objętość zalegającego moczu

Objętość zalegającego moczu (PVR – post-void residual) to ilość moczu pozostająca w pęcherzu moczowym po mikcji. Jest to kluczowy parametr diagnostyczny stosowany w urologii i nefrologii do oceny funkcji dolnych dróg moczowych.

Prawidłowa objętość zalegającego moczu powinna wynosić poniżej 50 ml, choć za klinicznie istotną uznaje się wartość przekraczającą 100 ml. Zwiększona objętość zalegającego moczu może wskazywać na zaburzenia odpływu moczu, nieprawidłowości w funkcjonowaniu mięśnia wypieracza pęcherza lub dyssynergię wypieraczowo-zwieraczową.

Pomiar PVR może być wykonywany za pomocą badania ultrasonograficznego (metoda nieinwazyjna) lub cewnikowania pęcherza moczowego (metoda inwazyjna). Regularna ocena objętości zalegającego moczu jest szczególnie istotna w diagnostyce i monitorowaniu chorób takich jak łagodny rozrost gruczołu krokowego, zwężenie cewki moczowej, neuropatie autonomiczne czy przewlekłe zapalenia układu moczowego.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl