Leki w grupie
„cefalosporyny IV generacji”
Cefalosporyny IV generacji to antybiotyki beta-laktamowe o szerokim spektrum przeciwbakteryjnym, które wykazują zwiększoną aktywność wobec bakterii Gram-ujemnych, w tym Pseudomonas aeruginosa, przy jednoczesnym zachowaniu skuteczności przeciwko bakteriom Gram-dodatnim. Ich mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej.
Do cefalosporyn IV generacji należy przede wszystkim cefepim, dostępny w Polsce pod nazwami handlowymi takimi jak Maxipime. Inne cefalosporyny tej generacji, które mogą być stosowane w niektórych krajach to cefpirom (Cefrom) oraz cefozopran, choć ten ostatni nie jest powszechnie dostępny w Polsce.
Główną zaletą cefalosporyn IV generacji jest ich wysoka odporność na działanie beta-laktamaz, w tym beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL), co czyni je skutecznymi w leczeniu zakażeń wywołanych przez szczepy oporne na cefalosporyny niższych generacji. Wykazują one również dobrą penetrację do płynu mózgowo-rdzeniowego, co umożliwia ich zastosowanie w leczeniu zakażeń ośrodkowego układu nerwowego.
Cefalosporyny IV generacji stosowane są głównie w leczeniu ciężkich zakażeń szpitalnych, w tym zapalenia płuc, zakażeń dróg moczowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich, zakażeń wewnątrzbrzusznych oraz sepsy. Są szczególnie przydatne w terapii empirycznej u pacjentów z neutropenią lub w innych stanach immunosupresji.
Wśród potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem cefalosporyn IV generacji wymienia się reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje krzyżowe u pacjentów uczulonych na penicyliny), zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz ryzyko rozwoju zakażeń Clostridium difficile. Mogą również wywoływać neurotoksyczność, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, u których dochodzi do kumulacji leku. Jak w przypadku wszystkich antybiotyków, istnieje również ryzyko selekcji szczepów opornych przy nieracjonalnym stosowaniu.
Cefalosporyny IV generacji powinny być stosowane rozważnie, zgodnie z zasadami racjonalnej antybiotykoterapii, przede wszystkim w przypadkach, gdy antybiotyki o węższym spektrum działania są nieskuteczne lub niewskazane. Ich stosowanie powinno być poprzedzone oceną wrażliwości drobnoustrojów na antybiotyki, gdy tylko jest to możliwe.
Lista leków w tej grupie
-
Cefepime Accord – Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do wstrzykiwań lub infuzji – 2 g
Preparat zawiera cefepim w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego i jest dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosuje się go w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych i jamy brzusznej oraz bakteryjne zapalenie opon mózgowych. Lek jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2 miesięcy życia. Może być także używany w terapii empirycznej gorączki neutropenicznej u pacjentów z podejrzeniem zakażenia bakteryjnego.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna -
Cefepime Kabi – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji – 2 g
Lek zawiera cefepim w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego, dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Stosuje się go w leczeniu ciężkich zakażeń, takich jak szpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych oraz jamy brzusznej, a także zapalenie otrzewnej u pacjentów poddawanych dializie. Przeznaczony jest dla dorosłych, dzieci powyżej 2 miesięcy oraz pacjentów z neutropenią i gorączką podejrzewaną o podłoże bakteryjne. Lek może być stosowany w skojarzeniu z innymi antybiotykami, gdy istnieje ryzyko zakażenia bakteriami opornymi na sam cefepim.
-
Cefepime Solufarma – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji – 500 mg
Produkt leczniczy zawiera cefepim dichlorowodorek jednowodny jako substancję czynną oraz L-argininę jako substancję pomocniczą. Jest to proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje. Wskazaniami do jego stosowania są ciężkie zapalenie płuc, powikłane zakażenia układu moczowego, zakażenia jamy brzusznej, dróg żółciowych oraz bakteriemia związana z tymi zakażeniami. Preparat jest również zalecany pacjentom z umiarkowaną lub ciężką neutropenią z gorączką, podejrzewanym o zakażenie bakteryjne.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna