biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile
Wskazanie

Biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile (CDI) to poważne powikłanie, najczęściej występujące po antybiotykoterapii, która zaburza naturalną mikroflorę jelitową. Bakteria C. difficile wytwarza toksyny uszkadzające błonę śluzową jelit, co prowadzi do objawów od łagodnej biegunki po zagrażające życiu zapalenie okrężnicy z pseudobłonami. Zakażenie najczęściej występuje u osób hospitalizowanych, w podeszłym wieku oraz z obniżoną odpornością.

W leczeniu pierwszego epizodu CDI o łagodnym lub umiarkowanym przebiegu stosuje się metronidazol (Metronidazol, Metronidazol Polpharma) doustnie. W przypadku ciężkiego przebiegu, nawrotu zakażenia lub braku poprawy po metronidazolu, lekiem pierwszego wyboru jest wankomycyna doustna (Vancomycin TZF, Edicin). Alternatywnie stosuje się fidaksomycynę (Dificlir), szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. W przypadkach opornych na standardową terapię można zastosować bezafibrynolizyn (Zinplava).

Największym wyzwaniem w leczeniu CDI jest wysoki odsetek nawrotów, sięgający 25% po pierwszym epizodzie i ponad 40% po drugim. Kolejnym problemem jest rosnąca oporność na metronidazol oraz trudności w eliminacji spor C. difficile ze środowiska szpitalnego. U pacjentów z nawracającymi zakażeniami coraz częściej stosuje się przeszczep mikrobioty jelitowej, który wykazuje skuteczność powyżej 90% w zapobieganiu kolejnym nawrotom.

Istotnym elementem postępowania jest również wdrożenie rygorystycznych procedur kontroli zakażeń, odpowiednia izolacja pacjentów oraz racjonalna antybiotykoterapia. W przypadku ciężkiego przebiegu CDI, szczególnie u osób starszych, śmiertelność może sięgać 10-15%, co podkreśla wagę szybkiej diagnostyki i wdrożenia właściwego leczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl