szpitalne zapalenie płuc
Wskazanie

Szpitalne zapalenie płuc (HAP – Hospital-Acquired Pneumonia) to zakażenie płuc, które rozwija się w okresie 48 godzin lub później od przyjęcia pacjenta do szpitala i nie było obecne ani w okresie inkubacji w momencie hospitalizacji. Jest to jedno z najczęstszych zakażeń szpitalnych, które stanowi poważne zagrożenie dla pacjentów hospitalizowanych, szczególnie przebywających na oddziałach intensywnej terapii.

Wśród czynników ryzyka rozwoju szpitalnego zapalenia płuc wymienia się: przedłużoną intubację, mechaniczną wentylację (VAP – Ventilator-Associated Pneumonia), długotrwałe unieruchomienie, obecność zaburzeń świadomości, niedożywienie, choroby współistniejące (np. POChP, cukrzyca, niewydolność nerek), a także stosowanie leków immunosupresyjnych czy antybiotyków o szerokim spektrum działania.

Leczenie szpitalnego zapalenia płuc wymaga empirycznej antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania, którą następnie modyfikuje się w oparciu o wyniki posiewów i antybiogramów. W Polsce stosuje się najczęściej: piperacylinę z tazobaktamem (Tazocin, Piperacillin/Tazobactam Kabi), karbapenemy (Meronem, Invanz, Imipenem/Cilastatin Kabi), cefalosporyny III i IV generacji (Ceftazidim, Cefepim, Maxipime), fluorochinolony (Avelox, Floxamic, Cipronex) oraz aminoglikozydy (Gentamycin, Amikacin). W przypadku podejrzenia MRSA dołącza się wankomycynę (Vancomycin, Edicin) lub linezolid (Zyvoxid, Linezolid Kabi).

Największe trudności w leczeniu szpitalnego zapalenia płuc wiążą się z rosnącą antybiotykoopornością patogenów szpitalnych, szczególnie Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter baumannii, Klebsiella pneumoniae czy Staphylococcus aureus (MRSA). Problem stanowi również opóźniona diagnostyka, trudności w różnicowaniu kolonizacji od faktycznego zakażenia oraz częste współwystępowanie innych powikłań u pacjentów ciężko chorych. Śmiertelność w przypadku szpitalnego zapalenia płuc, zwłaszcza VAP, pozostaje wysoka i waha się w granicach 20-50%, pomimo wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Istotnym elementem postępowania jest również profilaktyka, obejmująca odpowiednią higienę rąk personelu, racjonalną antybiotykoterapię, wczesne uruchamianie pacjentów, stosowanie wentylacji nieinwazyjnej gdy to możliwe, oraz przestrzeganie zasad zapobiegania transmisji drobnoustrojów pomiędzy pacjentami.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl