stężenie sulfonamidu
Stężenie sulfonamidu to parametr farmakokinetyczny określający ilość leku przeciwbakteryjnego z grupy sulfonamidów w określonej objętości płynu ustrojowego, najczęściej osocza krwi. Monitorowanie stężenia sulfonamidów jest istotne dla zapewnienia skuteczności terapeutycznej przy jednoczesnym unikaniu działań niepożądanych.
Optymalne stężenie terapeutyczne sulfonamidów w surowicy krwi wynosi zazwyczaj 100-150 µg/ml, przy czym wartości te mogą się różnić w zależności od konkretnego preparatu i wskazania. Stężenia przekraczające 200 µg/ml zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak krystaluria, nefrotoksyczność czy reakcje nadwrażliwości.
Monitoring stężenia sulfonamidów jest szczególnie zalecany u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów przyjmujących leki wchodzące w interakcje z sulfonamidami. Należy pamiętać, że sulfonamidy w dużym stopniu wiążą się z białkami osocza (70-95%), co może prowadzić do konkurencji z innymi lekami o miejsca wiązania i potencjalnych interakcji lekowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sulfatiazol srebrowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Sulfatiazol srebrowy, aktywny składnik kremu Argosulfan (20 mg/g), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów uczulonych na sulfonamidy oraz możliwe uczulenia krzyżowe z pochodnymi sulfonylomocznika, benzotiadiazyny i kwasu p-aminosalicylowego. Preparat nie powinien mieć kontaktu z oczami i błonami śluzowymi; w przypadku ekspozycji należy przemyć obficie wodą. Nie zaleca się łączenia z innymi lekami miejscowymi, aby uniknąć interakcji i zmniejszenia skuteczności. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów we wstrząsie, z rozległymi oparzeniami lub zaburzeniami czynności wątroby i nerek, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. Monitorowanie stężenia sulfonamidu w surowicy jest wskazane przy stosowaniu na duże powierzchnie skóry lub terapii długotrwałej oraz w przypadku objawów toksyczności.
agranulocytoza, alkohol cetostearylowy, Argosulfan, atopowe zapalenie skóry, bilirubina, enzymy wątrobowe, GFR, kontaktowe zapalenie skóry, kreatynina, kwas p-aminosalicylowy, metylu parahydroksybenzoesan, mocznik, morfologia krwi, niedokrwistość, paraben, pochodna benzotiadiazyny, pochodna sulfonylomocznika, propylu parahydroksybenzoesan, rana oparzeniowa, reakcja nadwrażliwości, sodu laurylosiarczan, stężenie sulfonamidu, sulfatiazol srebrowy, sulfonamid, uczulenie krzyżowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby