zapalenie okrężnicy związane z zakażeniem Clostridium difficile
Wskazanie

Zapalenie okrężnicy związane z zakażeniem Clostridium difficile (CDI) to ciężkie schorzenie przewodu pokarmowego, spowodowane toksynotwórczymi szczepami bakterii C. difficile. Występuje głównie jako powikłanie antybiotykoterapii, która zaburza prawidłową florę bakteryjną jelit, umożliwiając namnażanie C. difficile. Najczęściej dotyka pacjentów hospitalizowanych, osób starszych oraz z obniżoną odpornością.

Objawy CDI obejmują biegunkę (często wodnistą, o charakterystycznym zapachu), ból brzucha, gorączkę, leukocytozę oraz w ciężkich przypadkach megacolon toxicum i perforację jelita. Diagnostyka opiera się na wykryciu toksyn A i B C. difficile w kale oraz badaniach obrazowych w przypadkach powikłanych.

W leczeniu CDI stosuje się przede wszystkim metronidazol (Metronidazol, Metronidazole Polpharma) w przypadkach o łagodnym i umiarkowanym przebiegu oraz wankomycynę doustną (Vancomycin Mylan, Vancomycin Kabi) w przypadkach ciężkich. Fidaksomycyna (Dificlir) jest wskazana szczególnie w nawrotach zakażenia. W opornych przypadkach stosuje się również przeszczep mikrobioty jelitowej.

Największą trudnością w leczeniu CDI są nawroty zakażenia, które występują u około 20-30% pacjentów po pierwszym epizodzie, a ryzyko kolejnych nawrotów wzrasta z każdym następnym epizodem do nawet 60%. Problematyczne jest także narastanie oporności C. difficile na standardowe antybiotyki oraz zwiększona częstość występowania szczepów o zwiększonej wirulencji (np. NAP1/BI/027). Dodatkowo, leczenie jest szczególnie trudne u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi oraz w podeszłym wieku.

Profilaktyka obejmuje racjonalną antybiotykoterapię, izolację pacjentów zakażonych, ścisłe przestrzeganie higieny rąk przez personel medyczny oraz dekontaminację środowiska szpitalnego. W niektórych przypadkach, zwłaszcza u pacjentów z nawrotami, rozważa się stosowanie probiotyków jako uzupełnienie terapii.