substancja antyseptyczna
Substancja antyseptyczna to preparat o działaniu przeciwdrobnoustrojowym stosowany miejscowo na powierzchnię ciała w celu redukcji ilości patogenów na skórze, błonach śluzowych lub ranach. Substancje te cechują się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, przeciwgrzybiczego, przeciwwirusowego oraz przeciwpierwotniakowego.
Do najczęściej używanych substancji antyseptycznych należą: alkohole (etanol, izopropanol), związki jodu (jodopowidon), związki chloru (podchloryn sodu), czwartorzędowe związki amoniowe, chlorheksydyna, oktenidyna oraz nadtlenek wodoru. Wybór odpowiedniego antyseptyku zależy od rodzaju powierzchni, typu mikroorganizmów oraz czasu kontaktu preparatu z powierzchnią.
Substancje antyseptyczne znajdują zastosowanie w codziennej praktyce klinicznej, szczególnie w przygotowaniu pola operacyjnego, dezynfekcji rąk personelu medycznego, leczeniu ran i oparzeń oraz w profilaktyce zakażeń. W przeciwieństwie do antybiotyków, które działają selektywnie, antyseptyki charakteryzują się działaniem nieselektywnym, co zmniejsza ryzyko rozwoju oporności drobnoustrojów.
Przy stosowaniu substancji antyseptycznych należy uwzględniać potencjalne działania niepożądane, takie jak podrażnienie tkanek, reakcje alergiczne czy cytotoksyczność. Istotne jest również przestrzeganie zalecanego czasu ekspozycji i stężenia preparatu, co warunkuje jego skuteczność w eliminacji patogenów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Etakrydyna – Przedawkowanie
Etakrydyna, stosowana miejscowo w postaci roztworów 0,1% (1 mg/g) oraz żelu 0,5% (5 mg/g), wykazuje brak udokumentowanych przypadków przedawkowania przy standardowym stosowaniu zgodnie z zaleceniami. W preparatach takich jak Rivanol 0,1%, Rivanolum roztwór 0,1%, Rywanol 0,1% oraz Rivel 5 mg/g nie odnotowano klinicznych objawów toksyczności ani szczegółowych danych dotyczących przedawkowania. W przypadku przypadkowego spożycia tych preparatów, mimo braku szczegółowych informacji o objawach, zalecana jest natychmiastowa konsultacja lekarska, co podkreślają charakterystyki produktów leczniczych.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, etakrydyna, konsultacja lekarska, płyn na skórę, produkt leczniczy, przedawkowanie, przypadkowe spożycie, Rivanol, Rivanolum, Rivel, rywanol, stężenie substancji czynnej, stosowanie miejscowe, substancja antyseptyczna, żel leczniczy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Afronis –
Preparat Afronis to płyn do stosowania na skórę, zawierający w 100 g substancje czynne: kwas borowy 3 g (działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze), rezorcynol 2 g (keratolityczny i antyseptyczny), lewomentol 0,2 g (miejscowo znieczulający i chłodzący) oraz tymol 0,05 g (przeciwbakteryjny i przeciwgrzybiczy). Formuła zawiera również etanol 96% jako rozpuszczalnik i środek antyseptyczny oraz wodę oczyszczoną jako bazę. Preparat jest przezroczysty, bezbarwny, z możliwością zmiany barwy na różową podczas przechowywania, co nie wpływa na jego jakość.
działanie antyseptyczne, działanie keratolityczne, działanie miejscowo znieczulające, działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, etanol, kwas borowy, lewomentol, niezgodność farmaceutyczna, płyn na skórę, rezorcynol, substancja antyseptyczna, substancja chłodząca, substancja keratolityczna, substancja miejscowo znieczulająca, substancja przeciwbakteryjna, substancja przeciwgrzybicza, tymol, woda oczyszczona - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek cetylopirydyniowy, stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało efektów toksycznych ani kumulacji toksyczności. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wskazały na ryzyko uszkodzeń DNA, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, chlorek cetylopirydyniowy nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa.
aerozol do jamy ustnej, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, bakteryjna flora jelitowa, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, działanie rakotwórcze, efekt niepożądany, flora bakteryjna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko mutagenne, Septolete ultra, stan zapalny jamy ustnej i gardła, substancja antyseptyczna, terapia długoterminowa, teratogenność, test mutagenności, tolerancja miejscowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Septolete ultra o smaku cytryny i czarnego bzu 3 mg + 1 mg
Septolete ultra o smaku cytryny i czarnego bzu to złożony produkt leczniczy zawierający 3 mg chlorowodorku benzydaminy oraz 1 mg chlorku cetylopirydyniowego w każdej pastylce twardej. Chlorowodorek benzydaminy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, działa poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, co skutkuje redukcją bólu, zaczerwienienia, obrzęku oraz uczucia gorąca w obrębie jamy ustnej i gardła. Ponadto wykazuje umiarkowane miejscowe działanie znieczulające. Chlorek cetylopirydyniowy, będący kationową substancją antyseptyczną z grupy czwartorzędowych soli amoniowych, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, obejmujące aktywność przeciwbakteryjną (szczególnie wobec bakterii Gram-dodatnich), przeciwwirusową oraz przeciwgrzybiczą, co wspomaga eliminację patogenów odpowiedzialnych za infekcje jamy ustnej i gardła.
aktywność przeciwwirusowa, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, czwartorzędowe sole amoniowe, działanie analgetyczne, działanie antyseptyczne, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzapalne, infekcja jamy ustnej, miejscowe działanie znieczulające, niesteroidowa struktura chemiczna, obrzęk gardła, postać leku, prostaglandyny, spektrum przeciwdrobnoustrojowe, stan zapalny, substancja aktywna, substancja antyseptyczna, właściwości przeciwgrzybicze - Leksykon substancji czynnych
2-difenylol – Interakcje
2-difenylol (2-Biphenylol) jest składnikiem antyseptycznym preparatu Primasept Med, występującym w stężeniu 2 g/100 g roztworu, w połączeniu z propanolem (10 g/100 g) oraz alkoholem izopropylowym (8 g/100 g). Aktualna dokumentacja nie wskazuje na udokumentowane interakcje 2-difenylolu z innymi lekami, jednak ze względu na właściwości denaturujące i odtłuszczające tej substancji oraz obecność alkoholi, istnieje potencjalne ryzyko inaktywacji białkowych leków miejscowych, nasilenia działania drażniącego oraz osłabienia skuteczności innych antyseptyków. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania preparatów antyseptycznych na ten sam obszar skóry oraz zachowanie odstępów czasowych między aplikacjami leków miejscowych, zwłaszcza tych zawierających białka, alkohole lub steroidy.
2-biphenylol, 2-difenylol, alkohol izopropylowy, działanie antyseptyczne, działanie denaturujące, działanie odtłuszczające, farmakolog kliniczny, lek steroidowy miejscowy, nadtlenek wodoru, preparat antyseptyczny, preparat nawilżający, Primasept Med, propanol, reakcja skórna, środek antyseptyczny, substancja antyseptyczna, utleniacz, właściwości antyseptyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Septolete 1 mg
Septolete to produkt leczniczy w formie twardych pastylek o charakterystycznym zielonym kolorze, zawierający 1,0 mg chlorku benzalkoniowego jako substancji czynnej o działaniu przeciwdrobnoustrojowym. Pastylki zawierają również istotne ilości substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna (218,1 mg), sorbitol (152,7 mg), glukoza ciekła (174,5 mg) oraz sacharoza (632 mg), które pełnią funkcje wypełniaczy, substancji słodzących i stabilizatorów. Dodatkowo preparat zawiera aromaty miętowe i eukaliptusowe (lewomentol, olejki eteryczne), tymol o właściwościach antyseptycznych oraz barwniki: żółcień chinolinową (E 104), indygotynę (E 132) i tytanu dwutlenek (E 171). Pastylki mają okrągły kształt z wypukłą powierzchnią, co sprzyja ich powolnemu rozpuszczaniu w jamie ustnej, a opakowania blisterowe zapewniają ochronę przed czynnikami zewnętrznymi.
chlorek benzalkoniowy, gliceryna, glukoza ciekła, indygotyna, laktoza jednowodna, lewomentol, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, olej rycynowy, olejek eteryczny miętowy, parafina ciekła, pastylka twarda, sacharoza, sorbitol, substancja antyseptyczna, substancja aromatyzująca, substancja przeciwdrobnoustrojowa, tymol, tytanu dwutlenek, właściwości antyseptyczne, właściwości przeciwdrobnoustrojowe, żółcień chinolinowa - Leksykon substancji czynnych
Chlorheksydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorheksydyna, szeroko stosowana substancja antyseptyczna, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej, z dawką LD50 doustną przekraczającą 2 g/kg masy ciała u myszy i szczurów oraz LD50 naskórną wynoszącą około 630-637 mg/kg u myszy i ponad 1 g/kg u szczurów. W badaniach przewlekłej toksyczności, dawka NOEL ustalona została na poziomie 0,5 mg/kg masy ciała na dobę, przy czym wyższe dawki (40 mg/kg) indukowały zmiany w wątrobie, takie jak włóknienia, martwica ogniskowa, rozrost przewodów żółciowych oraz podwyższenie poziomu ALT. Nie zaobserwowano jednoznacznej korelacji pomiędzy podawaniem chlorheksydyny a zaostrzeniem bronchopneumonii u psów, jednak dane te wymagają dalszej weryfikacji. Badania reprodukcyjne i embriotoksyczność nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach do 450 mg/kg u szczurów i 175 mg/kg u królików, a toksyczność matczyna nie występowała poniżej 10 mg/kg masy ciała u szczurów.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, bronchopneumonia, chlorheksydyna, dawka LD50, dekspantenol, działanie przeciwdrobnoustrojowe, embriotoksyczność, hemosyderoza, karcynogenność, NOEL, obszar martwicy, odczyn zapalny, odkażanie błon śluzowych, odkażanie skóry, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie naskórne, podwyższony poziom ALT, rozrost przewodów żółciowych, substancja antyseptyczna, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość mutagenna, włóknienie, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Sebidin Intensive 5 mg + 5 mg
Produkt Sebidin Intensive, zawierający 5 mg chloroheksydyny dichlorowodorku oraz 5 mg benzokainy w formie tabletek do ssania, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Ze względu na antyseptyczne właściwości chloroheksydyny, nie zaleca się jednoczesnego stosowania z innymi preparatami antyseptycznymi, aby uniknąć nadmiernego działania i podrażnień błony śluzowej jamy ustnej. Benzokaina natomiast może wchodzić w interakcje z inhibitorami cholinoesterazy, co hamuje jej metabolizm i zwiększa ryzyko toksyczności ogólnoustrojowej, oraz z sulfonamidami, gdzie metabolity benzokainy antagonizują ich działanie przeciwbakteryjne, co może obniżać skuteczność terapii. Ponadto, benzokaina może wpływać na wyniki testów diagnostycznych funkcji trzustki z użyciem bentyromidu, powodując fałszywie podwyższone wartości PABA; w związku z tym zaleca się przerwanie stosowania Sebidin Intensive co najmniej 3 dni przed badaniem.
antyseptyk, bentyromid, benzokaina, błona śluzowa jamy ustnej, chloroheksydyny dichlorowodorek, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie antyseptyczne, działanie przeciwbakteryjne, fałszywie dodatni wynik, inhibitor cholinoesterazy, kwas para-aminobenzoesowy, lek przeciwbakteryjny, miejscowy środek znieczulający, podrażnienie błony śluzowej, substancja antyseptyczna, sulfonamid, test funkcji trzustki, toksyczność ogólnoustrojowa, wywiad lekowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Octenisept (0,10 g + 2 g)/100 g
Octenisept to płyn antyseptyczny zawierający dwie substancje czynne: oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g). Preparat charakteryzuje się przejrzystością, bezbarwnością i niemal niewyczuwalnym zapachem. W składzie pomocniczym znajdują się m.in. kokamidopropylobetaina, sodu D-glukonian, glicerol 85%, wodorotlenek sodu oraz woda oczyszczona. Lek dostępny jest w różnych pojemnościach opakowań HDPE, od 50 ml do 1000 ml, z różnymi typami zamknięć, w tym pompki rozpylające z zabezpieczeniem gwarancyjnym.
- Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek benzydaminy – Właściwości farmakodynamiczne
Chlorowodorek benzydaminy, niesteroidowy lek przeciwzapalny o kodzie ATC R02AX03, wykazuje istotne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, co skutkuje redukcją bólu, zaczerwienienia, obrzęku oraz innych objawów zapalnych w obrębie gardła i jamy ustnej. Dodatkowo substancja ta posiada umiarkowane miejscowe działanie znieczulające, co wzmacnia efekt analgetyczny. Preparaty takie jak Septolete ultra zawierają chlorowodorek benzydaminy w dawce 3 mg w połączeniu z chlorkiem cetylopirydyniowym (1 mg), który pełni funkcję antyseptyczną, wykazując działanie przeciwdrobnoustrojowe, w tym przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, a także potencjalne działanie przeciwwirusowe.
Badania kliniczne potwierdzają szybkie działanie terapeutyczne preparatów z chlorowodorkiem benzydaminy, z łagodzeniem bólu gardła już po 15 minutach od zastosowania pastylki, a efekt utrzymuje się do 3 godzin. Chlorek cetylopirydyniowy wykazuje wysoką aktywność przeciw bakteriom gram-dodatnim oraz umiarkowaną wobec bakterii gram-ujemnych, co w połączeniu z działaniem przeciwzapalnym i przeciwbólowym chlorowodorku benzydaminy zapewnia kompleksowe leczenie stanów zapalnych gardła i jamy ustnej. Mechanizm działania chlorku cetylopirydyniowego opiera się na uszkadzaniu błon komórkowych drobnoustrojów, co wzmacnia skuteczność terapii.
aktywność przeciwwirusowa, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, ból gardła, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, choroba gardła, czwartorzędowa sól amoniowa, działanie antyseptyczne, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, działanie znieczulające miejscowe, obrzęk gardła, spektrum przeciwbakteryjne, stan zapalny gardła, substancja antyseptyczna, synteza prostaglandyn, właściwości przeciwgrzybicze, zaburzenia jamy ustnej - Leksykon substancji czynnych
Fenoksyetanol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Fenoksyetanol, stosowany w stężeniach od 1% do 2% w połączeniu z oktenidyną dichlorowodorkiem, pełni funkcję antyseptyczną w preparatach do odkażania skóry i błon śluzowych. W praktyce klinicznej należy bezwzględnie unikać wstrzykiwania lub aplikacji pod ciśnieniem, gdyż może to prowadzić do uszkodzenia tkanek, miejscowego obrzęku, rumienia oraz martwicy, czasem wymagających interwencji chirurgicznej. Przy stosowaniu w jamach ran konieczne jest zapewnienie odpowiedniego drenażu, np. za pomocą elastycznego drenażu lub odsysacza, aby zapobiec gromadzeniu się preparatu. Szczególną ostrożność należy zachować u wcześniaków z niską masą urodzeniową oraz u dzieci poniżej 6 lat, ograniczając czas stosowania do kilku dni ze względu na ryzyko ciężkich reakcji skórnych i powikłań.
aerozol medyczny, ciężka reakcja skórna, drenaż elastyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, episiotomia, głęboka rana, grzybica międzypalcowa, interwencja chirurgiczna, jama rany, leczenie antyseptyczne, leczenie przeciwgrzybicze, lekarz ginekolog, martwica tkanki, nadkażenie bakteryjne, obrzęk miejscowy, odkażanie błon śluzowych, odsysacz medyczny, oktenidyny dichlorowodorek, opatrunek okluzyjny, opryskiwacz mechaniczny, roztwór wodny oktenidyny, substancja antyseptyczna, uporczywy obrzęk, uszkodzenie struktur oka, uszkodzenie tkanki, wcześniak z małą masą urodzeniową, zabieg inwazyjny - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy chlorek – Działania niepożądane
Cetylopirydyniowy chlorek (CPC) jest powszechnie stosowanym środkiem antyseptycznym o działaniu przeciwbakteryjnym, wykorzystywanym głównie w preparatach do miejscowego stosowania w jamie ustnej i gardle. Profil bezpieczeństwa CPC jest generalnie dobry, jednakże możliwe są działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane zgodnie z konwencją MedDRA. Nadwrażliwość na CPC może występować bardzo rzadko (<1/10 000) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), obejmując reakcje alergiczne, zapalenia skóry oraz fotosensytyzację, szczególnie w preparatach takich jak Calgel, Orofar MAX, Dezaftan med i Envil gardło. Reakcje skórne, w tym rumień, świąd, wyprysk i pieczenie, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), a ciężkie reakcje skórne, takie jak wyprysk pęcherzowy czy pokrzywka, są rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000). Wysypka i podrażnienia pojawiają się rzadko lub bardzo rzadko w zależności od preparatu. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, bóle brzucha, biegunka, wymioty i metaliczny smak, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), a bardzo rzadko (<1/10 000) zgłaszano nasilenie niewydolności nerek oraz reakcje neurologiczne, w tym ból głowy i drgawki.
cetylopirydyniowy chlorek, ciężka reakcja skórna, drgawka, fotosensytyzacja, klasyfikacja MedDRA, niedoczulica jamy ustnej, niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja uczuleniowa, rumianek, skórna reakcja alergiczna, skórna reakcja niepożądana, skurcz oskrzeli, substancja antyseptyczna, właściwości przeciwbakteryjne, wyprysk, wyprysk pęcherzowy, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Oktenidyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Oktenidyna dichlorowodorek, stosowana głównie w połączeniu z fenoksyetanolem, jest powszechnie używana jako środek antyseptyczny do stosowania miejscowego. Dane kliniczne obejmujące od 300 do 1000 przypadków kobiet w ciąży (wiek ciążowy ≥12 tygodni) nie wykazały teratogenności ani toksyczności dla płodu i noworodka przy stosowaniu preparatów zawierających oktenidynę, zwłaszcza w II i III trymestrze ciąży. Brak jest jednak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w I trymestrze, co skutkuje zaleceniem unikania tych preparatów w pierwszych 12 tygodniach ciąży. Preparat Octeangin (pastylki twarde z 2,6 mg oktenidyny) nie jest zalecany w ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji z powodu niepełnych danych bezpieczeństwa. Ponadto, niektóre preparaty, takie jak Linoseptic, Oktaseptal czy Octeniderm, nie posiadają danych klinicznych dotyczących stosowania w ciąży i są przeciwwskazane lub stosowane z dużą ostrożnością.
antykoncepcja, antyseptyczne leczenie ran, charakterystyka produktu leczniczego, dezynfekcja błon śluzowych, dezynfekcja skóry, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, fenoksyetanol, Octeangin, octeniderm, Octenisept, Octenisept oral mono, oktenidyna dichlorowodorek, pastylka twarda, pierwszy trymestr ciąży, substancja antyseptyczna, toksyczność płodowa, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat Halset zawiera 1,5 mg chlorku cetylopirydyniowego w formie tabletek do ssania, jednak w jego charakterystyce produktu leczniczego brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji czynnej. Brak ten obejmuje m.in. wyniki badań toksyczności ostrej, podprzewlekłej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Taka sytuacja może wynikać z faktu, że cetylopirydyna była zarejestrowana zgodnie z wcześniejszymi wymogami regulacyjnymi, które nie wymagały tak obszernej dokumentacji przedklinicznej jak obecnie.
bezpieczeństwo przedkliniczne, błona śluzowa jamy ustnej, cetylopirydyna, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek cetylopirydyniowy, dokumentacja rejestracyjna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nietolerancja cukrów, preparat do stosowania miejscowego, sorbitol, stan zapalny gardła, substancja antyseptyczna, substancja czynna, tabletka do ssania, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy chlorek – Przeciwwskazania stosowania
Chlorek cetylopirydyniowy jest substancją o właściwościach antyseptycznych, stosowaną głównie w leczeniu stanów zapalnych i infekcji jamy ustnej oraz gardła, często w preparatach złożonych z lidokainą, benzydaminą lub związkami cynku. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na chlorek cetylopirydyniowy oraz na inne składniki preparatu. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu preparatów zawierających lidokainę (np. Calgel, Dezaftan med, Envil gardło), które są przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, wrodzoną lub idiopatyczną methemoglobinemią, miastenią oraz nadwrażliwością na amidowe leki znieczulające miejscowo. Preparaty te zawierają np. 3,3 mg lidokainy chlorowodorku i 1 mg chlorku cetylopirydyniowego na gram (Calgel) lub 5 mg/ml chlorku cetylopirydyniowego i 1,5 mg/ml benzydaminy (Septogard Plus).
balsam peruwiański, benzydamina, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek, fenyloketonuria, glukonian cynku, interakcja lekowa, lek znieczulający amidowy, lidokaina, makrogologlicerolu hydroksystearynian, methemoglobinemia, miastenia, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, niewydolność wątroby, odruch gardłowy, owrzodzenie jamy ustnej, preparat złożony, rumianek, sorbitol, substancja antyseptyczna, zaburzenie czynności tarczycy, zapalenie jamy ustnej, związek cynku - Leksykon substancji czynnych
Powidon jodowany – Dawkowanie i sposób podawania
Powidon jodowany, dostępny w różnych postaciach farmaceutycznych (roztwory, maści, globulki, krople do oczu) i stężeniach (od 50 mg/ml do 200 mg/g), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego i jest stosowany do dezynfekcji skóry, ran, błon śluzowych oraz w higienie rąk. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od postaci leku, obszaru zastosowania oraz wieku pacjenta. Przykładowo, Braunol 7,5% (75 mg/ml) stosuje się nierozcieńczony do dezynfekcji skóry przez co najmniej 15 sekund (obszary z małą liczbą gruczołów łojowych) lub 10 minut (obszary z dużą liczbą gruczołów), a do chirurgicznej dezynfekcji rąk zaleca się wcieranie 2 x 5 ml przez 5 minut. Maść Betadine (100 mg/g) u dorosłych aplikuje się w dawkach 8-9 ziaren grochu raz na dobę lub 4,5 ziarna grochu dwa razy na dobę, natomiast u dzieci dawkowanie jest dostosowane do wieku, z przeciwwskazaniem do stosowania u niemowląt poniżej 1 roku życia. Globulki dopochwowe Betadine VAG (200 mg) stosuje się u kobiet po pokwitaniu, 1 globulkę raz dziennie przez 7 dni.
antyseptyczne moczenie ciała, antyseptyczne moczenie kończyny, antyseptyka okołogałkowa, antyseptyka oparzeń, antyseptyka ran, antyseptyka rogówki, antyseptyka spojówki, aplikacja roztworu, Betadine, Braunol, Braunovidon, chirurgiczna dezynfekcja rąk, dezynfekcja skóry, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwdrobnoustrojowe, gangrena, globulki dopochwowe, gruczoł łojowy, higieniczna dezynfekcja rąk, infekcja pochwy, krople do oczu, odleżyny, owrzodzenie goleni, płukanie jamy ustnej, powidon jodowany, przemywanie ran, PV Jod, roztwór fizjologiczny, sklepienie spojówki, substancja antyseptyczna