przegroda oczodołowa

Przegroda oczodołowa (łac. septum orbitale) to anatomiczna struktura zlokalizowana w oczodole, która oddziela zawartość oczodołu od sąsiadujących struktur anatomicznych. Stanowi ona ważny element w utrzymaniu integralności oczodołu i zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania narządu wzroku.

Przegroda oczodołowa jest zbudowana z tkanki łącznej włóknistej, która tworzy barierę pomiędzy tkankami oczodołu a otaczającymi je strukturami. Jej główną funkcją jest ochrona zawartości oczodołu, w tym gałki ocznej, nerwów, naczyń krwionośnych oraz tkanki tłuszczowej oczodołowej przed przemieszczaniem się i uszkodzeniami.

W praktyce klinicznej przegroda oczodołowa ma istotne znaczenie w chirurgii oczodołu, plastyce powiek oraz w diagnostyce i leczeniu chorób oczodołu. Uszkodzenie przegrody może prowadzić do przepukliny tkanki tłuszczowej oczodołowej, co obserwuje się np. w procesie starzenia powiek lub w przypadku niektórych urazów oczodołu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl