciąży, podczas porodu lub w okresie połogu. Najczęstsze z nich to zakażenia dróg moczowych, zakażenia dróg rodnych, zakażenia rany poporodowej, zapalenie błony śluzowej macicy (endometritis) oraz posocznica połogowa. Mogą one być spowodowane zarówno przez bakterie (najczęściej Escherichia coli, paciorkowce grupy B, Staphylococcus aureus), jak i wirusy czy grzyby.

Diagnostyka zakażeń w położnictwie opiera się na ocenie objawów klinicznych, badaniach laboratoryjnych (morfologia, CRP, prokalcytonina), posiewach mikrobiologicznych oraz w razie potrzeby badaniach obrazowych. Wczesne rozpoznanie i rozpoczęcie leczenia jest kluczowe dla zapobiegania poważnym powikłaniom zarówno u matki, jak i u płodu lub noworodka.

W leczeniu zakażeń w położnictwie stosuje się przede wszystkim antybiotykoterapię dostosowaną do patogenu i lokalizacji zakażenia. W przypadku zakażeń bakteryjnych często stosowane są: amoksycylina z kwasem klawulanowym (Augmentin, Amoksiklav), cefalosporyny (Zinacef, Biofuroksym, Tarcefoksym), metronidazol (Metronidazol, Metronidal), klindamycyna (Clindamycin, Dalacin C) oraz gentamycyna (Gentamycin). W przypadku cięższych zakażeń lub posocznicy stosuje się terapię skojarzoną lub antybiotyki o szerszym spektrum, np. piperacylinę z tazobaktamem (Tazocin) czy meropenem (Meronem).

Największymi trudnościami w leczeniu zakażeń położniczych są: rosnąca oporność bakterii na antybiotyki, konieczność doboru leków bezpiecznych dla płodu i noworodka (szczególnie w przypadku karmienia piersią), szybki rozwój i progresja zakażeń u kobiet w okresie okołoporodowym oraz trudności diagnostyczne, zwłaszcza w różnicowaniu fizjologicznych zmian w okresie połogu od objawów zakażenia. Dodatkowym wyzwaniem jest leczenie zakażeń u pacjentek z alergiami na antybiotyki oraz zapobieganie powikłaniom zakażeń, takim jak niewydolność wielonarządowa czy zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC).

Profilaktyka zakażeń w położnictwie obejmuje przestrzeganie zasad aseptyki i antyseptyki podczas procedur medycznych, odpowiednie przygotowanie pacjentki do porodu, ograniczenie liczby badań wewnętrznych, racjonalne stosowanie antybiotyków oraz wczesne rozpoznawanie i leczenie zakażeń układu moczowo-płciowego w ciąży. U kobiet z podwyższonym ryzykiem zakażeń stosuje się profilaktykę antybiotykową, np. przed cięciem cesarskim czy w przypadku nosicielstwa paciorkowców grupy B.