Leki w grupie
„antybiotyk glikopeptydowy”
Antybiotyki glikopeptydowe to grupa leków stosowanych w leczeniu poważnych zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, w tym szczepy oporne na inne antybiotyki. Ich działanie polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z prekursorami peptydoglikanu, co uniemożliwia prawidłowe tworzenie mostków peptydowych i prowadzi do śmierci komórki bakteryjnej.
Do najważniejszych antybiotyków glikopeptydowych należą: wankomycyna (preparaty: Vancomycin, Edicin, Vancocin), teikoplanina (Targocid), teławancyna (Vibativ), dalbawancyna (Dalvance, Xydalba) oraz orytawancyna (Orbactiv). Wankomycyna pozostaje „złotym standardem” w tej grupie i jest najczęściej stosowanym antybiotykiem glikopeptydowym w praktyce klinicznej.
Główną zaletą antybiotyków glikopeptydowych jest ich skuteczność wobec wieloopornych bakterii Gram-dodatnich, szczególnie metycylinoopornych szczepów Staphylococcus aureus (MRSA), koagulazonegatywnych gronkowców, enterokoków opornych na wankomycynę (VRE) oraz Clostridium difficile. Są one często lekami ostatniej szansy w przypadku zakażeń wywołanych przez te patogeny.
Wśród największych zagrożeń związanych ze stosowaniem antybiotyków glikopeptydowych wymienia się nefrotoksyczność i ototoksyczność, szczególnie przy stosowaniu wysokich dawek wankomycyny. Mogą również powodować zespół czerwonego człowieka (red man syndrome) – reakcję związaną z uwalnianiem histaminy podczas zbyt szybkiego wlewu dożylnego. Istotnym problemem jest także narastająca oporność niektórych szczepów bakteryjnych na te antybiotyki.
Antybiotyki glikopeptydowe można podzielić na dwie generacje. Do pierwszej generacji należą starsze związki, takie jak wankomycyna i teikoplanina, charakteryzujące się nieco węższym spektrum działania i mniej korzystnymi parametrami farmakokinetycznymi. Druga generacja obejmuje nowsze związki, tzw. lipoglikopeptydy (teławancyna, dalbawancyna i orytawancyna), które posiadają dodatkowy łańcuch lipidowy zwiększający ich aktywność wobec niektórych opornych szczepów, dłuższy okres półtrwania oraz możliwość podawania w pojedynczej dawce (dalbawancyna, orytawancyna).
Lista leków w tej grupie
-
Teicoplanin AptaPharma – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji – 200 mg
Preparat składa się z teikoplaniny, dostępnej w postaci proszku oraz rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierając również sód jako substancję pomocniczą. Stosuje się go w leczeniu różnych powikłanych zakażeń, w tym skóry, tkanek miękkich, kości, stawów oraz szpitalnego i pozaszpitalnego zapalenia płuc. Lek jest również używany w terapii zakażeń dróg moczowych, infekcyjnego zapalenia wsierdzia, zapalenia otrzewnej w dializie otrzewnowej oraz bakteriemii związanej z wymienionymi zakażeniami. Może być alternatywą w leczeniu doustnym biegunki i zapalenia jelita grubego wywołanych przez Clostridium difficile.
Wskazania do stosowania- bakteriemia
- biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile
- infekcyjne zapalenie wsierdzia
- powikłane zakażenie dróg moczowych
- powikłane zakażenie skóry i tkanki miękkiej
- pozaszpitalne zapalenie płuc
- szpitalne zapalenie płuc
- zakażenie kości i stawu
- zapalenie jelita grubego związane z zakażeniem Clostridium difficile
- zapalenie otrzewnej związane z ciągłą ambulatoryjną dializą otrzewnową
Substancja czynnaKategoria leku -
Teikoplanina BRADEX – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji lub roztworu doustnego – 400 mg* *odpowiada 400 000 IU
Lek zawiera teikoplaninę w postaci proszku liofilizowanego oraz rozpuszczalnika, które po sporządzeniu tworzą roztwór do wstrzykiwań, infuzji lub podania doustnego. Stosuje się go w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, w tym powikłanych zakażeń skóry, kości i stawów, zapalenia płuc oraz dróg moczowych. Jest również wykorzystywany w terapii infekcyjnego zapalenia wsierdzia oraz zapalenia otrzewnej u pacjentów dializowanych ambulatoryjnie. Ponadto, może służyć jako alternatywne leczenie doustne biegunki i zapalenia okrężnicy wywołanych przez Clostridium difficile.
Wskazania do stosowania- bakteriemia
- biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile
- infekcyjne zapalenie wsierdzia
- powikłane zakażenie dróg moczowych
- powikłane zakażenie skóry i tkanki miękkiej
- pozaszpitalne zapalenie płuc
- szpitalne zapalenie płuc
- zakażenie kości i stawu
- zapalenie okrężnicy związane z zakażeniem Clostridium difficile
- zapalenie otrzewnej związane z ciągłą ambulatoryjną dializą otrzewnową
Substancja czynnaKategoria leku -
Vancomycin-MIP 1000 – Proszek do sporządzania roztworu do infuzji dożylnych i roztworu doustnego – 1000 mg
Produkt leczniczy zawiera wankomycynę w postaci chlorowodorku wankomycyny w proszku do sporządzania roztworu do infuzji i roztworu doustnego. Stosuje się go do leczenia powikłanych zakażeń skóry, tkanek miękkich, kości, stawów oraz różnych rodzajów zapalenia płuc i zakaźnego zapalenia wsierdzia. Ponadto, doustnie jest wykorzystywany w terapii zakażeń wywołanych przez Clostridium difficile. Wankomycyna jest przeznaczona dla pacjentów w każdym wieku, w zależności od wskazań klinicznych.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku -
Teicoplanin AptaPharma – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji – 400 mg
Produkt leczniczy zawiera teikoplaninę w postaci proszku oraz rozpuszczalnik, umożliwiający przygotowanie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Substancją czynną jest teikoplanina w dawkach 200 mg lub 400 mg, z dodatkiem sodu jako substancji pomocniczej. Lek stosuje się w leczeniu powikłanych zakażeń skóry, tkanek miękkich, kości, stawów, a także szpitalnego i pozaszpitalnego zapalenia płuc oraz innych poważnych zakażeń bakteryjnych. Może być również używany jako alternatywne leczenie doustne biegunki i zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridium difficile.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna