ostre zatrucie paracetamolem

Ostre zatrucie paracetamolem (acetaminofenem) stanowi poważny stan kliniczny, który może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby, a w skrajnych przypadkach do niewydolności narządu i śmierci. Zatrucie najczęściej występuje po przyjęciu pojedynczej dawki przekraczającej 7,5-10g u dorosłych lub 150 mg/kg masy ciała u dzieci.

Toksyczność paracetamolu wynika z powstawania metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy (NAPQI), który w warunkach prawidłowych jest detoksykowany przez glutation wątrobowy. Przy przedawkowaniu zapasy glutationu ulegają wyczerpaniu, co prowadzi do kumulacji toksycznego metabolitu i uszkodzenia hepatocytów.

Przebieg kliniczny zatrucia dzieli się na cztery fazy: bezobjawową lub z niespecyficznymi objawami (0-24h), pozornej poprawy (24-48h), maksymalnego uszkodzenia wątroby (48-96h) oraz zdrowienia lub progresji do niewydolności wątroby (4-14 dni). Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia paracetamolu w surowicy i naniesienia wyniku na nomogram Rumacka-Matthew’a.

Leczeniem z wyboru jest N-acetylocysteina (NAC), która działa jako prekursor glutationu. Skuteczność terapii jest najwyższa, gdy zostanie wdrożona w ciągu pierwszych 8-10 godzin od spożycia. NAC podaje się dożylnie według protokołu 21-godzinnego lub doustnie według schematu 72-godzinnego. W przypadkach ciężkiej niewydolności wątroby może być konieczne przeszczepienie narządu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl