zespół czerwonej szyi
Zespół czerwonej szyi (ang. red neck syndrome) to nieczęsty stan kliniczny związany z reakcją niepożądaną po dożylnym podaniu wankomycyny. Charakteryzuje się nagłym zaczerwienieniem górnej części ciała, szczególnie szyi i twarzy, któremu może towarzyszyć świąd i pokrzywka.
Mechanizm powstawania zespołu czerwonej szyi związany jest z uwalnianiem histaminy w wyniku zbyt szybkiej infuzji wankomycyny. Reakcja ta nie ma podłoża immunologicznego i nie jest prawdziwą alergią, lecz pseudoalergiczną odpowiedzią organizmu. Objawy zwykle ustępują samoistnie po spowolnieniu lub przerwaniu wlewu leku.
Profilaktyka zespołu czerwonej szyi polega głównie na stosowaniu odpowiednio wolnej infuzji wankomycyny (zwykle nie szybciej niż 10 mg/min) oraz właściwym rozcieńczeniu leku. W przypadku wystąpienia objawów zaleca się czasowe wstrzymanie podawania antybiotyku, a w cięższych przypadkach rozważenie premedykacji lekami przeciwhistaminowymi przed kolejnymi dawkami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Edicin 500 mg
Wankomycyna (Edicin, 500 mg i 1 g proszek do sporządzania roztworu do infuzji) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstsze to zapalenie żyły, reakcje rzekomoalergiczne oraz zespół czerwonego człowieka, związany z szybkim wlewem dożylnym. Poważne powikłania obejmują ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCARs) takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, DRESS i AGEP. Odwracalna neutropenia pojawia się zwykle po tygodniu leczenia lub po przekroczeniu łącznej dawki 25 g. Reakcje anafilaktyczne mogą wystąpić podczas lub po szybkim wlewie, a ich objawy ustępują po 20 minutach do 2 godzin od przerwania infuzji. Martwica tkanek może wystąpić po wstrzyknięciu domięśniowym. Ototoksyczność, manifestująca się szumem w uszach, wymaga natychmiastowego przerwania terapii, szczególnie u pacjentów z dużymi dawkami, współistniejącą terapią ototoksyczną lub zaburzeniami nerek i słuchu.
agranulocytoza, antybiotyk aminoglikozydowy, DRESS, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne, eozynofilia, gorączka polekowa, linijna IgA dermatoza pęcherzowa, martwica tkanek, odwracalna neutropenia, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ototoksyczność, pancytopenia, przekrwienie górnej części ciała, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoalergiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, SCAR, śródmiąższowe zapalenie nerek, świst krtaniowy, świszczący oddech, szum w uszach, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wankomycyna, zapalenie naczyń, zapalenie żyły, zatrzymanie serca, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół czerwonego człowieka, zespół czerwonej szyi, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vancomycin-MIP 500 500 mg
Wankomycyna (Vancomycin-MIP 500) stosowana dożylnie i doustnie wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęstsze reakcje obejmują zapalenie żyły, reakcje rzekomoalergiczne oraz zespół czerwonego człowieka, charakteryzujący się przekrwieniem górnej części ciała, związany z szybkim wlewem dożylnym. Nefrotoksyczność manifestuje się wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika, a w cięższych przypadkach może prowadzić do śródmiąższowego zapalenia nerek, ostrej niewydolności nerek lub martwicy kanalików nerkowych. Ototoksyczność, objawiająca się przejściową lub trwałą utratą słuchu, jest szczególnie istotna u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i przy stosowaniu wysokich dawek. Wankomycyna może także wywoływać rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
agranulocytoza, chlorowodorek wankomycyny, ciężkie skórne działanie niepożądane, Clostridioides difficile, duszność, eozynofilia, gorączka polekowa, granulocyt obojętnochłonny, hipotensja, linijna IgA dermatoza pęcherzowa, MRSA, nefrotoksyczność, neutropenia odwracalna, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ototoksyczność, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja rzekomoalergiczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, świst krtaniowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, utrata słuchu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej jelita, zapalenie żyły, zatrzymanie serca, zespół czerwonego człowieka, zespół czerwonej szyi, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Edicin 1000 mg
Edicin, zawierający wankomycynę w dawkach 500 mg lub 1 g do infuzji dożylnej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze reakcje obejmują zapalenie żyły oraz zespół czerwonego człowieka, związany z szybkim podaniem leku. W zakresie hematologicznym rzadko obserwuje się odwracalną neutropenię, agranulocytozę, eozynofilię, trombocytopenię i pancytopenię, przy czym neutropenia pojawia się zwykle po przekroczeniu dawki 25 g lub po tygodniu leczenia. Reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości mogą wystąpić podczas szybkiej infuzji, ustępując po przerwaniu podawania. Ototoksyczność, manifestująca się przejściową lub trwałą utratą słuchu, występuje niezbyt często, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami nerek lub stosujących inne leki ototoksyczne. Bardzo rzadko notowano zatrzymanie serca, natomiast częstość występowania obniżenia ciśnienia tętniczego jest wysoka i może wymagać modyfikacji leczenia.
agranulocytoza, antybiotyk aminoglikozydowy, biegunka, ciężkie skórne działania niepożądane, dreszcze, duszność, eozynofilia, gorączka polekowa, hipotensja, linijna IgA dermatoza pęcherzowa, martwica tkanki, nefrotoksyczność, neutropenia odwracalna, niewydolność nerek, nudności, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ototoksyczność, pancytopenia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoalergiczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie nerek, stridor, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, utrata słuchu, wankomycyna, wymioty, zapalenie błon śluzowych, zapalenie naczyń, zapalenie żyły, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy obwodowe, zawroty głowy ośrodkowe, zespół czerwonego człowieka, zespół czerwonej szyi, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vancomycin-MIP 500
Vancomycin-MIP 500 wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości, które mogą prowadzić do zgonu. U pacjentów z alergią na teikoplaninę istnieje ryzyko krzyżowej reakcji anafilaktycznej. Konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi, funkcji wątroby i nerek oraz analizy moczu, zwłaszcza przy długotrwałym leczeniu lub jednoczesnym stosowaniu leków powodujących neutropenię. Wankomycyna działa wyłącznie na mikroorganizmy Gram-dodatnie i nie powinna być stosowana w monoterapii bez potwierdzenia wrażliwości patogenu. Dawkowanie powinno uwzględniać profil bezpieczeństwa i spektrum działania, a u dzieci poniżej 12 lat dawki powyżej 60 mg/kg masy ciała nie są zalecane. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz osoby w podeszłym wieku, u których ryzyko toksyczności jest zwiększone.
agranulocytoza, aktywność przeciwbakteryjna, antybiotyk aminoglikozydowy, atrezja odbytu, choroba Hirschprunga, ciężka reakcja skórna, Clostridium difficile, depresja mięśnia sercowego, enterokok oporny na wankomycynę, inhibitor pompy protonowej, krwotoczno-okluzyjne zapalenie naczyń siatkówki, krzyżowa reakcja nadwrażliwości, liczba leukocytów, nadkażenie, neutropenia, ostra uogólniona osutka krostkowa, ototoksyczność, powolna infuzja, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, subterapeutyczne stężenie leku, teikoplanina, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wankomycyna, wcześniak, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie żyły, zespół czerwonego człowieka, zespół czerwonej szyi, zespół Stevensa-Johnsona